1549. Επτά Δεκατέσσερεις Οκτωβρίου

Είναι γεγονός! Όταν η έμπνευση απουσιάζει και η ανάγκη υπάρχει το χειρόγραφο ημερολόγιο (μου) δίνει μια διέξοδο. Σήμερα, λοιπόν, έφτασε η μέρα ν’ ανεβάσω εγγραφή μία στο παρόν ημερολόγιο προκειμένου οι πέντε κατά μήνα εγγραφές, των τελευταίων ετών, να έχουν και για τον μήνα που διανύουμε μια λογική διασπορά.

 

Σκέφτηκα διάφορα. Δεν βρήκα κάτι. Και μετά συλλογίστηκα:

Πόσες άραγε εγγραφές έχω στο ημερολόγιο μου με ημερομηνία 14/10;

 

Αμ’ έπος αμ’ έργον. Το, ηλεκτρονικά, έψαξα. Άνοιξα το MS Word αρχείο «1973 - ΠΑΡΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.DOCX». Αναζήτησα το «14/10/». Το βρήκα δεκατέσσερεις φορές. Επτά σε εγγραφές και επτά στον Πίνακα Περιεχομένων.

Αντέγραψα, μία μία, τις εγγραφές σε ένα ομότιτλο της παρούσας εγγραφής MS Word αρχείο. Μετά πήρα το ψαλίδι. Έκοψα. Έραψα. Αντικατέστησα τα, περισσότερα, κύρια ονόματα με τα αρχικά τους (και ένα με ένα γράμμα άσχετο). Σύμπτυξα ό,τι κράτησα. Βγήκε ένα αποτέλεσμα. Τελικά πολλά συνέβησαν στη ζωή μου την 14/10. Παραθέτω το αποτέλεσμα και ομολογώ πως δεν είναι και ό,τι το καλύτερο για τον αναγνώστη που δεν γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα αλλά· πώς αλλιώς;

05. 14/10/73 <> [0005] <> Τετράδιο 01, Σελίδα 011

 

    Κάτι συμβαίνει ευχάριστο. Σήμερα, δηλαδή, έκανα περί τα 40 λεπτά Body Building . . .

Δεν μου αρέσει να συναναστρέφομαι “άσχημους” ανθρώπους.

63. 14/10/79 <> [0361] <> Τετράδιο 04, Σελίδα 056

 

    Θα προσπαθήσω να γράψω με όλο που μοιάζει να μην έχω πολύ-πολύ διάθεση. Ας ξεκινήσουμε απ’ την αρχή, δηλαδή, από την Κ.. Ε! λοιπόν, σκατά! Έχω ψυχραθεί μαζί της, έχω κρυώσει. Δίνει αύριο ένα δύσκολο μάθημα (Ποινικό Δίκαιο) και έχει απομονωθεί κυριολεκτικά. Μεταχειρίζεται τον ίδιο της τον εαυτό με μια τέτοια σκληρότητα που σε κάνει και απορείς. Μοιάζει να είναι μαζοχίστρια. Εδώ και τρεις μέρες είναι κλεισμένη στο σπίτι της με το βιβλίο στο χέρι.

    Σήμερα το μεσημέρι τηλεφώνημα της Φ.. Θα την επισκεφθώ, πιθανότατα, αύριο. Δεν τρέχει τίποτα, ατόφιος και φυσικός και όσα πάνε και όσα έλθουν.

19. 14/10/85 <> [0711] <> Τετράδιο 07, Σελίδα 146

 

    Και εκεί, την τελευταία Κυριακή του Σεπτέμβρη, 29/9, οι γονείς μου μού έκαναν την έκπληξη. Μου ενεχείρισαν, μετά από συνωμοτική συνεννόηση με τον πατέρα μου, φάκελο με αποστολέα την δεσποινίδα Φ. μας! Φυσικά η “επιστολή” ανοίχτηκε παρουσία της Ε.. Το περιεχόμενο μία κάρτα απόχρωσης μπλε (Ελλάδα - Κυκλάδες ΄80) και τα γραφόμενα:

 

Αθήνα 12 Σεπτέμβρη 1985

 

Στην καθημερινήν αγοραπωλησία

Μεταπράτες

 

 . . .

