1656. Επίγραμμα Ερωτικό Ένα

Ακόμα ένα επίγραμμα του Ρουφίνου, στην παρούσα εγγραφή,  από το Πέμπτο Βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας, το οποίο περιλαμβάνει περισσότερα από τριακόσια Ερωτικά Επιγράμματα.

 

5.69 ΡΟΥΦΙΝΟΥ

Παλλὰς ἐσαθρήσασα καὶ ῞Ηρη χρυσοπέδιλος

Μαιονίδ’ ἐκ κραδίης ἴαχον ἀμφότεραι·

«Οὐκέτι γυμνούμεσθα· κρίσις μία ποιμένος ἀρκεῖ·

οὐ καλὸν ἡττᾶσθαι δὶς περὶ καλλοσύνης.»

 

Και σε μετάφραση της ταπεινότητάς μου:

 

Βλέποντας η Παλλάδα και η χρυσοπέδιλη Ήρα

τη Μαιονίδα, από καρδιάς κι οι δυο στέναζαν·

«Πια δεν ξεγυμνωνόμαστε· μια κρίση βοσκού αρκεί·

δεν είν’ καλό δύο φορές για το κάλλος να νικιέσαι.»

 

Το επίγραμμα παραπέμπει, βεβαίως, στη γνωστή «κρίση του Πάρη». Αντιγράφω από την Βικιπαίδεια:

Η «Κρίση του Πάριδος»

 

Για να τιμήσει τους γάμους του Πηλέα με τη Θέτιδα, ο Δίας οργάνωσε μια δεξίωση πάνω στον Όλυμπο. Κάλεσε όλους τους θεούς, τις θεές και τους ημιθέους εκτός από την Έριδα, τη θεά της διχόνοιας. Για εκδίκηση, η Έριδα πέταξε ένα χρυσό μήλο που έγραφε πάνω του "τη καλλίστη" (στη δοτική), δηλαδή «για την ομορφότερη», μέσα στη δεξίωση, προκαλώντας έτσι διένεξη ανάμεσα στις θεές για το ποια εννοούσε το μήλο.

 

Τελικώς κυρίως διεκδίκησαν το μήλο η Ήρα, η Αθηνά και η Αφροδίτη. Ζήτησαν από τον Δία να επιλέξει τη μία από αυτές. Ο Δίας, μη μπορώντας να αποφασίσει, επέλεξε τον Πάρι να κρίνει. Συνοδευόμενες από τον Ερμή, οι τρεις θεές πλησίασαν τον Πάρι καθώς έβοσκε τα βόδια του στο βουνό. Αμέσως προσπάθησαν να τον δωροδοκήσουν: Η Ήρα του προσέφερε πολιτική δύναμη για όλη την Ασία και πλούτη. Η Αθηνά, ικανότητα στη μάχη και σοφία. Η Αφροδίτη, τέλος, του προσέφερε την Ωραία Ελένη, την ομορφότερη γυναίκα πάνω στη Γη. Ο Πάρις επέλεξε την Αφροδίτη.

Το ζήτημα τώρα είναι πως στις μεταφράσεις του συγκεκριμένου επιγράμματος, που έχω στη διάθεσή μου, κάποιοι μεταφραστές θεωρούν το «Μαιονίδ’» όνομα θηλυκό και κάποιοι αρσενικό (Μαιονίδης ο γιος του Μαίωνα), όπως ο Νίκος Μουλακάκης, στο βιβλίο «Αρχαία Ελληνικά Ερωτικά Επιγράμματα». Σημειώνω, ωστόσο, πως στον δεύτερο τόμο της σειράς «Ανθολογία Ελληνική», του εκδοτικού οίκου «Κάκτος», για το συγκεκριμένο επίγραμμα υπάρχει ο υπότιτλος «Εις Μαιονίδα κόρην». Συνεπώς τη σύγκριση με αυτήν θέλησαν ν’ αποφύγουν οι Θεές και όχι την κρίση ενός ακόμα βοσκού (του γιου του Μαίωνα) αν και αυτό το «μια κρίση βοσκού αρκεί» σπέρνει κάποιες αμφιβολίες. Άβυσσος η ψυχή των επιγραμματοποιών!

 

Να είσαστε Καλά!

