Παρασκευή 20 Μαΐου 2022

1405. «Δείξε Μου Το Δρόμο Για Το Σπίτι»

 

Είναι γεγονός ότι στον Louis LAmour έχω μια αδυναμία από την εφηβική μου ηλικία. Απόδειξη τα εκατόν δέκα (110) βιβλία του που έχω στην κατοχή μου. Ογδόντα οκτώ (88) στα Ελληνικά και είκοσι δύο (22) στα Αγγλικά. Όλα σχεδόν «τσέπης». Κάποια διπλά, σε Ελληνικά και Αγγλικά.


Ανάμεσά τους, και τελευταία αποκτημένα, τα εννέα (9) βιβλία του της σειράς “The Collected Short Stories”, για τα οποία έχω γράψει σχετικά εδώ. Είχα ήδη διαβάσει τα τρία πρώτα όταν από την Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2020, ξεκίνησα να διαβάζω, χαλαρά, και το τέταρτο. Σε αυτό, το οποίο περιέχει «Ιστορίες Περιπετειών» (Adventure Stories), διάβασα ένα διήγημα που το ξεχώρισα. Ήταν αυτό με τίτλο “Show me the way to go home”,  στις σελίδες 185 - 189 του βιβλίου.

 

Μπήκα στον πειρασμό. «Να το μεταφράσω», σκέφτηκα. Εις τα τοιαύτα, ως γνωστόν, είμαι επιρρεπής. Ενδίδω. Λοιπόν, ενέδωσα. Στρώθηκα και προσπάθησα. Βρήκα το κείμενο στα Αγγλικά (τιμή και δόξα στο Άγιο Διαδίκτυο), το εμφάνισα στην οθόνη του Η/Υ μου και άρχισα να μεταφράζω γράφοντας, τα που μετέφραζα, σε σελίδες Α4. Ζορίστηκα. Είναι δυσκολότερο από ότι ακούγεται ή φαίνεται. Από τη φύση μου, θα έλεγα, προσπαθούσα να κρατηθώ όσο πιο κοντά γινότανε στο πρωτότυπο κείμενο.


Μου πήρε δύο μέρες. Αυτές του Σάββατου και της Κυριακής, 19 και 20 Δεκεμβρίου του 2020. Το τέχνασμα είναι, από ένα σημείο και μετά τουλάχιστον, να ξεχάσεις το πρωτότυπο κείμενο, να διαβάσεις τη μετάφρασή σου και να δεις που σκαλώνει. Να επινοήσεις, να ξανασκεφτείς, να διορθώσεις. Το προσπάθησα. Έκανα το καλύτερο που μπορούσα και, πραγματικά, ευχαριστήθηκα την όλη διαδικασία.

 

Την Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2020, έστειλα, με ηλεκτρονικό μήνυμα, τη μετάφραση που είχα κάνει σε έναν μικρό αριθμό φίλων. Η αντίδραση ήταν θετική. Μάλλον δεν είχα εντελώς ξαστοχήσει. Σκέφτηκα, λοιπόν, να κοινοποιήσω αυτή την, έτσι κι αλλιώς, ερασιτεχνική μετάφρασή μου, και άλλη μία που ακολούθησε, στο διαδίκτυο με σχετικές αναρτήσεις στο παρόν ημερολόγιο.

 

Έψαξα στο διαδίκτυο να βρω πώς θα μπορούσα να νομιμοποιήσω, ας το πούμε έτσι, τη δημοσιοποίηση αυτών των μεταφράσεών μου. Βρήκα τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις των κληρονόμων του συγγραφέα. Τους έπεμψα το που ακολουθεί ηλεκτρονικό μήνυμα:

 

from: αείποτε <aeipote@gmail.com>

to: beau@louislamour.com
cc: paul@louislamour.com
date: 23 Jan 2021, 22:41

subject: Greek Translation of Two Adventure Stories

mailed-by: gmail.com

 

Dear Sir,

 

I live in Greece and I am fond of Louis L’Amour books. I have 110 of them in my library.

