Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2020

1265. Χωρίς Λόγια

Πλήθος 1973-1979 1980 - 1989  1990 - 1999 2000 - 2009  2010 - 2019 ΣΥΝΟΛΟ
Σελίδων [Α4] 239 266 210 174 244 1.133
Λέξεων 94.394 103.827 79.725 68.103 93.382 439.431
Χαρακτήρων 463.535 513.563 410.060 348.619 474.585 2.210.362
Παραγράφων 2.243 2.484 1.850 1.488 2.270 10.335
Γραμμών 11.908 13.382 10.488 8.687 12.119 56.584





24/01/202

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2020

1264. Παλατινή Ανθολογία / Σκωπτικά Επιγράμματα


Η Παλατινή Ανθολογία, στο ημερολόγιο αυτό, διαθέτει ακόμα και δική της, ομώνυμη, ετικέτα, στη στήλη δεξιά. Η συντριπτική πλειονότητα των εγγραφών που έχουν ετικετοδοτηθεί με την πιο πάνω ετικέτα αφορά επιγράμματα, και τη μετάφρασή τους βεβαίως, από το πέμπτο βιβλίο της εν λόγω Ανθολογίας, αυτό που περιλαμβάνει τα ερωτικά επιγράμματα.

Η ζωή μας όμως δεν είναι μόνο έρωτας, είναι και άλλα πράγματα πολλά. Έτσι και στην Παλατινή Ανθολογία, ανάμεσα στα άλλα, περιλαμβάνεται και ένα βιβλίο, το ενδέκατο, με συμπωτικά και σκωπτικά επιγράμματα. Τέσσερα από αυτά, τα σκωπτικά, επιγράμματα παρατίθενται στη συνέχεια, με βοήθεια όσον αφορά τη μετάφρασή τους, από το σχετικό βιβλίο των εκδόσεων Κάκτος:


Εἰκοσέτους σωθέντος Ὀδυσσέος εἰς τὰ πατρῷα
 ἔγνω τὴν μορφὴν Ἄργος ἰδὼν ὁ κύων·
ἀλλὰ σὺ πυκτεύσας, Στρατοφῶν, ἐπὶ τέσσαρας ὥρας
 οὐ κυσὶν ἄγνωστος, τῇ δὲ πόλει γέγονας.
ἢν ἐθέλῃς τὸ πρόσωπον ἰδεῖν ἐς ἔσοπτρον ἑαυτοῦ,
 “Οὐκ εἰμὶ Στρατοφῶν,” αὐτὸς ἐρεῖς ὀμόσας.

Όταν ο Οδυσσέας σώθηκε μετά από είκοσι χρόνια στην πατρίδα του, ο σκύλος Άργος, τον είδε και τον αναγνώρισε· εσύ όμως, Στρατοφώντα, πυγμαχώντας επί τέσσερις ώρες, έγινες αγνώριστος όχι στα σκυλιά αλλά στην πόλη. Αν θελήσεις να κοιτάξεις το πρόσωπό σου στον καθρέφτη, κι ο ίδιος θα ορκιστείς λέγοντας: «Δεν είμαι ο Στρατοφώντας».


Πέντε μετ' ἄλλων Χάρμος ἐν Ἀρκαδίᾳ δολιχεύων,
 θαῦμα μέν, ἀλλ' ὄντως ἕβδομος ἐξέπεσεν.
“Ἓξ ὄντων,” τάχ' ἐρεῖς, “πῶς ἕβδομος;” εἷς φίλος αὐτοῦ
 “Θάρσει, Χάρμε,” λέγων ἦλθεν ἐν ἱματίῳ.
 ἕβδομος οὖν οὕτω παραγίνεται· εἰ δ' ἔτι πέντε
 εἶχε φίλους, ἦλθ' ἄν, Ζωίλε, δωδέκατος.

Ο Χάρμος, ενώ έτρεχε μαζί με πέντε άλλους στην Αρκαδία, θαύμα μεν, αλλά πραγματικά ήρθε έβδομος. Ίσως θα πεις: «Αφού ήταν έξι, πώς ήρθε έβδομος;» Ένας φίλος του ήρθε με τα ρούχα του λέγοντας: «Θάρρος, Χάρμε». Έτσι βγήκε έβδομος. Αν είχε ακόμα πέντε φίλους, θα ερχόταν, Ζωίλε, δωδέκατος.


