Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2021

1365. Εχθές στην Πρωτεύουσα [2]


Τ47. 11:35. Ταξί (Τάξιπλον). Πανεπιστημίου (στο ύψος της ακαδημίας Αθηνών). «Αποστολίδης, Cressi Swimming & Diving», Πεσμαζόγλου 8. Δύο φιαλίδια αντιθαμβωτικού σπρέι, Cressi βεβαίως, για την μάσκα της Δ.












Οι εφημεριδοπώλες του κέντρου είχαν ήδη εκτεθειμένα τα τεύχη των περιοδικών «Αεροπλάνα Β΄ ΠΠ» (τεύχος 46) και «Αξέχαστα Αυτοκίνητα» (τεύχος 44) που, στο χωριό μου τη Γλυφάδα, θα κυκλοφορούσαν την επομένη. Μου έκανε εντύπωση.



Αθηνοπερπάτημα. Αίσθηση μιας εγκαταλειμμένης πόλης. Μιας πόλης σε παρακμή. «Πρωτοπορία», στην οδό Γραβιάς. Δεν βρήκα το βιβλίο του Επίκουρου που ζητούσα. Έφυγα. Είχα χρόνο για σκότωμα. Ανηφόρισα χαζεύοντας τη Σόλωνος.




13:00. Ουζερί «Λέσβος», επί της Εμμανουήλ Μπενάκη. Ραντεβού με τον Σταύρο. Είχαμε να συναντηθούμε από την Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2020. Ψαρικά και ούζο «Βαρβαγιάννη». Τα είπαμε. Περάσαμε καλά.





Στις τρεις παρά ανηφόρισα και πάλι τη Σόλωνος. Σύντομη συνάντηση με την Κ., επί της Ιπποκράτους, για να μου κάτι δώσει. Χάρηκα που την είδα. Κατηφόρισα την Ιπποκράτους. Παράκαμψη.

















Βιβλιοπωλείο «Πολιτεία». Δεν ήθελα δίχως «Επίκουρο» να από το κέντρο φύγω. Τον βρήκα. Αυτόν και κάτι άλλα:













Στη συνέχεια, ταξάκι από Ακαδημίας, αποβίβαση στην Κωνσταντίνου Αθανάτου και, στις 16:13, πίσω στην Τ47.

Αφιτά!

Ένα κλικ μακριά ο «Ουγγρικός Χορός Νο 1», του Γιοχάνες Μπράμς, με την Φιλαρμονική της Βιέννης υπό τη διεύθυνση του Κλαούντιο Αμπάντο:


17/09/21

Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2021

1363. Εχθές στην Πρωτεύουσα

 

Τ47. 10:15. Ταξί (Τάξιπλον). (Λίγο πριν την) Πλατεία Συντάγματος. Service Seiko. Φωκίωνος και Ερμού. Το βρήκα με δυσκολία. Κατεβασμένα ρολά. Ούτε μια τόση δα πινακίδα. Διαδικτυακή παραπληροφόρηση.

Πλατεία Μοναστηρακίου. «Μουστάκας». Απογοήτευση. Μήτε ένα Lego BrickHeadz. Ενώ, στο ηλεκτρονικό του κατάστημα, βόσκουν πολλά. Φιγούρες Playmobil. Πεταμένες και ανακατωμένες σε ένα φθαρμένο και ταλαιπωρημένο χαρτοκιβώτιο. Απογοήτευση! Δεν τους άφησα μήτε μισό ευρώ.













Αθηνάς. 3ης Σεπτεμβρίου. Χρόνια της Πολλά! Το γνωστό, εξαιρετικό Service της Seiko στον αριθμό 11. Αλλάζω μπαταρία στο αγαπημένο μου Seiko Chronograph Titanium 100M. Η προηγούμενη (μπαταρία του) είχε τοποθετηθεί την Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016.

Χαλκοκονδύλη. Ανηφορίζω. Πατησίων. Στοά Φέξη. Αλλαγή μπαταρίας στο Q&Q πλαστικό και αδιάβροχο ρολόι μου (για χρήση στη θάλασσα). Η προηγούμενη (μπαταρία του) είχε τοποθετηθεί την Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2019.












Πλατεία Κάνιγγος. Ακαδημίας. Θεμιστοκλέους. Γραβιάς. Βιβλιοπωλείο «Πρωτοπορία». «Αγαπημένοι Απόντες», Claude Pujade Renaud, και ένα ακόμα. Πολύ θα ήθελα να βρω συγκεντρωμένα τα βιβλία της σειράς «Στοχασμοί» του εκδοτικού οίκου «στιγμή». Ατύχησα. Τα αναζήτησα, για λίγο, στο τμήμα «Φιλοσοφία». Δεν βρήκα ούτε ένα.