 

I am currently reading Volume 4, Part 1, of “The Collected Short Stories” (ISBN: 978-0-8041-7974-4). From this book, so far, I liked the stories 'Show Me The Way To Go Home' and 'Shanghai, Not Without Gestures' very much and, being an amateur translator, I translated them in Greek.

 

My question is if it’s alright to post these translations on my personal blog, which I have been running since March 2005 (link to the blog: https://aeipote.blogspot.com).

 

Thanks a lot for your attention.

 

Best Regards

Nikos K.

 


Έχουν, από την 23η Ιανουαρίου 2021, περάσει ένα έτος, τρεις μήνες και είκοσι επτά ημέρες και . . . απάντηση δεν πήρα από τον Beau LAmour. Ήρθε θαρρώ η στιγμή να δημοσιοποιήσω το πόνημά μου. Διαβάστε:

 

Δείξε Μου Το Δρόμο Για Το Σπίτι

 

Ήταν η βραδιά που η ορχήστρα έπαιξε το «Δείξε Μου Το Δρόμο για Το Σπίτι», η βραδιά που ο στόλος απέπλευσε για τον Παναμά. Το σιγανοψιχάλισμα είχε σταματήσει, και δεν υπήρχε τίποτα άλλο πέρα από το παιχνίδι των προβολέων πάνω στα σύννεφα, το μουρμούρισμα των μηχανών των βαρκών επιβίβασης και το τσιτσίρισμα του λίπους εκεί που κάποιος έψηνε μπιφτέκια στην αποβάθρα της Πέμπτης Οδού. Βρισκόμουν εκεί, με ένα ζευγάρι Ελλήνων ψαράδων και έναν ταξιτζή, παρακολουθώντας τους ναύτες να αποχαιρετούν τις συζύγους τους και τις αγαπητικιές τους.

 

  Υπήρχε κάτι στη μυρωδιά της βροχής, στον αποχαιρετισμό των ναυτών και το τρίξιμο των ξαρτιών που με ένα τρόπο σε επηρέαζε. Βρισκόμουν, άνεργος, στη στεριά για ένα μήνα τότε.

 

  Ένα κορίτσι κατηφόρισε στην αποβάθρα και έγειρε στην κουπαστή παρακολουθώντας τις βάρκες επιβίβασης. Ένας από τους ναύτες της κούνησε το χέρι κι εκείνη ανταπέδωσε, αλλά δεν χαμογέλασε. Μπορούσες να δεις ότι δεν γνωριζόντουσαν, ήταν απλά κάτι από αυτά που συμβαίνουν.

   Ήταν μόνη της. Όλα τα άλλα κορίτσια ήταν με κάποιον, αυτή όχι. Φορούσε ένα απλό, κομψά φτιαγμένο φόρεμα που ήταν λίγο φθαρμένο, αλλά είχε όμορφα πόδια και μεγάλα, εκφραστικά μάτια. Όταν έφευγε η τελευταία βάρκα επιβίβασης εκείνη στεκόταν ακόμη εκεί. Ίσως δεν ήταν κάτι που συνήθιζα, αλλά ήμουν μόνος, και όταν είσαι άνεργος δεν συναντάς πολλά κορίτσια. Έτσι, την πλησίασα και έγειρα στην κουπαστή δίπλα της.

  «Αποχαιρετάς το αγόρι σου;» ρώτησα, αν και ήξερα ότι δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο.

  «Τον αποχαιρέτησα πολύ καιρό πριν».

  «Δεν γύρισε;»

  «Γυρίζουν ποτέ;»

  «Κάποιες φορές το θέλουν και δεν μπορούν. Κάποιες φορές τα πράγματα πηγαίνουν στραβά».

  «Αναρωτιέμαι».