Οὔτε τάχιον ἐμοῦ τις ἐν ἀντιπάλοισιν ἔπιπτεν
 οὔτε βράδιον ὅλως ἔδραμε τὸ στάδιον·
δίσκῳ μὲν γὰρ ὅλως οὐδ' ἤγγισα, τοὺς δὲ πόδας μου
 ἐξᾶραι πηδῶν ἴσχυον οὐδέποτε·
 κυλλὸς δ' ἠκόντιζεν ἀμείνονα· πέντε δ' ἀπ' ἄθλων
 πρῶτος ἐκηρύχθην πεντετριαζόμενος.

Ούτε κάποιος από τους αντιπάλους μου έπεσε πιο γρήγορα ούτε και διένυσε το στάδιο πιο  αργά από εμένα. Όσο για τον δίσκο, καθόλου δεν τον άγγιξα, ενώ ποτέ δεν μπόρεσα να σηκώσω τα πόδια μου για να πηδήξω· ένας ανάπηρος θα ακόντιζε καλύτερα· στο πένταθλο ανακηρύχτηκα ο πρώτος που έχασε και στα πέντε αθλήματα.

86. ΑΔΗΛΟΝ

Τὸ στάδιον Περικλῆς εἴτ' ἔδραμεν εἴτ' ἐκάθητο,
 οὐδεὶς οἶδεν ὅλως· δαιμόνιος βραδυτής.
ὁ ψόφος ἦν ὕσπληγος ἐν οὔασι, καὶ στεφανοῦτο
 ἄλλος, καὶ Περικλῆς δάκτυλον οὐ προέβη.

ΑΓΝΩΣΤΟΥ

Κανείς απολύτως δεν γνώριζε αν ο Περικλής έτρεχε ή καθόταν στον αγώνα ενός σταδίου· απίστευτα βραδυκίνητος! Ο ήχος της εκκίνησης αντηχούσε στα αυτιά, άλλος στεφανωνόταν νικητής, και ο Περικλής δεν προχώρησε ούτε ένα δάχτυλο.

Να σημειώσω, για πολλοστή φορά, ότι η μετάφραση είναι απλά βοηθητική. Σημασία έχει η ομορφιά και η κομψότητα που αποπνέει το αρχαίο κείμενο!

Ένα κλικ μακριά η Marie Laforêt στο δροσερό Mon Amour Mon Ami [1967]:



19/01/2020

Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2020

1263. Κυνηγώντας. . . Lego



Στην αμέσως προηγούμενη εγγραφή αναφέρθηκα στα καινούργια κουτιά της σειράς Speed Champions της Lego για το 2020. Τα εξής:

76895: Ferrari F8 Tributo / 275 κομμάτια

76896: Nissan GT-R NISMO / 298 κομμάτια


76897: Audi Sport Quattro S1 / 250 κομμάτια


76898: Formula E Panasonic Jaguar Racing GEN2 car & Jaguar I-PACE eTROPHY / 565 κομμάτια

76899: Lamborghini Urus ST-X & Lamborghini Huracán Super Trofeo EVO / 663 κομμάτια

Από τα πιο πάνω κουτιά απόκτησα αυτά της Ferrari και του Audi. Τη Ferrari τη συναρμολόγησα την Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2019, το Audi το Σάββατο, 4 Ιανουαρίου 2020.




Έτσι αισθάνθηκα ώριμος πλέον να προχωρήσω και στην απόκτηση / συναρμολόγηση του Nissan. Από το καλό διαδίκτυο πληροφορήθηκα ότι στα καταστήματα «Μουστάκας», τα μόνα που είχαν φέρει την καινούργια αυτή σειρά,  διαθέσιμα ήταν, πλέον, μόνο τα κουτιά των Jaguar και Lamborghini.