 

Και πάνω απ' όλους οι Ποιητές να

Ποιούνται την Ποίηση πορευόμενοι

 

                            Φ.

 

Υ.Γ. Δώσε μου στίγμα

 

Φυσικά και έγιναν κουβεντούλες διάφορες με το Λενιώ και, πλάκα-πλάκα, “έφαγα το ξύλο της χρονιάς μου”. Όμως, ο καυγάς για το πάπλωμα. Περιττό να σου γράψω, θαρρώ, ότι στίγμα δεν έδωσα. Πάντως, το σημάδι αυτό με ξάφνισε, και γιατί όχι, σαν αρσενικό με κολάκεψε. Με την Φ. δεν έχω να μιλήσω τίποτα, όπως και από την Βέροια της έγραψα [503] (κι αυτό το αυθάδικο στην προστακτική του Υ.Γ.!).

24. 14/10/97 <> [0982] <> Τετράδιο 11, Σελίδα 018

    Πραγματικά τα μαθήματα για το MBA ξεκινήσανε την Παρασκευή, 3/10, και γύρω στις 17:30. Αντέξαμε μέχρι τις 16:00 της επομένης (όχι μονοκοπανιά βεβαίως). Εμείς της ΔΕΗ, αποχωρήσαμε ομαδικά. Γίνηκαν διάφορα. Το μόνο σίγουρο ότι πήγαμε “κουνώντας τα χέρια” ενώ, όλοι οι υπόλοιποι είχαν πάει προετοιμασμένοι και διαβασμένοι. Η συμμετοχή της ΔΕΚΠ (μας) ήταν σημαντική για την αποτυχημένη αυτή εμφάνισή μας. Πλήρης αδιαφορία. Αυτές είναι οι λέξεις. Αισθανόμασταν, λοιπόν, σαν τουρίστες σε μια ακατάλληλη αίθουσα (επιπέδου συνοικιακού φροντιστηρίου) με 45 και πλέον μαθητές (!) κι έναν κλασσικό ηλικιωμένο Αμερικανό καθηγητή (ο κ.M. μας) να μοιράζει ψεύτικα δολάρια (σε όσους κάτι τον ρωτούσαν και η ερώτηση του άρεσε) και κατηγορίες κατά των Αιγυπτίων (στην χώρα των οποίων είχε βρεθεί προσφάτως). Όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος.

06. 14/10/17 <> [1254] <> Τετράδιο 16, Σελίδα 207

   Την Τετάρτη, 2/8, έντονο ενύπνιο στο οποίο ο ΔΧ. . . νυμφευόταν τη Χ! Δεν πάμε καλά! Από το Σάββατο, 5/8, μέχρι και το Σάββατο, 12/8, καθημερινό μπάνιο με τη Δ. η οποία και αυτή είχε “άδεια” από τη φύλαξη Δ. και Μ.!

 

    Τη Δευτέρα, 21/8, πήρα την Canon EOS 600D στο γραφείο. Ήθελα να συγκρίνω τις φωτογραφίες που θα έβγαζα, της Πατησίων, με αυτές της Canon 285 HS οι οποίες, ομολογώ, δεν με ικανοποιούν καθόλου. Έβγαλα, λοιπόν, τις φωτογραφίες μου και είπα στη Β. ότι είχα την “μεγάλη” φωτογραφική μηχανή στο γραφείο. Δίχως, να για ένα λεπτό διστάσει, η Β. ζήτησε “εξωτερική” (εκτός γραφείου) φωτογράφιση. Τι να κάνει και ο καλλιτέχνης – φωτογράφος (εγώ); Υπέκυψε στην απαίτηση του μοντέλου. Το κάναμε! Από τις 13:30 έως τις 14:30, περίπου, λοιπόν, φωτογράφιζα τη Β. σε Μουσείο και Εξάρχεια. Προκύψανε, θαρρώ, και κάποιες καλές φωτογραφίες. Η Β. το έχει! Το καταευχαριστηθήκαμε!