Συνέχισα με το κεντρικό βιβλιοπωλείο των εκδόσεων «Ψυχογιός», επί της Εμμανουήλ Μπενάκη. Με ενδιαφέρει η σειρά «Τα Κλασικά». Εξακρίβωσα ότι, μετά το «20.000 Λεύγες Κάτω από τη Θάλασσα», του Ιούλιου Βερν, πάντα, δεν κάτι άλλο είχε κυκλοφορήσει.













Είχα χρόνο. Κατηφόρισα προς την Ομόνοια. Σύντομη επίσκεψη στο κατάστημα “Flying Tiger of Copenhagen”. Έψαξα (και εκεί) για κάποιο μικρό διακοσμητικό που θα μπορούσα να κρεμάσω σε ένα USB Stick. Για να το διακοσμήσω και να του χαρίσω επιπλέον όγκο. Δεν βρήκα.





















Από τον εφημεριδοπώλη, έξω από το “Flying Tiger” αγόρασα το τεσσαρακοστό τέταρτο τεύχος του περιοδικού «Αεροπλάνα Β´ Παγκοσμίου Πολέμου» (Douglas C-54 Skymaster "Candy Bomber"), για τον Ιωάννη. Αγόρασα και το τεσσαρακοστό τρίτο τεύχος του περιοδικού «Αξέχαστα Αυτοκίνητα» (Fiat 127 – 1977), για τον εαυτό μου.




















Είχε έλθει η ώρα. 13:15. Μάνος και «Αθηναϊκόν», επί της Θεμιστοκλέους (βεβαίως, βεβαίως!). Απόδειξη του εμβολιασμού, ή της ανοσίας, με χρήση των κινητών. Είχα δύο χρόνια παρά μία ημέρα (από την Τετάρτη, 4 Σεπτεμβρίου 2019) να επισκεφθώ το συγκεκριμένο κατάστημα. Μου είχε λείψει! Θαλασσινά, κρασί, συζήτηση. Περάσαμε καλά.













Ταξάκι από Σταδίου και, στις 17:10, άφιξη στην Τ47.

Αφτά.

Ένα κλικ μακριά αγαπημένη Βίκυ (Λέανδρος) και  “La Petite Maison Bleue”:


04/09/2021

Τρίτη, 31 Αυγούστου 2021

1362. Μία Εγγραφή Ετών Τριάντα Τριών

Ειλημμένη απόφαση. Πέντε εγγραφές τον μήνα. Κάποτε εύκολο. Κάποιες φορές όχι. Μια λύση τα, ποικίλα, αποθέματα. Το χειρόγραφο ημερολόγιο (μου) συναριθμείται στα αποθέματα. Ψηφιοποιημένο, μέχρι και το 2019. Θέλησα μια εγγραφή (του) από τη δεκαετία του ’80. Αναζήτησα. Βρήκα. Την που ακολουθεί:


Προτίμησα να την παραθέσω σαν εικόνα. Γιατί; Διότι ο επεξεργαστής κειμένου του blogger είναι βαριά βλαμμένος. Θα έκανε τα δικά του με την επικεφαλίδα. Θα ψαχνόμουνα.

Εγγραφή με, γενικό, αύξοντα αριθμό επτακόσια ογδόντα (780) και τρέχοντα, για το έτος 1988, δεκαπέντε (15) καταχωρισμένη στο τετράδιο με αύξοντα αριθμό οκτώ (8) και στη σελίδα του ενενήντα τέσσερα (94). Εμένα η προσήλωση στην λεπτομέρεια με έφαγε.

Η πιο πάνω εγγραφή εμφανίζεται στο, δύο γραμμών, σύνολό της. Έγραψα στο ημερολόγιο (μου), με μηνών καθυστέρηση έξι, αυτό που στις δεκαοκτώ Φεβρουαρίου, του 1988, σκέφτηκα.

Ακόμα προσπαθώ να, από τα σκατά, ξεφύγω. Η κοινωνία μας είναι τρελαμένη. Έχει χάσει το βηματισμό της. Η λογική δοκιμάζεται. Η αλήθεια έχει αποκτήσει μια λαστιχένια υφή. Η παράκρουση εύκολα αποκτά ομαδικό χαρακτήρα.

Βεβαίως και φιλοδοξώ να ξεφύγω αλλά, ακόμα και αν τα καταφέρω, η προοπτική είναι, δυστυχώς, να επανέλθω. Δύσκολο να ξεφύγεις από τη συλλογική βλακεία.

Επανάληψη:

Η κοινωνία μας είναι τρελαμένη. Έχει χάσει το βηματισμό της.