Επειδή και το “Lego Shop”, στο “The Mall Athens” / Νερατζιώτισσα, ανήκει στην αλυσίδα «Μουστάκα» το κοίταξα στο διαδίκτυο και είδα ότι και τα πέντε, πιο πάνω, κουτιά εμφανιζόντουσαν ως διαθέσιμα στο συγκεκριμένο κατάστημα. Το αποφάσισα! Μόλις είκοσι πέντε χιλιόμετρα, και κάτι δεκάδες μέτρα, δεν θα μπορούσαν να με χωρίσουν από το Nissan των ονείρων μου. Με, ήδη, φαγούριζαν τα δάχτυλα μου!

Ξεκίνησα, ταξίδεψα, έφτασα. Οποία, όμως, απογοήτευση! Δεν το Nissan (μου) υπήρχε! Μόνο διαθέσιμο το των Jaguar κουτί. Προτιμούσα αυτό των Lamborghini. Από την άλλη πώς να φύγω, 25 + χιλιόμετρα μετά, με άδεια χέρια; Λοιπόν, αγόρασα. Δύο Lego BrickHeadz κουτιά. Το, του 2018, 41631 (NEWT SCAMANDER [76] & GELLERT GRINDELWALD [77]) και το, του 2020, 40384 (GROOM). Κουτιά τα οποία δεν είχα δει σε άλλα καταστήματα. Μάλιστα είχα την εντύπωση πώς η σειρά BrickHeadz είχε ολοκληρωθεί και χάρηκα που δεν ήταν έτσι.





Συμπέρασμα: Για το Nissan θα έπρεπε να περιμένω να το ξαναφέρει ο «Μουστάκας», ή όποιος άλλος, ή να το παραγγείλω στο εξωτερικό.  Μεγάλο παιδί είμαι, την τέχνη της υπομονής την κατέχω. Θα περιμένω! Το κουτί με τις Lamborghini όμως; Και ωραιότατο περιεχόμενο είχε, και ακριβό ήτανε (75 €) και στον, σκέτο, «Μουστάκα», κατά το διαδίκτυο, υπήρχε. Λοιπόν, θα αναβαθμιζόμουνα! Αντί Nissan, διπλή Lamborghini! Τρένο, Μοναστηράκι, Πλατεία, «Μουστάκας». Μία από τα ίδια! Πουθενά το κουτί των Lamborghini! Το μόνο που βρήκα, μετά από πολύ ψάξιμο, ένα κουτί, ελαφρώς ταλαιπωρημένο, των Jaguar. Το μπλε τους χρώμα μου φάνηκε εντελώς χαζό. Το άφησα στη θέση του. Αν το αγοράσω θα είναι μετά το Nissan και τις Lamborghini και για λόγους πληρότητας.

Δεν όμως το κυνηγητό μου, των Lego, είχε τελειώσει. Εντάξει, στο Μοναστηράκι δεν το βρήκα αυτό που ήθελα. Στο Ελληνικό όμως; Μήπως και εκεί δεν υπάρχει ένα μεγάλο «Μουστάκας» κατάστημα; Ο αείποτε σε νέες περιπέτειες! Πλατεία Συντάγματος, metro, σταθμός Αργυρούπολης. Περπάτημα για 700 + μέτρα και να ’μαι στον του Ελληνικού «Μουστάκα» εντός.





Από τα ίδια μία. Κανένα κουτί Lego Speed Champions 2020 δεν κυκλοφορούσε στο κατάστημα. Η καλή πωλήτρια με ενημέρωσε ότι μόνο έξι κουτιά Lamborghini είχαν φτάσει στο κατάστημα και, βεβαίως, πουλήθηκαν. Τελικά δέχομαι μεγάλο ανταγωνισμό και δεν γνωρίζω από πού; Από τους πιτσιρικάδες ή τους ομήλικους μου συλλέκτες;

Το Lego – κυνήγι μου είχε τερματιστεί. Στόχος δεν επετεύχθη! Μου έμειναν, για παρηγοριά, τα δύο Lego BrickHeadz κουτιά μου. Επιστροφή στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, λεωφορείο Α3, «Ο Πρόεδρος» (για φαγητό), λεωφορείο 124 και επιστροφή στην Τ47 έξι, σχεδόν, ώρες μετά την από εκεί αναχώρησή μου.



Καλή Χρονιά, ακόμα μία φορά, και
Καλό Σαββατοκύριακο!