18. 14/10/19 <> [1287] <> Τετράδιο 17, Σελίδα 006

    Σήμερα, Δευτέρα 14 Οκτωβρίου, κατέβηκα στην Αθήνα ξεκινώντας με το 164 των 10:10. Άγιος Δημήτριος, metro και αποβίβαση στον Σταθμό της Ομόνοιας. Πήγα σε ένα κατάστημα, στα Χαυτεία, και έδωσα τέσσερεις κασέτες video8 να μου τις μετατρέψουν σε Format mp4. Τηλεφωνική, σχετική, συνεννόηση με τον τεχνικό.

      «Όξο νου», λοιπόν, και σαλάτα «Όξο νου», καλτσούνια μυζήθρας, κεφτεδάκια της γιαγιάς, τηγανητές πατάτες, απάκι και δύο φιάλες μπύρα «Ρεθυμνιακή Ξανθή». Ό,τι φάγαμε μας άρεσε.

       

    Είπαμε πολλά. Για τις ζωές μας, για την καθημερινότητά μας, για τα παιδιά μας. Η Χ. που ψάχνει να βρει ένα χόμπι για να γεμίζει τις ελεύθερες ώρες της. Συζητήσαμε, για πολλοστή φορά, το ότι μου απευθύνεται στον πληθυντικό. Το συμπέρασμα ήταν ότι μαζί μου ο ενικός «δεν της βγαίνει». Για μία ακόμα φορά της είπα ότι την αγαπάω. Συζητήσαμε και για φωτογραφίες και της ζήτησα να μου στείλει μια selfie της που να της αρέσει. Το θεώρησε απίθανο. Μένει να αποδειχθεί.

08. 14/10/20 <> [1303] <> Τετράδιο 17, Σελίδα 083

 

       Την Παρασκευή, 15/5, η Χ. με δύο like της και ένα σχόλιό της («Καλησπέρα! 😊 😊»), σε αναρτήσεις μου στο Facebook, κατάφερε και πάλι να με εκνευρίσει πολύ.

    Να σημειώσω, στο σημείο αυτό, ότι η Χ. συχνά-πυκνά με επισκέπτεται στα ενύπνιά μου. Ακόμα και σήμερα, την ονειρεύτηκα! Προφανώς ακόμα ζει, τουλάχιστον, στο υποσυνείδητό μου. Λεπτομέρειες για το ποιος και πότε εμφανίζεται στα ενύπνιά μου, αν σε ενδιαφέρει, θα βρεις στα βοηθητικά ημερολόγιά μου.

       Την Πέμπτη, 28/5, σχόλιο της Χ. σε φωτογραφία μου στο Facebook με καρφίτσες:

Καλησπέρα. Μυρίζομαι καινούριο hobby. . .

και δύο like της που με εκνεύρισαν και πάλι πολύ! Φυσικά και δεν απάντησα.

Ακόμα ένα like της Χ. στο τραγούδι “Hungry Heart” (Springsteen) που ανέβασα στο Facebook. Προφανώς ό,τι θυμάται χαίρεται. . .

Να είσαστε Καλά!

 

Σημείωση: Όλες οι φωτογραφίες είναι από τη Γλυφάδα και τραβήχτηκαν το Σάββατο . . . δεκατέσσερεις Οκτωβρίου 2017.

 

Ένα κλικ μακριά η Paula Cole στο σύνθεσή της “I Don’t Want To Wait” [1997]:

14/10/2024

1511. Μία Γλυφάδα, Ένας Περίπατος, Είκοσι Τρεις Φωτογραφίες

Εχθές. Γλυφάδα. Οδοντίατρος. ΒΣ. “Hondos Center”. Καφές. Παραλία. Περίπατος. “George’s”. Γεύμα.