Από την άλλη, βεβαίως, ισχύει το του Ηράκλειτου:

«Εάν μη έλπηται ανέλπιστον ουκ εξευρήσει, ανεξερεύνητον εόν και άπορον»

Ή, όπως το μετέγραψε ο Γιώργος Σεφέρης:

«Αν δεν ελπίζει κανείς, δεν μπορεί να βρει το ανέλπιστο· γιατί είναι ανεξερεύνητο και χωρίς μονοπάτι.»

[Γιώργος Σεφέρης, ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ, ΙΚΑΡΟΣ, 2000, ISBN: 960-7721-60-8, Σελίδα 57] 

Να προσέχετε εαυτούς και αλλήλους!

Καλό Σεπτέμβριο!

Ένα κλικ μακριά ένα τραγούδι που πολύ μου αρέσει. Για τη χροιά του τραγουδιστή της φωνής, για τον τόνο, το ύφος και το ρυθμό του. Κάποιοι που, προσωπικά, με γνωρίζουν ίσως παραξενευτούν με την επιλογή μου αυτή. Αλλά: Περί χρωμάτων και ορέξεως. . . Να σημειώσω μόνο  ότι ποτέ μου δεν κάπνισα.

Ένα κλικ μακριά, δεύτερο και τελευταίο, ο Βασίλης Καρράς στο τραγούδι των Λάκη Παπαδόπουλου (τυχαίο; Δεν νομίζω!) και Sunny Μπαλτζή «Τελευταίο Τσιγάρο»:


31/08/2021

Σάββατο, 14 Αυγούστου 2021

1359. «Πολιτεία», Μια Παραλαβή


Αγαπώ το διάβασμα. Συνεκδοχικά και τα βιβλία. Τα βιβλιοπωλεία αποτελούν χώρο στον οποίο αισθάνομαι ευτυχής. Μετά ήρθε η πανδημία που μας ταλανίζει. Ακολούθησε ο καύσωνας. Οι πυρκαγιές. Η καταστροφή.

Μέσα στην απομόνωση, και τον πανικό κάποτε, ευτυχώς, κατά μία έννοια, που υπάρχει το άγιο διαδίκτυο. Ναι! Αυτό που προσφέρει, από την μία, αφθονία παραπληροφόρησης, τουλάχιστον για όσους έχουν την έφεση, και από την άλλη, λύσεις.

Μία από τις παραπάνω λύσεις και η προϊόντων παραγγελία. Διαλέγεις, πληρώνεις, παραγγέλνεις και, αν δεν πέσεις σε μεταφορική εταιρεία με αστροπελέκια – ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε, παραλαμβάνεις.

Χρησιμοποιώ σχετικά συχνά την μέθοδο αυτή της παραγγελίας / στο σπίτι παραλαβής και είμαι εξαιρετικά ευχαριστημένος από το γεγονός. Μια από τις τελευταίες μου παραγγελίες, την Τρίτη, 3 Αυγούστου 2021, ήταν στο βιβλιοπωλείο «Πολιτεία».

Παράγγειλα έξι βιβλία τα οποία, πράγμα περίεργο για τη γνωστή Εταιρεία με τα αστροπελέκια, παρέλαβα κανονικά την Πέμπτη, 12 Αυγούστου 2021.

Ας τα ένα – ένα δούμε:

Πρώτο: Χαβιέρ Μαρίας, Το Πρόσωπό Σου Αύριο (Ι. Πυρετός και Λόγχη)


Δηλωμένα αγαπημένος ο συγγραφέας και το βιβλίο αυτό το τελευταίο διαθέσιμο, από τα μεταφρασμένα του στα Ελληνικά, που δεν είχα. Πρώτο μέρος μιας τριλογίας, με το δεύτερο και το τρίτο βιβλίο της να μην έχουν μεταφραστεί στα Ελληνικά και να, δυστυχώς, πιθανότατα να μην προβλέπεται. Τη λύση θα (μου) την δώσει το “Book Depository” και η Αγγλική γλώσσα (αν και μία σύντομη έρευνά μου έδειξε ότι τα βιβλία αυτά, με σκληρό εξώφυλλο – όπως τα προτιμώ, είναι μάλλον δυσεύρετα και στην Αγγλική τους μετάφραση).

Για τον Χαβιέρ Μαρίας έχω γράψει εδώ, εδώ κι εδώ.

Δεύτερο: Jaume Cabre, Η Σκιά του Ευνούχου


Κατά την συνταξιοδότησή μου αγαπητός συνάδελφος μου χάρισε το εμβληματικό έργο του συγγραφέα “Confiteor”. Το διάβασα. Το βρήκα συναρπαστικό.