Ένα κλικ μακριά Chris Rea και I Can Hear Your HeartBeat”:




I Can Hear Your HeartΒeat

In the silence of the side street
In the whisper of the night
From the darkness of the empty hours
To the early morning light
From the hustle down on main street
With all it's lights so bright
To the trucker on the highway
Pressing through the night

I can hear you heartbeat
I can hear you heartbeat
Girl, the sound of you is so sweet

I'm in a European disco
And it's thumping up the beat
There's a jukebox in a cafe
Where the younger ones can meet
We got freezing Coca-Cola
We got anything you want
I'm moving on that back beat
Girl, but it's you that sings the song

'Cos I can hear you heartbeat
I can hear you heartbeat
The sound of you is so sweet

And I'm sailing on your wind song
Oh, I can feel the summer breeze
You've got me walking on my tiptoes
You've got me standing on my knees
From the mills way down in Pittsburgh
To the clubs of gay Paris
No matter where I roam, girl,
You can always get to me

And I still hear your heartbeat
Yea I still hear your heartbeat
Girl, the sound of you is so sweet,
to me

And I still hear your heartbeat
Yea I still hear your heartbeat
Girl, the sound of you is so sweet,
to me

10/01/2020

Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2019

1262. Lego Ferrari F8 Tributo – Lego Speed Champions 76895 / 2020


Την πληροφορία την είχα, βεβαίως, από καιρό. Η Lego στη σειρά της Speed Champions και για το 2020 θα έθετε σε κυκλοφορία πέντε καινούργια κουτιά. Τα εξής:

76895: Ferrari F8 Tributo / 275 κομμάτια

76896: Nissan GT-R NISMO / 298 κομμάτια

 

76897: Audi Sport Quattro S1 / 250 κομμάτια

76898: Formula E Panasonic Jaguar Racing GEN2 car & Jaguar I-PACE eTROPHY / 565 κομμάτια

76899: Lamborghini Urus ST-X & Lamborghini Huracán Super Trofeo EVO / 663 κομμάτια

Περίμενα, λοιπόν, ότι κάποια στιγμή, ίσως και στα τέλη του 2019, τα κουτιά αυτά θα εμφανιστούν και στην Ελλάδα. Έτσι την Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2019, που κατέβηκα στην Αθήνα πέρασα και από το κατάστημα του «Μουστάκα», στην Πλατεία Μοναστηρακίου, και κοίταξα για τα συγκεκριμένα κουτιά. Δεν υπήρχαν.

Την επομένη, ω θαυμάτων θαύμα, εμφανίστηκε στο διαδίκτυο καταχώριση των καταστημάτων «Μουστάκα» για τα συγκεκριμένα κουτιά, τα οποία ήταν πλέον διαθέσιμα αποκλειστικά στα συγκεκριμένα καταστήματα. Κόστος; 24,99 € για τα κουτιά με ένα μοντέλο, 49,99 € για τις δύο Jaguar και 74,99 € για τις δύο Lamborghini.

Έψαξα το ζήτημα των τιμών στο διαδίκτυο και από ότι φαίνεται η Lego, και δεν γνωρίζω άλλοι ποιοι, εξακολουθούν να μας δουλεύουν κανονικότατα. Τα κουτιά αυτά πουλιούνται σε Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία στα 19,99 – 44,99 και 64,99 €, αντίστοιχα. Στη δε Γερμανία 19,99 – 39,99 και 59,99 € αντίστοιχα. Κάτι πρέπει να κάνουμε πατριώτες! Μια καλή ιδέα είναι να βομβαρδίσουμε τη Lego με σχετικές επιστολές διαμαρτυρίας (προσωπικά το έχω ήδη κάνει) και να μη δεχτούμε δικαιολογίες του τύπου «υψηλότερη φορολογία» και άλλα τέτοια κουραφέξαλα. Τέτοιες διαπιστωμένες διαφορές στις τιμές δεν δικαιολογούνται.