 

Μα είσαστε Καλά,

Να περπατάτε!

 

Ένα κλικ μακριά αγαπημένοι Creedence Clearwater Revival και “Lookin’ Out My Back Door” [1970], σύνθεση του John Fogerty από το κλασικό, και πανέμορφο, άλμπουμ της μπάντας “Cosmos Factory”:

24/02/2024

1468. Nagoya Castle (nanoblock NBH_207)

Όλα ξεκίνησαν από ένα τηλεφώνημα, της ΒΣ, που δέχτηκα την Τρίτη, 4 Απριλίου 2023. Ένα τηλεφώνημα στο οποίο η Β ευθέως με ρώτησε:

«Τι θέλεις να σου φέρω από την Ιαπωνία;»

Φέρε μου μία Κατάνα!

(Ιαπωνικό των Σαμουράι ξίφος) απάντησα.

Βεβαίως αστειευόμουν.  Το σκέφτηκα λίγο.

«Φέρε μου ένα μικρό συναρμολογούμενο»

της είπα.

«Μα δεν ξέρω τι Lego συναρμολογούμενα έχεις»

απάντησε.

«Σιγά μη μου φέρεις Lego από την Ιαπωνία. Κάτι μικρό και γιαπωνέζικο θα ήθελα».

 

Η Β πέταξε για την Ιαπωνία την Κυριακή, 9 Απριλίου 2023. Επέστρεψε μετά από περισσότερες από 15 ημέρες, και πολύ καλά έκανε γιατί, τόσο μακρινά ταξίδια, δεν για λιγότερο είναι, την Τετάρτη, 26 Απριλίου 2023.  Μου τηλεφώνησε λίγες μέρες μετά. Ήταν ενθουσιασμένη από το ταξίδι, την κουλτούρα των Ιαπώνων και τα όσα σε Τόκιο και Κιότο είδε. Και ένα κάτι τις μου το είχε, από την Ιαπωνία, φέρει.

Το βραδάκι του Σαββάτου, 20 Μάϊου 2023, παραμονή εθνικών εκλογών και παραμονή της εορτής των πολιούχων της Γλυφάδας, Κωνσταντίνου και Ελένης,  συναντηθήκαμε στη Γλυφάδα. Γινόταν ένας μικρός χαμός από κόσμο, ήταν βλέπετε και το πανηγύρι σιμά στον Ι. Ν. Κωνσταντίνου και Ελένης, και αυτοκίνητα. Μικρός περίπατος στην παραλία, συζήτηση για τα του στην Ιαπωνία ταξιδιού (της) και επιστροφή στο κέντρο της Γλυφάδας. Δειπνίσαμε στο   “Pasta Viva” (Μαραγκού 7), τις μακαρονάδες φούρνου του οποίου τις λατρεύω (η αγαπημένη μου: σπαγγέτι, κόκκινη σάλτσα, ζαμπόν, μανιτάρια, πιπεριά και καλαμπόκι).  

 

Στο “Pasta Viva”, και στο tablet της Β, είδα φωτογραφίες που είχε τραβήξει στην Ιαπωνία και συνέχισε να μου περιγράφει τις εντυπώσεις της για τους ευγενέστατους και πειθαρχημένους Ιάπωνες, τα έργα τους και τη ζωή τους, όσο τη γνώρισε. Μου έδωσε τα, από την Ιαπωνία, δώρα της. Ένα κουτί διαστάσεων 14Χ14Χ4,5  κυβικά εκατοστόμετρα,  κουτσουρεμένο στην πάνω δεξιά γωνία, και ένα κουτί πράσινες “Kit-Kat” Ιαπωνίας. 