 «Και κάποιες φορές πραγματικά επιστρέφουν και τα πράγματα δεν είναι όπως ήταν, και κάποιες φορές δεν επιστρέφουν γιατί φοβούνται ότι δεν θα είναι οι ίδιοι και δεν θέλουν να χαλάσουν αυτό που θυμούνται».

  «Τότε γιατί να φύγουν;»

  «Είναι υποχρεωμένοι. Οι άντρες πάντα ταξιδεύουν και τα κορίτσια τούς περιμένουν».

  «Δεν περιμένω κανέναν».

  «Σίγουρα περιμένεις. Όλοι περιμένουμε. Από την πολύ αρχή περιμένουμε κάποιον, τον ψάχνουμε πολύ πριν μάθουμε ποιος είναι. Κάποιες φορές βρίσκουμε αυτόν που περιμένουμε και κάποιες φορές όχι. Κάποιες φορές αυτός που περιμένουμε εμφανίζεται και δεν το αντιλαμβανόμαστε παρά μόνο όταν είναι πολύ αργά. Κάποιες φορές ζητούν πάρα πολλά και φοβόμαστε να διακινδυνεύσουμε και φεύγουν»

  «Δεν θα περίμενα για κανένα. Ειδικά αυτόν. Δεν θα τον ήθελα αυτόν τώρα».

  «Βεβαίως και όχι. Εάν τον έβλεπες τώρα, θα αναρωτιόσουν γιατί κάποτε τον ήθελες. Δεν τον περιμένεις, αν και περιμένεις αυτό που εκπροσωπούσε. Γνώρισες έναν ναύτη κάποτε. Τα κορίτσια δεν πρέπει ποτέ να γνωρίζουν άντρες που έχουν τη θάλασσα στο αίμα τους».

   «Πάντοτε φεύγουν».

  «Σίγουρα, και έτσι πρέπει να γίνεται. Όλη η θλίψη και η συμφορά στη ζωή προέρχονται από την προσπάθεια να κάνουμε τα πράγματα να κρατήσουν πάρα πολύ».

  «Είσαι κυνικός».

  «Όλοι οι συναισθηματικοί άντρες είναι κυνικοί και όλοι οι Αμερικανοί είναι συναισθηματικοί. Είναι η επίδραση του Stephen Foster. Ή οι πάρα πολλές παραστάσεις των «Over the hill to the Poorhouse” και “East Lynne”. Αλλά το προτιμώ έτσι».

  «Στ’ αλήθεια μιλάνε έτσι οι άνθρωποι;»

  «Μόνο όταν χρειάζονται καφέ. Ή ίσως την πρώτη φορά που συναντιούνται ένα κορίτσι και ένας άντρας. Ή ίσως αυτά τα λόγια είναι αποτέλεσμα της επίδρασης του αποχαιρετισμού. Είναι αυτό το ίδιο που κάνει τις γυναίκες να κλαίνε στους γάμους τελείως άγνωστών τους».

  «Είσαι παράξενος άνθρωπος». Γύρισε για να με κοιτάξει.

  «Καυχιέμαι γι’ αυτό. Αλλά τι θα γίνει με τον καφέ; Δεν θα πρέπει να στεκόμαστε άλλο εδώ. Άνθρωποι που στηρίζονται σε κουπαστές πάνω από το νερό τη νύχτα είναι είτε ερωτευμένοι είτε σχεδιάζουν να αυτοκτονήσουν».

  Ξεκινήσαμε να ανηφορίζουμε. Ήταν αυτό που κάνει τη ζωή ενδιαφέρουσα – το να συναντάς ανθρώπους. Ειδικότερα, ελκυστικές ξανθιές τα μεσάνυχτα.

  Με κοίταξε πάνω από τον καφέ. «Ένα κορίτσι που ερωτεύεται έναν ναύτη είναι παλαβό».