Ας επιστρέψουμε, αγανακτισμένοι ίσως, στα αυτοκινητάκια μας. Εχθές ζήτησα από το γιο μου, ο οποίος εργάζεται στην Αθήνα, και μου έφερε, από τον της Πλατείας Μοναστηρακίου «Μουστάκα», δύο από τα πιο πάνω κουτιά. Αυτά των Ferrari και Audi. Σήμερα το πρωί καταπιάστηκα και συναρμολόγησα την κόκκινη, πώς αλλιώς;, Ferrari F8 Tributo. Ήταν το εικοστό πρώτο αυτοκίνητο της σειράς Speed Champion που συναρμολογούσα.

Το εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι ότι τα μοντέλα των κουτιών του 2020 έχουν διαφορετικό μέγεθος από τα προηγούμενα. Είναι μεγαλύτερα. Συγκεκριμένα το πλάτος τους από τα έξι κομπαλάκια”, πώς αλλιώς να το περιγράψω;, ανέβηκε στα οκτώ με συνέπεια αύξηση μεγέθους κατά 25%. Πρόκειται για μια αλλαγή η οποία πραγματικά κάνει τη διαφορά. Πλέον υπάρχει χώρος για δύο φιγούρες (Lego) δίπλα – δίπλα και, η Ferrari που συναρμολόγησα τουλάχιστον, είναι πιο στιβαρή και πιο ισορροπημένη, όσον αφορά το μέγεθος της, από τα προηγούμενα μικρότερου μεγέθους μοντέλα. Μια απόδειξη των πιο πάνω αποτελεί και το ότι η Ferrari F8 είναι το μόνο μοντέλο της σειράς, από τα είκοσι που έχω συναρμολογήσει πριν από αυτό, που διαθέτει πλευρικούς καθρέφτες.

Πραγματικά, λοιπόν, ευχαριστήθηκα τη συναρμολόγηση και το τελικό αποτέλεσμα, στα μάτια μου, πανέμορφο!

Ας δούμε το πριν:




Το κατά την συναρμολόγηση:


Το τελικό αποτέλεσμα:




Και μια σύγκριση παλιού / νέου μεγέθους (Ferrari F40 Competizione και Ferrari F8 Tributo):



Πολλές Ευχές για 2020 γεμάτο Υγεία, Χαρά, Ευτυχία και Επιτυχίες!

Να κλικ μακριά Johnny Hallyday και “Pardonne-moi”:


Pardonne-moi
Si les silences au fond de moi m'ont rendu sourd
Si les grands soirs ne valent plus rien quand vient le jour
J'aimerais t'aimer comme il se doit
Pardonne-moi

Pardonne-moi
Si tu rêvais d'un autre moi, d'une autre vie
Comment pourrais-je tromper la mort quand elle sourit?
Encore une fois, encore une nuit
Pardonne-moi

Si le monde
N'a de reflet que dans tes yeux
Si je tombe
Dis-moi qu'aurais-je pu faire de mieux?

Pardonne-moi
Si le volcan au fond de moi ne s'éteint pas
Si la fureur des souvenirs ne revient pas
Personne ne saura mieux que toi
Pardonne-moi

Regarde-nous
Fermer les yeux face au miroir qui nous foudroie
Quand la victoire n'a plus de goût, n'a plus d'éclat
Sauver l'amour, sauver l'envie, une dernière fois…

31/12/2019

Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2019

1261. Χίος – Σμύρνη - Λέσβος


Ψάχνοντας να βρω φωτογραφίες, για να τις ανεβάσω στο Facebook, θυμήθηκα ένα ταξίδι που είχα κάνει, με την αδελφή μου Δ., στα νησιά των γονιών μας, Χίο και Λέσβο. Αναζήτησα τις σχετικές φωτογραφίες καθώς και ένα αρχείο παρουσίασης, σε Power Point, που είχα κάνει επιλέγοντας εξήντα πέντε φωτογραφίες από αυτές, και βεβαίως τα βρήκα αμέσως. Αναζήτησα επίσης σχετικές εγγραφές στο παρόν ημερολόγιο και δεν βρήκα τίποτα. Εντυπωσιάστηκα, το ομολογώ. Δεν είχα αναρτήσει, για το συγκεκριμένο ταξίδι, ούτε μισή γραμμή, ούτε μισή φωτογραφία.