Ας πάμε τώρα στο πιο πάνω κουτί των 882 κυβικών εκατοστών (της κουτσουρεμένης, πάνω δεξιά γωνίας, συμπεριλαμβανομένης). Το κουτί αυτό, λοιπόν, ήταν της nanoblock με κωδικό NBH_207 και η συναρμολόγηση των πεντακοσίων πενήντα (550) κομματιών του (το πλήθος τους κατά δήλωση του κατασκευαστή – δεν, βεβαίως, τα μέτρησα) οδηγούσε σε μία, σε σμίκρυνση και πλαστικό, αναπαράσταση του Nagoya Castle.

 

Για το Κάστρο αυτό της Ναγκόγια αντιγράφω τις πρώτες παραγράφους από το σχετικό λήμμα της Βικιπαίδειας:

 

Το κάστρο της Ναγκόγια (名古屋城, Nagoya-jō) είναι Ιαπωνικό κάστρο, που βρίσκεται στην Ναγκόγια της Ιαπωνίας.

 

Το Κάστρο της Ναγκόγια κατασκευάστηκε από τον Τομέα Οβάρι το 1612 κατά την περίοδο Έντο στη θέση ενός προγενέστερου κάστρου της φυλής Όντα στην περίοδο Σενγκόκου . Το Κάστρο της Ναγκόγια ήταν η καρδιά μιας από τις πιο σημαντικές καστροπολιτείες της Ιαπωνίας, το Ναγκόγια-τζούκου, ένας ταχυδρομικός σταθμός στον δρόμο Μινότζι, που συνδέει δύο από τις σημαντικές Πέντε Διαδρομές Έντο, το Τοκάιντο και το Νακασέντο. Το Κάστρο της Ναγκόγια έγινε ο πυρήνας της σύγχρονης Ναγκόγια και η ιδιοκτησία μεταφέρθηκε στην πόλη από το Αυτοκρατορικό Υπουργείο Οικιακής Χρήσης το 1930. Το Κάστρο της Ναγκόγια καταστράφηκε το 1945 κατά τον βομβαρδισμό της Ναγκόγια στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και η ανοικοδόμηση και επισκευή του κάστρου βρίσκεται σε εξέλιξη από το 1957.

 

Το Μεϊτζό (Meijō) (名城), ένας άλλος σύντομος τρόπος προφοράς του Κάστρου της Ναγκόγια (名古屋城), χρησιμοποιείται για πολλά ιδρύματα της πόλης της Ναγκόγια, όπως το πάρκο Μεϊτζό, τη γραμμή Μεϊτζό του δημοτικού μετρό της Ναγκόγια και του Πανεπιστημίου Μεϊτζό, αντανακλώντας την πολιτιστική επιρροή αυτής της ιστορικής κατασκευής. Το κάστρο ονομαζόταν επίσης ιστορικά Κίντζο (Kinjō) (金城), που σημαίνει "Χρυσό Κάστρο".

 

Η στιγμή για τη συναρμολόγηση του Κάστρου έφτασε την Κυριακή, 28 Μαΐου 2023.  Άνοιξα το κουτί. Περιεχόμενο δέκα (10) μικρά  πλαστικά σακουλάκια  γεμάτα τουβλάκια, μία τετράγωνη βάση, ανοιχτού μπλε χρώματος, διαστάσεων 8Χ8 τετραγωνικά εκατοστά και μία αφισέτα, ας την πούμε έτσι, με τις οδηγίες συναρμολόγησης, διαστάσεων 42X19,5 τετραγωνικών εκατοστών. 

Ομολογώ πως ξαφνιάστηκα από το μέγεθος των κομματιών αν και, δεδομένου του μεγέθους του κουτιού που τα περιείχε, δεν θα έπρεπε. Πραγματικά τα τουβλάκια ήταν πολύ μικρά συγκρινόμενα με τα στάνταρ τουβλάκια τύπου Lego. Αργότερα πρόσεξα πως στο κουτί δινόταν οι διαστάσεις του βασικού κομματιού, του μονόσπυρου τούβλου - ας το πούμε έτσι, που ήταν, και εξακολουθούν να είναι, 4X4Χ5 κυβικά χιλιοστά. Οι διατάσεις του αντίστοιχου, χαμηλού, κομματιού Lego είναι 7,5Χ7,5Χ5 κυβικά χιλιοστά (κατά προσεγγιστική μέτρησή μου).

