Πουθενά
η έμπνευση. Και ας την προσκάλεσα, κι ας την περίμενα. Λοιπόν, τι πράττουμε; Τι
ανεβάζουμε; Πώς οδηγούμαστε στην νόρμα των πέντε, ανά μηνά, εγγραφών; Μα, από
τα αποθέματα! Αυτά της ποίησης, της Παλατινής Ανθολογίας, των
συναρμολογούμενων, του χειρόγραφου ημερολογίου.
Όταν
διατηρείς χειρόγραφο ημερολόγιο επί πέντε δεκαετίες έχεις μια σημαντική βάση
δεδομένων για τα του βίου σου. Αν, τώρα, ο βίος αυτός θα μπορούσε να ενδιαφέρει
και τρίτα άτομα, είναι μια άλλη ιστορία. Σε κάθε περίπτωση, και επειδή επίσκεψη
/ανάγνωση κάθε άλλο παρά υποχρεωτική είναι, κανένας δεν σε εμποδίζει να
εκθέσεις, του ημερολογίου σου αυτού αποσπάσματα, και . . . να εκτεθείς.
Εκτίθεσαι
μεν, λύνεις ένα πρόβλημα δε. Είναι που το ψηφιοποιημένο μου χειρόγραφο
ημερολόγιο μου δίνει δυνατότητες. Να ψάχνω, ημερομηνίες, λέξεις, πρόσωπα,
συμβάντα, γεγονότα, περιστατικά. Όλα, κυριολεκτικά, στην άκρη των δακτύλων μου.
Λοιπόν, άνοιξα, στον Η/Υ μου, το «1973 ΠΑΡΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.DOCX» αρχείο, πληκτρολόγησα Ctrl – F (αναζήτηση), «20/06/» και πάτησα enter.
Αναζήτηση
σε χίλιες διακόσιες σαράντα οκτώ (1248) σελίδες, ή χίλιες διακόσιες ενενήντα
τρείς (1293) σελίδες αν συμπεριλάβουμε «Πίνακα Περιεχομένων» και «Ευρετήριο
Ονομάτων», και εύρεση επτά αποτελεσμάτων (τα οποία επαναλαμβάνονται στο «Πίνακα
Περιεχομένων»). Συγκεκριμένα για την 20/6 υπάρχουν εγγραφές το / την:
Σάββατο,
20 Ιουνίου 1981
Κυριακή,
20 Ιουνίου 1982
Πέμπτη,
20 Ιουνίου 1985
Παρασκευή,
20 Ιουνίου 1986
Κυριακή,
20 Ιουνίου 1993
Παρασκευή,
20 Ιουνίου 2003
Δευτέρα,
20 Ιουνίου 2016
Μοιάζει να με έχουν ξεχάσει όλοι. Φίλοι και
εχθροί. Μονάχα με το σπίτι μου επικοινωνώ τηλεφωνικά, τίποτα άλλο. Εντωμεταξύ
ζω διαρκώς ένα διανοητικό μαρτύριο. Είναι η έλλειψη των ανθρώπων. Το πιθανότερο
είναι να γίνομαι βαρετός λέγοντάς σου συνέχεια τα ίδια πράγματα. Όμως, μοιάζει
να ρίχτηκαν τόσο τυχαία και ασύνδετα οι εδώ άνθρωποι που συναναστρέφομαι.
Δημιουργούνται φιλίες για δύο μόνο λεπτά και μετά καταστρέφονται. Ο καθένας
κοιτάζει το συμφέρον του της στιγμής. Είναι έτοιμος να πουλήσει π.χ. αυτόν που
ξεκίνησε το απόγευμά του και να πάει σε κάποια άλλη παρέα με την αμφίβολη
πιθανότητα του ότι θα περάσει καλύτερα. Δεν υπάρχει τίποτα σταθερό, τίποτα
σίγουρο.