  «Καθόλου. Ένας ναύτης πάντοτε φεύγει, και τότε δεν έχει το χρόνο να απογοητευτεί. Χρόνια αργότερα μπορεί να κάνει τη ζωή του συζύγου της μίζερη λέγοντας του τι θαυμάσιος άντρας ήταν γι’ αυτό και για ’κείνο. Οι πιθανότητες είναι να ήταν ένας ανόητος δεκατεσσάρων καρατίων. Μόνο που έφυγε πριν να χαθεί η γοητεία του καινούργιου».

   «Αυτό είναι που κάνεις;»

  «Σπανίως. Γνωρίζω όλους τους τρόπους να χειρίζομαι τις γυναίκες. Το πρόβλημα είναι ότι την κρίσιμη στιγμή ξεχνώ να τους χρησιμοποιήσω. Είναι καταθλιπτικό».

   «Είναι αργά. Κάποια στιγμή θα πρέπει να πάω στο σπίτι».

   «Όχι μόνη σου, ελπίζω».

  Με κοίταξε και πάλι, πολύ χαλαρά. «Δεν πιστεύεις ότι είμαι το είδος του κοριτσιού που μπορείς έτσι εύκολα να το ρίξεις, το πιστεύεις;»

  «Βεβαίως και όχι», κάγχασα, «Αλλά ευχήθηκα σ’ ένα αστέρι εκεί έξω. Το γνωρίζεις αυτό το παλιό τρικ».

  Γέλασε. «Θαρρώ είσαι τρελός».

  «Αυτό το σιγουρεύει. Οι γυναίκες πάντοτε ερωτεύονται τους τρελούς».

  «Θαρρείς ότι είναι τόσο εύκολο να ερωτευτώ κατ’ αυτόν τον τρόπο;»

  «Θα πρέπει. Κάποιοι άνθρωποι ερωτεύονται χωρίς φανερό λόγο, είτε υλικό, ηθικό ή μαμαδίστικο. Τέλος πάντων, γιατί θα έπρεπε να είναι τόσο περίπλοκο;»

   «Ερωτεύτηκες ποτέ;»

  «Νομίζω. Δεν είμαι ακριβώς σίγουρος. Ήταν θαυμάσια μαγείρισσα, κι αν ο δρόμος για την καρδιά ενός άντρα περνάει από το στομάχι του, αυτός ήταν έρωτας με την πρώτη δαγκωματιά».

  «Παίρνεις ποτέ σου κάτι στα σοβαρά;»

  «Σε παίρνω στα σοβαρά. Αλλά γιατί να μην το διασκεδάσουμε λίγο αυτό; Μονάχα ένα στραβό υπάρχει με τη ζωή: οι άνθρωποι δεν αγαπούν αρκετά, δεν γελούν αρκετά – και είναι πολύ αναθεματισμένα συμβατικοί. Ακόμα και οι ερωτικές υποθέσεις τους θα πρέπει να είναι σύμφωνα με τους τύπους. Αλλά αυτό είναι αυθόρμητο. Κατηφόρισες εκεί που οι ναύτες αποχαιρετούν τις αγαπητικιές τους γιατί αποχαιρέτησες έναν μια φορά. Είχε βρέξει λίγο και υπάρχει ένα είδος μελαγχολικής τρυφερότητας στον αέρα. Αναπολείς το παρελθόν, όχι εξ αιτίας του, γιατί το πρόσωπο και η προσωπικότητά του έχουν ξεθωριάσει, αλλά επειδή είναι ρομαντικός ο αποχαιρετισμός, η μυρωδιά περίεργων οσμών από ξένα λιμάνια, οι σκέψεις που ο ωκεανός πάντοτε φέρνει στους ανθρώπους – ρομαντισμός, χρώμα, απόσταση. Ένα είδος ασαφούς θλίψης που είναι σχεδόν ευτυχία. Και τότε, συνοδευμένος από τον ήχο της απόμακρης μουσικής και το άρωμα κρεμμυδιών που τηγανίζονται, μπαίνω στη ζωή σου!»

  Γέλασε και πάλι. «Αυτό ακούγεται προσχεδιασμένο».