 

Ένα κλικ μακριά ο RINGO STARR στο “You're Sixteen (You'reBeautiful And You're Mine)” [1973], σύνθεση των  Sherman Brothers (Robert B. Sherman και Richard M. Sherman):

 

25/07/2026

1655. Ποιο το πρώτο (δεύτερο)

Συμβαίνει κυρίως στο άλλο. Στο “oligistos” ημερολόγιό μου. Αλλά και στο παρόν. Ποιο; Μα το να χρησιμοποιώ τον ίδιο τίτλο για δύο, ή και περισσότερες, εγγραφές και να τις διαφοροποιώ με την προσθήκη αριθμητικών, σε παρενθέσεις ή αγκύλες. Πρώτο, δεύτερο. . . και λοιπά. Έτσι και στη σημερινή εγγραφή. Το πρώτο «Ποιο το πρώτο» αφορούσε το (και όχι «στο», στο οποίο, εν προκειμένω, είμαι αλλεργικός μέχρι αηδίας) πρώτο συναρμολογούμενο που έφτιαξα στην μακρινή δεκαετία του 1960. Το δεύτερο «Ποιο το πρώτο», που έγινε «Ποιο το πρώτο (δεύτερο)» αφορά το πρώτο συναρμολογούμενο τη συναρμολόγηση του οποίου, τον προηγούμενο μήνα, αποφάσισα να μην ολοκληρώσω.

 

Η ενασχόλησή μου με τα «συναρμολογούμενα», με τουβλάκια, αυτά του «τεμπέλη», όπως τα αποκαλώ, ξεκίνησε το Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013 -ημέρα που είχα γενέθλια- με το Lego City “Cement Mixer” (60018) που μου χάρισαν τα παιδιά μου. Έκτοτε ακολούθησαν δεκάδες συναρμολογούμενα, Lego, Cobi, Hot Wheels (προσφάτως) και τα απαραίτητα, πλέον, Κινέζικα, από τέσσερα (4) μέχρι πέντε χιλιάδες εκατόν ογδόντα έξι (5186) κομμάτια. Βεβαίως με κάποια απ’ όλα αυτά δυσκολεύτηκα, όπως π.χ. με το Κινέζικο Wedding Car [Mini Bricks], αλλά κανένα δεν παράτησα μισοσυναρμολογημένο.  Αυτό μέχρι το μεσημεράκι της Δευτέρας, 29 Ιουνίου 2026. Τότε το έπραξα! Παράτησα ένα συναρμολογούμενο, ενώ μου έμενε μόλις ένα 22,76 %, των βημάτων συναρμολόγησης, για να ολοκληρώσω την κατασκευή του.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το Σάββατο, 13 Ιουνίου 2026, παράγγειλα,  στην Temu, (και) μία μοτοσικλέτα με καλάθι (mingdi K2194, SIDECAR MOTORCYCLE, 808 pcs) με κόστος 18,11 €. Το σχετικό πακέτο τοποθετήθηκε σε κουτί της Boxnow την Τρίτη, 23 Ιουνίου και το παρέλαβα την επομένη. Την Κυριακή, 28 Ιουνίου, είχα την έμπνευση να ξεκινήσω τη συναρμολόγηση της, με καλάθι, μοτοσυκλέτας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Να σημειωθεί πως οι οδηγίες συναρμολόγησης περιεχόντουσαν σε ένα τευχίδιο διαστάσεων 21Χ14 τετραγωνικών εκατοστομέτρων. Το τευχίδιο αυτό το αποσυναρμολόγησα και μία μία σκανάρισα τις σελίδες του προκειμένου να τις προβάλλω, συνήθως μεγεθυσμένες, στην οθόνη του Η/Υ μου, να διευκολυνθώ και να εξοικονομήσω και χώρο στην επιφάνεια συναρμολόγησης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ξεκίνησα, σύμφωνα με τις οδηγίες, με τα τέσσερα σακουλάκια που είχαν αριθμό «ένα». Τα τουβλάκια ήταν μεγέθους “Lego” χωρίς, βεβαίως, την ευκολία στο κούμπωμα που έχουν τα αυθεντικά Lego.

 

. . . Τα πιο πάνω τα έγραψα το μεσημεράκι της Τρίτης, 14 Ιουλίου 2026. Αμέσως μετά το βλέμμα μου έπεσα στο μαύρο, από φελιζόλ, δισκάκι στο οποίο αναπαυόντουσαν τα κομμάτια της εν λόγω μοτοσυκλέτας. Ανάμεσά του και ο συναρμολογημένος κινητήρας της τον οποίο δεν είχα αποσυναρμολογήσει. Μπήκα στον πειρασμό. Ας κάνω μια προσπάθεια ακόμα, σκέφτηκα. Την έκανα! Κράτησε, χαλαρά τρεις μέρες (και όχι τα πρωινά που διάβαζα στην βεράντα της Τ47). Από την Τρίτη, 14 Ιουλίου 2026, έως και την Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2026.

 

Αυτή τη φορά όμως δεν χρησιμοποίησα το αρχείο PDF των οδηγιών συναρμολόγησης. Χρησιμοποίησα το τευχίδιο της με την βοήθεια μεγεθυντικού φακού (βεβαίως) μιας και το μέγεθος των εικόνων ήταν για αετομάτηδες. Όντως οι οδηγίες δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές. Σε αρκετές περιπτώσεις δεν αρκούσε το να (τις) δεις, έπρεπε (και) να μαντέψεις. Λοιπόν, μάντεψα!