Το εν λόγω ταξίδι, επιστροφή στις ρίζες, λοιπόν, ξεκίνησε το Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2011, στις 17:45 το απόγευμα, και από το λιμάνι του Πειραιά. «Νήσος Χίος», Αιγαίο, Χίος, το νησί του πατέρα μας. Άφιξη στις 00:15 της επομένης και διανυκτέρευσα στο ξενοδοχείο «Κύμα», στο λιμάνι  της πόλης της Χίου. Την επομένη το πρωί, και με το Ford Fiesta της Δ., Αίπος (βουνό της Χίου) Βολισσός, Λημνιά (επίνειο της Βολισσού) και φιλοξενία στη «Μαρβίνα» (ενοικιαζόμενα δωμάτια των πρωτεξαδέλφων μας Μ και Ι. Κ).

Έτσι, το μεσημεράκι είχαμε την ευχαρίστηση να κολυμπήσουμε στην περίφημη, από τα παιδικά μας χρόνια, «γωνιά» των Λημνιών, σε απόσταση 150 -170 μέτρων από τη «Μαρβίνα». Το απογευματάκι της ίδιας μέρας, Κυριακή  4/9/2011,  επίσκεψη στο Κάστρο της Βολισσού και την επομένη, με τον πρωτεξάδελφο Ν., όμορφη διαδρομή στα Βορειόχωρα της Χίου. Ποταμιά (εγκαταλελειμμένη), Νέα Ποταμιά, Χάλανδρα, Αφροδίσια, Εγρηγόρος, Κουρούνια, Άγιο Γάλα, Μελανιός, Παρπαριά και Πιραμά. Επισκεφθήκαμε και ξεναγηθήκαμε στο οινοποιείο “Αριούσιος” και αγοράσαμε και κάμποσες φιάλες κρασί. Συνεχίσαμε με κολύμπι στα “Λευκάθια” και φαγητό στον “Ζήκο”, στα Λημνιά.

Την επομένη, Τρίτη 6/9, σειρά είχε η Νότια Χίος. Την εκδρομή αυτή την κάναμε με τη Μ. τον Γ. (και το Χιουντάι τους). Περάσαμε εξαιρετικά και το καταευχαριστηθήκαμε. Η διαδρομή περιλάμβανε τα Αρμόλια (γνωστά για τα κεραμικά τους) τον Ανάβατο (εγκαταλελειμμένο Βυζαντινό χωριό – και τότε τόπο εξορίας), τη Νέα Μονή, το Πυργί (με τις διακοσμημένες προσόψεις των κτηρίων), τα Μεστά (με το γραφικό παλαιό τμήμα τους με τα σπίτια κολλημένα το ένα πάνω στο άλλο για τον φόβο των Τούρκων), την Παραλία Μεστών και, κάπου ανάμεσά τους, τα Μαύρα Βόλια. Το μεσημέρι φάγαμε στην παραθαλάσσια Κώμη και τον καφέ μας τον ήπιαμε στην Παραλία Μεστών.

Την επομένη είχε σειρά η Τουρκία και συγκεκριμένα ο Τσεσμές και η Σμύρνη. Εγώ η Δ. και η Μ. κατεβήκαμε στο λιμάνι της Χίου από όπου αναχωρήσαμε, με το πλοιάριο “Σαν Νίκολας”, στις 08:30, για τον Τσεσμέ της, απέναντι, Τουρκίας. Στις 09:10, περίπου, πατάγαμε Τουρκικό έδαφος. Το τελωνείο του Τσεσμέ, μπροστά στο αντίστοιχο αχούρι της Χίου, έμοιαζε με μέγαρο. Επιβιβαστήκαμε σε πούλμαν και ξεκινήσαμε για τη Σμύρνη με ξεναγό μία Τουρκάλα από τη Ρόδο. Το τοπίο σχεδόν Ελληνικό. Οι πινακίδες όλες στα Τούρκικα και η Εθνική Οδός (τους) μια χαρά! Οι οικισμοί και τα χωριά, που βλέπαμε περνώντας, φαινόντουσαν περιποιημένα και “βιομηχανοποιημένα” (ομοιόμορφα). Οι εντυπώσεις θετικές.