  «Ισχύει. Δεν το βλέπεις; Όταν κατηφόρισες στην αποβάθρα σήμερα το βράδυ έψαχνες για ’μένα. Δεν γνώριζες ποιος ήμουν, αλλά ήθελες κάτι, κάποιον. Εντάξει, είμαι εδώ. Το χαριτωμένο του πράγματος είναι ότι σε έψαχνα».

   «Το κάνεις να ακούγεται πολύ όμορφο».

  «Γιατί όχι; Ένας άντρας που δεν θα μπορούσε να το κάνει να ακουστεί όμορφο ενώ σε κοιτάζει θα ήταν πολύ πληκτικό να ζει. Τώρα τελείωσε τον καφέ σου και θα πάμε σπίτι».

   «Για άκουσε, εγώ. . .»

  «Γνωρίζω. Μην το πεις. Γιατί απλά θα σε οδηγήσω μέχρι την πόρτα, θα σε φιλήσω  πολύ απαλά, και θα την κλείσω». 


  Είχε ξεσπάσει ακόμα μια μπόρα, και οι δρόμοι ήταν μουσκεμένοι. Μια ομίχλη ροβολούσε από τον ωκεανό, η σκοτεινή θολούρα να σέρνεται γύρω από τις γωνίες των κτηρίων, να κυκλώνει τα πλοία στις κορυφές των καταρτιών τους. Ήταν ένας μοναχικός, σιωπηλός κόσμος όπου οι φωτεινοί σηματοδότες επέπλεαν με στοιχειωμένη λάμψη.

  «Αναρωτιόσουν γιατί οι άντρες πήγαν στη θάλασσα. Μπορείς να φανταστείς να μπαίνεις σ’ ένα ξένο λιμάνι στην Άπω Ανατολή μια νύχτα σαν κι αυτή; Τα φώτα μιας άγνωστης πόλης – παράξενες οσμές, μυστηριώδεις ήχους, τους τονισμούς μιας ξένης γλώσσας; Είναι η γοητεία του άγνωστου και του διαφορετικού, κάτι καινούργιου. Κι ακόμα γύρω σου υπάρχει η αίσθηση του κάτι πολύ παλιού. Ίσως γι’ αυτό είναι που οι άντρες πάνε στη θάλασσα».

  «Ίσως είναι έτσι, αλλά ποτέ δεν θα ερωτευτώ άλλον ναύτη».

  «Δεν σε αδικώ».

  Είχαμε φτάσει στην πόρτα. Έβαλε το κλειδί της στην κλειδαριά και μπήκαμε μέσα. Ήταν πολύ αργά και πολύ ήσυχα. Την αγκάλιασα, τη φίλησα για καληνύχτα και έκλεισα την πόρτα.

  «Θυμάμαι ότι είπες πώς θα με καληνύχτιζες και μετά θα έφευγες;» διαμαρτυρήθηκε.

  «Είπα ότι θα σε φιλούσα για καληνύχτα και μετά θα έκλεινα την πόρτα. Δεν είπα σε ποια πλευρά της θα βρισκόμουν».

  «Καλά. . .»

   Το ζόρικο ήταν ότι το πλοίο μου σαλπάριζε το πρωί.

 

Louis L’Amour “The Collected Short Stories, Volume 4, Part 1 - Adventure Stories”, Bantam Books New York, 2015, ISBN: 978-0-8041-7974-4. “Show Me The Way To Go Home”, Pages 185 – 189.

Μετάφραση: αείποτε, Γλυφάδα 19 και 20 Δεκεμβρίου 2020.

 

Να είσαστε Καλά. 