Διαπίστωσα πως στην πρώτη απόπειρα συναρμολόγησης είχα κάνει κάμποσα «σφάλματα εμπειρίας», όπως μου ήρθε να τα ονοματίσω. Δηλαδή παρασυρμένος από την μέχρι τώρα εμπειρία μου συναρμολόγησης, που μόνο μικρή δεν τη λες με πάνω από 180000 συναρμολογημένα κομμάτια στο ενεργητικό μου, δεν μπόρεσα ν’ αποφύγω κάποιες λανθασμένες τοποθετήσεις κομματιών. Βασικός παράγοντας, ίσως, για την αστοχία μου αυτή η μεγέθυνση των οδηγιών στην οθόνη του Η/Υ έτσι ώστε να μην έχω την εποπτεία ολόκληρης της τρέχουσας σελίδας και να παραλείψω, ίσως, και κάποια βήματα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σε δύο τρεις περιπτώσεις τα κομμάτια κούμπωναν τόσο δύσκολα που ασκώντας πίεση για να μπουν στη θέση τους διαλύθηκε το συγκρότημα πάνω στο οποίο έπρεπε να τοποθετηθούν. Φτου κι απ’ την αρχή! Από την μία βρίζοντας και από την άλλη κάνοντας υπομονή. Έλλειπαν κομμάτια; Βεβαίως! Τουλάχιστον τέσσερα. Σε μία περίπτωση χρησιμοποίησα ένα όμοιο, από το πλούσιο απόθεμα που διαθέτω σε Lego ή Cobi ή Κινέζικα κομμάτια που περίσσεψαν. Δεν καλοκάθισε το εναλλακτικό κομμάτι αλλά η δουλειά έγινε. Συνεπώς: Μύθος η συμβατότητα ανάμεσα στα τουβλάκια Lego και τύπου Lego.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Για άλλα δύο, όμοια κομμάτια, που δεν υπήρχαν στην συσκευασία βρήκα και τοποθέτησα δύο συμβατά τουβλάκια της Hot Wheels. Και εδώ ασυμβατότητα (την οποία κάλυψα χρησιμοποιώντας κόλλα UHU!). Κόλλα UHU χρησιμοποίησα και για να στερεώσω το κάθισμα του οδηγού! Κάτι μου ξέφυγε και αδίστακτα το χρεώνω στις όχι ξεκάθαρες οδηγίες συναρμολόγησης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Οφείλω, πάντως, να ομολογήσω πώς τα αυτοκόλλητα ήταν σχετικά καλής ποιότητας αν και σε δύο από αυτά που έπρεπε να τοποθετηθούν σε καμπυλωμένες επιφάνειες, του ρεζερβουάρ βενζίνης, δεν μπόρεσα ν’ αποφύγω τις ζάρες.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το τελικό, οπτικό, αποτέλεσμα, πάντως, μοιάζει εξαιρετικό αν και η όλη κατασκευή είναι του τύπου «Παρακαλώ Μην Αγγίζετε», κάτι καθόλου σπάνιο για συναρμολογούμενα, κυρίως κινέζικης σχεδίασης και κατασκευής. Για  παράδειγμα, ολόκληρο το συγκρότημα του κινητήρα κουμπώνει, στον φέροντα οργανισμό της μηχανής, σε δύο μόνο σημεία και είναι εξαιρετικά εύκολο να φύγει από τη θέση του.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ομολογώ πως έκανα μια σκληρή κριτική για το συγκεκριμένο συναρμολογούμενο στον ιστότοπο της Temu. («Γελοία σχεδίαση, γελοίες οδηγίες συναρμολόγησης, λείπουν κομμάτια», ένα αστέρι στα πέντε). Μπήκα, πριν λίγο, και άλλαξα την κριτική μου σε «Όχι η καλύτερη σχεδίαση, όχι τόσο ξεκάθαρες οδηγίες συναρμολόγησης, λείπουν κομμάτια», δύο αστέρια στα πέντε. Με έπρηξε ο Κινέζος μα όχι και να τον αδικήσω!

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Και έτσι πρέπει ν’ αλλάξει και το περιεχόμενο του  «Ποιο το πρώτο (δεύτερο)» το οποίο δεν αφορά πλέον ένα συναρμολογούμενο την κατασκευή του οποίου δεν ολοκλήρωσα αλλά ένα συναρμολογούμενο που το παράτησα, το μισοδιάλυσα και μετά το ξανάπιασα και ολοκλήρωσα τη συναρμολόγησή του!

 

Να είσαστε Καλά και. . .

Προσοχή στα λάθη εμπειρίας!

 

Ένα κλικ μακριά οι Ισπανοί Pop Tops στο “Suzane Suzane” [1972], σύνθεση των Rebecca Vogel and Mike Redway:

 

 20/07/2026