Φθάσαμε στη Σμύρνη, την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας (με πληθυσμό ~ 3.000.000) και πήγαμε μέχρι το Κορδελιό με εμένα να βγάζω φωτογραφίες μέσα από το πούλμαν. Επιστρέψαμε στο κέντρο της Σμύρνης (γύρω στις 11:45) δίχως, ατυχώς, να περάσουμε από την περίφημη παραλία της γιατί γινόντουσαν πρόβες για τη μεγάλη παρέλαση των Τούρκων την 9ης Σεπτεμβρίου (ημέρα της απελευθέρωσης της πόλης από τους Έλληνες) και την είχαν κλείσει. Όλη η ξενάγηση έγινε μέσα από το πούλμαν.

Επισκεφθήκαμε το παζάρι της Σμύρνης, από τις 11:45,  το γυρίσαμε όσο μπορούσαμε, αγοράσαμε κάποια πραγματάκια (μεταξύ των οποίων και κάποια CD παραδοσιακής Τούρκικης μουσικής), φάγαμε σε ένα καμπαπτζίδικο (τίποτα το ιδιαίτερο) και, στις 16:10,  επιβιβαστήκαμε και πάλι στο πούλμαν για τον Τσεσμέ. Από τον Τσεσμέ αναχωρήσαμε για το λιμάνι της Χίου στις 18:00. Φθάσαμε στις 18:55 με καιρό ελαφρώς “τρικυμιώδη”. Τελικές εντυπώσεις από το ταξίδι: θετικές!

Στην Χίο, και τη «Μαρβίνα», μείναμε μέχρι το πρωί της Κυριακής, 11/9, που ξεκινήσαμε, στις 11:30, από το λιμάνι της Χίου, και με το πλοίο «Ταξιάρχης», για το νησί της Λέσβου. Στο λιμάνι της Μυτιλήνης φτάσαμε, περίπου, στις 15:00  και ξεκινήσαμε για την Κάπη,  το χωριό της μητέρας μας. Στη διαδρομή κάναμε μια στάση στη Σκάλα Μιστεγνών και γευματίσαμε στο εστιατόριο “Ποσειδών”. Προσκυνήσαμε στον Ταξιάρχη, στον Μανταμάδο, ανάψαμε τα κεράκια μας και συνεχίσαμε για την Κάπη.

Στην Κάπη φτάσαμε γύρω στις 18:00. Φιλοξενηθήκαμε, και πάλι, στο “Παραδοσιακό Ξενοδοχείο Άρτεμις”, μια πόρτα παραδίπλα από αυτή των θείων μας Δ. και Φ. Ι., τους οποίους δεν θελήσαμε να επιβαρύνουμε. Ιδιοκτήτρια του Ξενοδοχείου η Α., φίλη και μακρινή συγγενής η οποία και τα πάντα έκανε για να μας ευχαριστήσει και δεν δέχτηκε να πληρωθεί (όπως ακριβώς και η Μ. με τον Γ. στη “Μαρβίνα”). Το βραδάκι βόλτα στην πλατεία όπου, συν τοις άλλοις, δυο κυρίες με αναγνώρισαν (!) και μου είπαν ότι “παιδιά παίζαμε μαζί”! Όχι παίζουμε! Καταλήξαμε σ’ ένα τραπέζι με 13 άτομα με «ουζέλια» και όλα τα σχετικά.

Στην Κάπη είχαμε την ευχαρίστηση να συναντήσουμε, μετά από χρόνια πολλά, όλους τους εκεί συγγενείς μας. Θείους, ο Δ. ήταν ο μόνος εν ζωή αδελφός της μητέρας μας, εξαδέλφια και ανίψια. Την επομένη, 12/9, πήγαμε για μπάνιο στο Γενί (Νέο) Λιμάνι (επίνειο, ας πούμε, της Κάπης) διασχίζοντας και ένα μεγάλο κομμάτι άσχημου χωματόδρομου. Η τοποθεσία γραφική, ο τόπος πενταβρώμικος, τα “νερά” μέτρια. Το βράδυ της ίδιας μέρας (γύρω στις 22:00) και με το αγροτικό του πρωτεξάδελφου Β. (ένα θηριώδες πετρελαιοκίνητο “Ναβάρο”) ξεκινήσαμε για τη Σκάλα Συκαμνιάς, όπου απολαύσαμε ένα εξαιρετικό δείπνο στη “Μουριά του Μυριβήλη” και είχαμε την ευκαιρία να δούμε, και να φωτογραφίσουμε, και το περίφημο εκκλησάκι της “Παναγιάς της Γοργόνας”.