ΤοShow Me The Way To Go Homeείναι ένα δημοφιλές τραγούδι των Jimmy Campbell και Reg Connelly, από το 1925. Ένα κλικ μακριά μια, σχετικά πρόσφατη, εκτέλεση του τραγουδιού, του 1978, από τους Emerson, Lake & Palmer:



20/05/2022

Δευτέρα 16 Μαΐου 2022

1404. Lego Speed Champions 2022


Μοιάζει να, πλέον, αποτελεί παράδοση. Την Τρίτη, 31 Μαρτίου 2021 ανέβασα, στο παρόν ημερολόγιο, την εγγραφή «1277. Lego Speed Champions 2020». Την Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2021 την εγγραφή «1374. Lego Speed Champions 2021, Πλην Ενός». Σήμερα θα συνεχίσω με τα Lego Speed Champions 2022 και μάλιστα δίχως «πλην» μιας και τα όλα αγόρασα και συναρμολόγησα.

H Lego κυκλοφόρησε τα καινούργια κουτιά της σειράς Speed Champions την 1η Μαρτίου. Ήμουν, βεβαίως, σε ετοιμότητα. Την ίδια μέρα τα παρήγγειλα στη Lego, την οποία προτίμησα για τους VIP πόντους, που μεταφράζονται σε χρήματα, που δίνει στους πελάτες της.



Τα καινούργια κουτιά ήταν συνολικά πέντε. Δύο από αυτά ήταν διπλά. Ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε το κόστος αγοράς τους. Είκοσι δύο ευρώ και ενενήντα εννέα λεπτά (22,99 €) για κάθε μονό κουτί και ενενήντα εννέα ευρώ και ενενήντα εννέα λεπτά (39,99 €) για κάθε διπλό.

Τα, επίσης πέντε κουτιά, της σειράς για το 2020 κυκλοφόρησαν την Τετάρτη, 1η Ιανουαρίου. Κόστιζαν είκοσι τέσσερα ευρώ και ενενήντα εννέα λεπτά (24,99 €), το κάθε μονό, και σαράντα εννέα ευρώ και ενενήντα εννέα λεπτά (49,99) και εβδομήντα τέσσερα ευρώ και ενενήντα εννέα λεπτά (74,99) τα δύο διπλά.

Για το 2021 τα κουτιά της πιο πάνω σειράς της Lego κυκλοφόρησαν την Τρίτη, 1 Ιουνίου και ήταν έξι, κατά το πλήθος. Υπήρχαν τρία μονά και τρία διπλά. Το κάθε μονό κόστιζε είκοσι τρία ευρώ και ενενήντα εννέα λεπτά (23,99 €), ένα διπλό σαράντα επτά ευρώ και ενενήντα εννέα λεπτά (47,99 €) και δύο διπλά από πενήντα εννέα ευρώ και ενενήντα εννέα λεπτά (59,99 €), το καθένα.


Είναι φανερό ότι η Lego, πιθανολογώ λαμβάνοντας υπόψη τους δύσκολους καιρούς που ζούμε,  όχι μόνο έχει συγκρατήσει τις τιμές των συγκεκριμένων προϊόντων της αλλά και τις έχει ουσιαστικά μειώσει, κυρίως για τα πανάκριβα διπλά κουτιά της. Λοιπόν: Εύγε της.

Ας επιστρέψουμε, όμως, στο 2022 και τα, πέντε όπως θυμόσαστε, Lego Speed Champions κουτιά του. Κουτιά για τα οποία η προτεινόμενη ηλικία, όπως αναγράφεται πάνω στο κάθε κουτί, είναι 8 + και την οποία καλύπτω. . . με χαρακτηριστική άνεση.

Τα κουτιά, τα οποία όπως ήδη έγραψα, τα παρήγγειλα την Τρίτη (αυτό το γράφω τώρα), 1η Μαρτίου. Τα τέσσερα από αυτά τα κουτιά τα παρέλαβα την Παρασκευή, 11 Μαρτίου. Το πέμπτο, και προτελευταίο της σειράς, κατά τον κωδικό του, έφτασε στην Τ47, την Τρίτη, 15 Μαρτίου 2022.