Και αυτοί που πίστευα ότι κάτι αξίζουν
αποδείχτηκαν άνθρωποι ασθενικοί και ανάξιοι. Ανάξιοι να σταθούν στο ύψος της
θέσης και της αποστολής τους. Τους αντιπάθησα γιατί είδα τον μικροεγωισμό τους
σ’ όλη του την διαβρωτική έκταση. Στεναχωρήθηκα γιατί διαπίστωσα πόσο λάθος
εκτίμησα ορισμένες καταστάσεις και τώρα είμαι επιφυλακτικός πολύ. Δεν υπάρχει
μήτε ένας άνθρωπος που να μου κάνει, μήτε ένας. Στεναχωριέμαι, θλίβομαι,
αναρωτιέμαι μήπως εγώ είμαι ο στρυφνός και ο άδικος. Όσο κι αν είμαι στρυφνός
δεν είμαι άδικος. Δεν τους μπορώ και δεν το μπορώ να μην το δείχνω. Ευτυχώς σε
λιγότερο από 30 μέρες θα τελειώσει. Διαφορετικά η θέση μου θα ήταν, στ’
αληθινά, δύσκολη πολύ. Προς το παρόν τους ανέχομαι και τίποτα άλλο. Δεν
υπάρχει, ανάγκη να το επαναλάβω, μήτ’ ένας που να ξεχωρίζει. . .
Θέλεις
τη συμβουλή μου; Γράφ’ τους όλους και, κύρια, όλες στ’ αρχίδια σου και
προσπάθησε να ζήσεις τη ζωή σου. . .
Σήμερα
έχουμε 20 του Ιουνίου του 1985 και η μέρα είναι Πέμπτη. Σήμερα ήταν η δέκατη
τρίτη συνεχόμενη μέρα στην δουλειά. Θα ακολουθήσουν άλλες επτά. Επτά ακόμη
ημέρες εργασίας που δεν είναι πάντα εύκολη. Εργασίας που μπορεί σε χρόνο μηδέν
να σε φορτώσει άγχος και κούραση. Και κάποτε θα πρέπει να σου μιλήσω με
λεπτομέρειες για το τι και πως και την φύση της εργασίας μου.
Αν αυτή η πληροφορία έχει κάποια αξία για σένα να σου γράψω
ότι, εδώ και μία εβδομάδα περίπου, έκοψα το μούσι και το μουστάκι μου! Έδειξα
πέντε χρόνους νεότερος. Αισθάνθηκα κάποια αλλαγή και ανανέωση. Όμως, και ο Θεός
να μας έχει καλά, τον Σεπτέμβρη ή τον Οκτώβρη, θα αφήσω και πάλι και μούσι και,
φυσικά, μουστάκι. . .
Γεννήθηκες!
Θριαμβευτικά, ως το θαυμαστικό δηλώνει. Την Τετάρτη, 11 του Ιουνίου, και ώρα
07:20 - 07:30 (πρωί) στο Μαιευτήριο Αθηνών (Αθανασιάδου 9 (πάροδος Δ. Σούτσου)
Αμπελόκηποι - Αθήνα). Το βάρος σου ήταν 3.000 gr. Όμως, ας πάρουμε τα πράγματα με
την σειρά. . .
Νέα
υπάρχουν αρκετά και σημαντικά. Η “διάθεση” είναι που αποτελεί αγαθό εν
ανεπαρκεία, όπως πάντα άλλωστε. . .
Τόσο
καιρό μετά πώς τα μαζεύει κανείς; Πώς τα γράφει, τι γράφει και τι αφήνει απέξω
να το φάει η σκόνη της λήθης; Ακόμα μια φορά, λοιπόν, προσπάθεια να περισώσουμε
αυτό που αύριο, ίσως να έχει αξία. Για πάμε!. . .
Συνεχίζουμε τα χθεσινά. Την Παρασκευή, 11 Ιουνίου,
επίσκεψη του Ι. στη Μ. και . . . SRT. Ο Ι. ενθουσιάστηκε (και θέλει να το
επαναλάβει ρωτώντας και για άλλα πρόσωπα ή πράγματα). Πήγε απογευματάκι, έμεινε
τρεις ώρες και το συμπέρασμα είναι ότι χρειάζεται τόνωση η αυτοπεποίθησή του. .
.
Όλες οι φωτογραφίες της παρούσας εγγραφής έχουν
τραβηχτεί, τι έκπληξη!, την εικοστή Ιουνίου.
Λοιπόν, Ιούνιος ήταν και τότε και μάλιστα σαν αύριο.
. .
Να είσαστε Καλά!
Ένα κλικ μακριά οι Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Διονύσης
Τσακνής στο «Εφάπαξ», σύνθεση των Μαχαιρίτσα, Ισαάκ Σούση, από το εξαιρετικό
άλμπουμ «Αλκυονίδες Μέρες»:
19/06/2026