Την επομένη, Τρίτη 13/9, επισκεφθήκαμε τη γραφική Μήθυμνα ή Μόλυβο όπου περπατήσαμε και  φωτογράφισα κατά δύναμη. Κάναμε το μπάνιο μας, στην Πέτρα, και επιστρέψαμε μέσω Στύψης.

Η Τετάρτη, 14/9, ήταν η τελευταία ημέρα μας στο νησί. Γύρω στις 11:00 αναχωρήσαμε από την  Κάπη για την πόλη της Μυτιλήνης. Επισκεφθήκαμε τη Σκάλα Καλλονής, φθάσαμε στη Μυτιλήνη και συνεχίσαμε για τον ειδυλλιακό “Άγιο Ερμογένη”. Εκεί κολυμπήσαμε και φάγαμε. Το απόγευμα είχαμε ραντεβού με τους κουμπάρους της Δ., στο σπίτι τους στη Μυτιλήνη, όπου φτάσαμε  γύρω στις 17:00, για να ακολουθήσει για καφεδάκι στον “Αντώνη”, στο Καγιάνη, με καταπληκτική θέα της Μυτιλήνης, του λιμανιού της και του Αιγαίου.

Από τη Μυτιλήνη αναχωρήσαμε, και πάλι με το “Νήσος Χίος” γύρω στις 22:10. Φθάσαμε στο λιμάνι του Πειραιά γύρω στις 06:40. Στις 07:45 βρισκόμουν στην Α29. Οι διακοπές μου είχαν τελειώσει και είχαν πάει εξαιρετικά καλά. Επισκέφθηκα τα χωριά των γονιών μου, συνάντησα ανθρώπους που αγαπούσα, έφαγα, ήπια, κολύμπησα, φωτογράφισα. Η Δ. ήταν ιδανική παρέα.

Για να παρουσιάσω οπτικοποιημένα τα πιο πάνω κατέφυγα στην, σε Power Point, παρουσίαση της πρώτης παραγράφου. Ακολουθώντας αντίστροφη διαδικασία ανέκτησα τις εξήντα πέντε φωτογραφίες της παρουσίασης, μείωσα το μέγεθος τους κατά 50% και δημιούργησα με το εξαιρετικό και δωρεάν FastStone Image Viewer For Windows (Version 7.4) πέντε αρχεία GIF με δέκα τρεις φωτογραφίες το καθένα. Ο χρόνος εναλλαγής των φωτογραφιών ορίστηκε στα 3,5 δευτερόλεπτα.


Είναι ίσως λίγο «μπερδευτικό» να βλέπει κανείς πέντε εικόνες να αλλάζουν όψη αλλά το θεώρησα προτιμότερο από το να παραθέσω εξήντα πέντε φωτογραφίες μία προς μία. Με λίγη υπομονή,  όσοι ενδιαφέρονται, θα καταφέρουν θαρρώ να τις δουν όλες:






Καλή Εβδομάδα,
Καλά Χριστούγεννα

Ένα κλικ μακριά M People και Don't Look Any Further”:





Someone to count on in a world ever changin'.
Here I am, stop where you standin'.
What you need is a lover, someone to take over.
Oh baby don't look any further.


Strange when you think of the chances
that we've both been in a state of mind.

Too cool to be careless. Looking for the right thing.
Oh baby don't look any further.


Tonight (tonight) we're gonna taste a little paradise.
Rockin' all night long. Rockin' all night long.

Daylight (daylight) I'll still be looking in your heavenly eyes.
Oh we rocked on and on and on.


Day o umba day o mambu ji ay o.
Don't look any further. Don't you look no furhter.

Day o umba day o na jam bay um bay o.
Don't look any further.


Someone to count on (someone to count on) in a world ever changin'. 
Here I am, stop where you

23/12/2019