Το τι παρέλαβα, πόσο κόστισε, που το ήδη είπαμε, και κάτι άλλα, δικά μου, εμφανίζονται στον πίνακα που ακολουθεί:


Αυτή τη φορά τα, συνολικά επτά (7) αυτοκίνητα των κουτιών, τα συναρμολόγησα κατά την αύξουσα σειρά του κωδικού τους. Χρειάστηκα τέσσερα πρωινά Κυριακής, δύο πρωινά Δευτέρας και ένα πρωινό Σαββάτου. Τελικά, τα κατάφερα.


Και πάλι καταχάρηκα τη συναρμολόγηση τους και πάλι βασανίστηκα με τα αυτοκόλλητα τους. Τόσο που τα, εμφανή τουλάχιστον, αυτοκόλλητα στις δύο Aston Martin ζήτησα και τα τοποθέτησε ο γιος μου, ο οποίος ομολογώ (και) εις τα τοιαύτα ένα ταλέντο το έχει.


Πάντως η Lego η καλή μοιάζει να έχει κατανοήσει το σε τι γυμνάσια μας βάζει με τα αυτοκόλλητά της και έτσι τα μπροστινά φανάρια των Speed Champions είναι τυπωμένα πάνω στα τουβλάκια. Ευτυχώς. Διαφορετικά το πλήθος των αλλήθωρων τέτοιων οχημάτων της θα ήταν, παγκοσμίως, μέγα.


Δεν παύω, και δεν θα κουραστώ να το λέω και να το γράφω, να θαυμάζω την εφευρετικότητα των σχεδιαστών της Lego. Το κάθε συναρμολογούμενο έχει τη δική του προσωπικότητα και πολλές φορές οι συνδυασμοί των κομματιών, για να προκύψει το επιθυμητό αποτέλεσμα, είναι πραγματικά ιδιοφυείς. Παραδείγματα το πίσω μέρος της Lamborghini Countach και το μπροστά τμήμα της Aston Martin Valkyrie.

 

Να σημειωθεί επίσης πως στη σειρά του 2022 οι τροχοί των αυτοκινήτων, χαμηλού προφίλ λόγω της φύσης των οχημάτων, δίνονται σε ένα κομμάτι και όχι σε δύο, ζάντα και ελαστικό, όπως στις σειρές των προηγουμένων ετών.

 

Κάτι άλλο το οποίο δίνει χαρά στον συναρμολογητή, και ας μην τελικά, τις περισσότερες φορές, φαίνεται, είναι ο συνδυασμός των χρωμάτων που έχουν τα τουβλάκια. Προφανώς και αυτό βοηθάει και στην καλύτερη κατανόηση των, έτσι κι αλλιώς εικονογραφημένων, οδηγιών συναρμολόγησης αλλά συμβάλει και τα μέγιστα στη χαρά των ματιών. 


Ας τα όμως ένα – ένα, τα επτά Speed Champions του 2022, δούμε.


1970 Ferrari 512 M, 76906, Κυριακή, 10 Απριλίου 2022:

 












Lotus Evija,   76907, Κυριακή, 17 Απριλίου 2022:

 











Lamborghini Countach, 76908, Δευτέρα, 25 Απριλίου 2022:

 




Mercedes-Amg F1 W12 E Performance,76909, Κυριακή, 1 Μαΐου 2022:

 




Mercedes-Amg Project One, 76909, Δευτέρα, 2 Μαΐου 2022:

 













Aston Martin Valkyrie Amr Pro, 76910, Σάββατο, 7 Μαΐου 2022:

 











Aston Martin Vantage GT3, 76910, Κυριακή, 8 Μαΐου 2022:

 












Το όλον:









Να Προσέχετε, να είσαστε Καλά.

Ένα κλικ μακριά οι Γιάννης Πάριος, Πίτσα Παπαδοπούλου στη σύνθεση των Αντώνη Βαρδή, Γιώργου Βρούβα «Τι Με Ρωτάς» (1987):


16/05/2022