Στη φάση συναρμολόγησης η ανάγνωση του σχεδίου δεν ήταν και το ευκολότερο και πραγματικά χρειαζόταν προσοχή προκειμένου να μην οδηγηθεί κανείς σε λάθη. Προσοχή και, βεβαίως, σχετική εμπειρία, θα έλεγα. Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, που ο κατασκευαστής δίνει συνιστώμενη ηλικία, για τη συναρμολόγηση του περιεχομένου του κουτιού, τα 12 έτη +.

 

Η συναρμολόγηση ολοκληρωνόταν σε 25 βήματα και το τελικό αποτέλεσμα ήτανε ένα πράσινο, και όμορφο κατά τη γνώμη μου, κτίσμα στη βάση των 8Χ8 τετραγωνικών εκατοστών με ύψος, περίπου, 10 εκατοστά και βάρος   72 γραμμαρίων, κατά την ζυγαριά της κουζίνας που χρησιμοποίησα. Βοηθητικά στοιχεία μία κατάσταση με τα κομμάτια που χρησιμοποιούνται, στην κορυφή των οδηγιών συναρμολόγησης, και η επισήμανση, επίσης στην κορυφή καθώς και σε κάποια από τα επιμέρους βήματα, των χρωμάτων των κομματιών.  Clear Blue, για τη βάση και Light Green, Gold Brown, Brown, Camel, Gray, Light Gray, Green, White και Clear Brown για τα τουβλάκια.

Τη συναρμολόγηση του Κάστρου της Ναγκόγια, που γέμισε το συγκεκριμένο πρωινό μου, την καταευχαριστήθηκα. Συνολικά κρίνοντας το αποτέλεσμα θα έλεγα ότι αυτά τα μίνι τουβλάκια, με μέγεθος, περίπου, το ένα τέταρτο αυτών τύπου Lego,  δείχνουν χαριτωμένα και προσφέρονται για κατασκευές μικρού μεγέθους, με μεγάλο, ωστόσο, πλήθος κομματιών. Είναι, λοιπόν, ιδανικά για συναρμολόγηση π.χ. μεγάλων κτηρίων δίχως να καταλαμβάνουν πολύτιμο χώρο που, ατυχώς, από ένα σημείο και πέρα για τους συλλέκτες, τουλάχιστον, δεν εν αφθονία υπάρχει.

Με αυτό, λοιπόν, το από την Ιαπωνία δώρο πληροφορήθηκα την ύπαρξη των νάνο-κομματιών και, τι περίεργο, γοητεύτηκα. Προφανώς έψαξα στο διαδίκτυο, το καλό, και για άλλες κατασκευές παρομοίου τύπου. Επαληθεύτηκε το «όποιος ψάχνει, βρίσκει». Εγώ βρήκα στην AliExpress, από την οποία προμηθεύομαι, κυρίως, τανκ. Έτσι την Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2023, παρήγγειλα ένα κουτί τεσσάρων χιλιάδων ογδόντα οκτώ (4088) κομματιών για την συναρμολόγηση του εμπορικού κέντρου “China Hongya Cave Gate” με κόστος 58,19 € και δωρεάν, από την Κίνα, μεταφορικά. Το περιμένω και είμαι περίεργος κυρίως για την ποιότητα των οδηγιών συναρμολόγησης του.

Αν μπορείτε και αν έχετε διάθεση συναρμολογήστε! Είναι αγχολυτικό, δημιουργικό και κάνει καλό!

 

Να είσαστε Καλά!

Έναν δακτυλισμό μακριά ο Στέλιος Ρόκκος στο τραγούδι του, με συμμετοχή στους στίχους της Βίκυς Γεροθόδωρου, «Τα Καλοκαίρια» [2015]:

 

05/06/2023