Την Τετάρτη, 13 Μαρτίου έπεμψα, στον που μου το βιβλίο δώρισε, το εξής ηλεκτρονικό μήνυμα:

Αγαπητέ Μ. γεια σου,

Τελείωσα εχθές το απογευματάκι την ανάγνωση του «Confiteor» που είχες την ευγενή καλοσύνη να μου δωρίσεις. Πραγματικά ένα μεγάλο έργο το οποίο δεν εξαντλείται με την πρώτη ανάγνωση.

Ευρηματική και πρωτότυπη η αφηγηματική του γραμμή με την μαγική μείξη αφηγήσεων και εποχών  και την μετάβαση, ακόμα και στην ίδια πρόταση, από το τρίτο στο πρώτο πρόσωπο.

Η μετάφραση εξαιρετική και η επιμέλεια από μέτρια έως απαράδεκτη! Το ότι δεν μεταφράστηκαν, με επιθυμία του συγγραφέα, οι προτάσεις σε ξένες γλώσσες μέσα στο κείμενο είναι αποδεκτό. Εκείνο που δεν είναι αποδεκτό είναι το τσουβάλιασμά τους στο τέλος του βιβλίου δίχως καν τον αριθμό της σελίδας όπου εμφανίζονται. Θαρρώ δε ότι και σε κάποιες, λίγες, περιπτώσεις  δεν υπήρχε καν μετάφραση.

Όπως και να έχει ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα την ανάγνωση του οποίου απόλαυσα!

Ευχαριστώ πολύ, ακόμα μία φορά, για το δώρο σου.

Να είσαστε όλοι Καλά!

ΝΚ

Μετά τις εξαιρετικές εντυπώσεις που μου άφησε το “Confiteor” το να αποκτήσω και να διαβάσω ένα δεύτερο έργο του Jaume Cabre μοιάζει, και είναι, φυσικό επακόλουθο.

Τρίτο: Χόρχε Σέμπρουν, Ο Δεύτερος Θάνατος Του Ραμόν Μερκάντερ


Διάλεξα το βιβλίο αυτό λόγω της δηλωμένης  αγάπης που τρέφω στους Ίβηρες συγγραφείς. Είναι το πρώτο βιβλίο, που απόκτησα και θα διαβάσω, του συγκεκριμένου συγγραφέα και η χαρά και η αδημονία μου πολλαπλασιάζεται από το γεγονός ότι μεταφραστής του έργου είναι ο άξιος Άρης Αλεξάνδρου.

Τέταρτο: ΝίτσεΕπιλογή Από Το Έργο Του


Το βιβλίο αυτό, καθώς και τα δύο επόμενα, εκδόθηκε στη σειρά «Στοχασμοί», του εκδοτικού οίκου «στιγμή». Πρόκειται, κατά τη γνώμη μου, για μία εξαιρετική βιβλιοσειρά η οποία δίνει τη δυνατότητα στον αναγνώστη να έχει, τουλάχιστον, μια πρώτη επαφή με το έργο πολλών αξιόλογων ανθρώπων.

Στη σειρά αυτή έχω ήδη τα βιβλία «Εγχειρίδιον», Επίκτητος και “Reflections & Maximes”, Βωβενάργκ.

Πέμπτο: Βιττγκενστάιν, Στοχασμοί

Το εικοστό τέταρτο βιβλίο της βιβλιοσειράς «Στοχασμοί», αυτό το Νίτσε ήταν το δέκατο. Βιττγκενστάιν άκουγα και Βιττγκενστάιν δεν έβλεπα! Έκρινα πως ήλθε η στιγμή μέσω της «στιγμής» να τον γνωρίσω!

Έκτο: Δημόκριτος, Γνώμαι


Το τριακοστό δεύτερο βιβλίο της βιβλιοσειράς «Στοχασμοί». Τον επιγραμματικό τρόπο σκέψης του Δημόκριτου γνώρισα και αγάπησα από το πολυαγαπημένο μου, ευαγγέλιο, «Αείζωον Πυρ». Πώς, λοιπόν, θα να προσπεράσω μπορούσα;

Το ενδιαφέρον με τα τρία παραπάνω βιβλία είναι ότι τα φύλλα τους είναι άκοπα. Γεγονός το οποίο σημαίνει ότι θα χρησιμοποιήσω τον αγαπημένο μου, κληρονομιά από τον πατέρα μου, χαρτοκόπτη της A. W. Faber.


Να είσαστε Όλοι Καλά, να Προσέχετε και να Έχετε (Τύχη Αγαθή)!

Ένα κλικ μακριά Cutting Crew και “(I Just) Died In Your Arms Tonight”:


14/08/2021