1669. Τέτοιο, δεν είχα!
της Πέμπτης, 15 Οκτωβρίου 2026, είχα την ευκαιρία να γράψω σχετικά με το χόμπι μου της συναρμολόγησης Lego -με την έννοια που, παλιά, λέγαμε «κολυνός» και εννοούσαμε την όποια οδοντόκρεμα- και την επιθυμία μου να συναρμολογήσω κάθε προσφερόμενο στην αγορά είδος συναρμολογούμενου.
Την παραγγελία την έκανα, στην Temu, τη Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2026. Το σχετικό πακέτο το παρέλαβα την Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου. Κόστος; 45,94 €. Η συναρμολόγηση μου πήρε τρεις μέρες. Από το Σάββατο, 7 Νοεμβρίου έως τη Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου. Συναρμολογούσα, ως συνήθως, τα πρωινά, μέχρι το μεσημεριανό φαγητό (ξυπνάω σχετικά νωρίς, λίγο μετά τις επτά).
Από σημείο κάποιο και πέρα το πράγμα έμπλεξε. Όπως έγραψα και στην κριτική, για το εν λόγω προϊόν που ανέβασα στην Temu:
Problematic design. Assembly sequence could be much more better. Extremely unstable construction both in the assembly phase and in the completed model. No smooth movement of the assembled locomotive. There were pieces missing. Of the four rear windows, there were only three, and one of them was gray instead of black. In some cases I was forced to use glue! I regret the purchase.
Προβληματική σχεδίαση:
Το όλον δεν καλοέστεκε. Για παράδειγμα η οροφή του συρμού έπρεπε να πατήσει σε δύο επιφάνειες οι οποίες όμως είχαν κλήση προς τα κάτω. Πολλά κομμάτια, με σημαντικό όγκο, κούμπωναν στην κατασκευή με ένα μόνο σημείο επαφής με αποτέλεσμα με το παραμικρό να φεύγουν από τη θέση τους. Σε δύο – τρία σημεία τοποθέτησα επί πλέον τουβλάκια, από το απόθεμα μου -τόσα χρόνια συναρμολογητής!- για να προσδώσω σταθερότητα στην κατασκευή. Η κατάληξη ήταν σε αρκετά σημεία να αναγκαστώ να χρησιμοποιήσω κόλλα (Bison Super Glue Precision) για να ολοκληρώσω και να σταθεροποιήσω την κατασκευή αποφεύγοντας έτσι την με το παραμικρό άγγιγμα διάλυσή της.
Μόνιμο πρόβλημα και όχι μόνο των εξ Κίνας συναρμολογουμένων. Βηματισμός που παρουσιάζει το πέμπτο βήμα σαν πρώτο και το δεύτερο σαν έκτο. Θέλω να πω πώς η σειρά αυτή δεν ευνοεί την σταθερότητα μιας και καλείσαι να κουμπώσεις κομμάτια δίχως να μπορείς ν’ ασκήσεις την απαιτούμενη πίεση δίχως να φύγουν κομμάτια από την ήδη υπάρχουσα κατασκευή. Εξαιρετικά εκνευριστικό και δυστυχώς σύνηθες.
Τα προβλεπόμενα γρανάζια κίνησης μόνο εύκολο δεν ήταν να τοποθετηθούν και να λειτουργήσουν ομαλά. Στο συναρμολογημένο μοντέλο υπάρχει η δυνατότητα κίνησης των τροχών, χάρη και στα λευκά λαστιχάκια που παρέχουν το απαιτούμενο επίπεδο τριβής, αλλά αυτή γίνεται με δυσκολία.
Το άγχος κάθε συναρμολογητή, Να διαπιστώσεις πως σου λείπει ένα κομμάτι και να μείνεις μετέωρος. Μετά από δέκα τόσα χρόνια που συναρμολογώ πως έχω σχηματίσει ένα απόθεμα εκατοντάδων, για να μη πω χιλιάδων, κομματιών κυρίως Lego και Diamond Bricks συμβατών (αυτά των Mini Bricks είναι κάποιες δεκάδες). Το απόθεμα αυτό, κυρίως συνηθισμένων κομματιών, με έχει σώσει αρκετές φορές από δύσκολες καταστάσεις. Από το κουτί αυτό τις JIE STAR έλειπαν δυο – τρία κοινά κομμάτια τα οποία αντικατέστησα, χάρη στο πιο πάνω απόθεμα
Βεβαίως! Δεύτερη αποτυχημένη αγορά μετά τον κινητήρα V8 (της πιο πάνω εγγραφής 1669). Κατασκευές που με πρήζουν, με εκνευρίζουν και τελικά με θυμώνουν. Θα μπορούσα να αποταθώ στον προμηθευτή για το χαμένο παράθυρο ή για το όλο χάλι του συναρμολογούμενου; Θα μπορούσα! Όμως, μιας και δεν προβλέπεται για τα Κινέζικα δημιουργήματα μια διαδικασία αντίστοιχη της Lego (ακριβή μεν αξιόπιστη δε), δεν το έκανα. Περιορίστηκα να θάψω, αυτή είναι η λέξη, το εν λόγω συναρμολογούμενο με την κριτική που ανέβασα. . .
Το αστείο είναι πως, αν δεν γνωρίζεις το τι τράβηξε ο συναρμολογητής για να φέρει την ατμομηχανή σε λογαριασμό, το τελικό οπτικό αποτέλεσμα έχει τη χάρη και την ομορφιά του. Απ’ έξω κούκλα κι από μέσα πανούκλα ένα πράγμα.
Να είσαστε Καλά!
Ένα κλικ μακριά το κλασικότατο, και ταιριαστό θαρρώ, “(I Can’t Get No) Satisfaction” [1965], σύνθεση των Κιθ Ρίτσαρντς, Μικ Τζάγκερ, με τους θρυλικούς Rolling Stones:
