Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 13 Απριλίου 2025

1579. Αναμνήσεις

 

Παρασκευή, 11 Απριλίου 2025. 11:20. Φεύγω από την Τ47. 164. Στάση «Αγία Παρασκευή». Αποβιβάζομαι. 


Περνάω απέναντι. Βιβλιοπωλείο «Το Μολύβι». Βραδείς ρυθμοί. Δωροεπιταγή. 


Συνεχίζω. Οδός Κ. ΜΛ. Δώρα. Προς και από. Διαθέσιμος χρόνος. Σκέψη. Να περάσω από την δεύτερη κατοικία της οικογένειας στην Ηλιούπολη, τη δεκαετία του 1960. Το έπραξα. Βάδισα. Στη θέση της οδού Σκόπα η οδός Πολυκλείτου. Μνήμη που παίζει παιχνίδια με τους της αρχαιότητας γλύπτες δύο.



Ανηφόρισα. Βρήκα το σημείο. Το σπίτι, βεβαίως, αλλαγμένο αλλά εκεί. Η χαμηλοτάβανι, μικρή αποθηκούλα, με το τραπεζάκι και την καρέκλα μου, που συνήθιζα να τρυπώνω· εξαφανισμένη. Το φωτογράφισα. Δεν θέλω ν’ ανεβάσω την φωτογραφία. Δεν μου επιτρέπεται εξ άλλου.



















Κατηφόρισα. Μια τσουλήθρα. Παρατημένη στο πεζοδρόμιο. Συνάντησα την οδό Σκόπα. Την είχα, στη μνήμη μου, παραλλήλως μετατοπίσει. Θεωρία της ογκοποιημένης διαδρομής. Πόσες φορές έτμησε ή και ταυτίστηκε η τροχιά μου με αυτές του τότε εαυτού μου; Θα ήθελα να γνωρίζω. 






Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής και πάλι.





















Είχα χρόνο. Κατηφόρισα. Οδός Κυπρίων Ηρώων. Μια παιδική χαρά. Η πρώτη της ζωής μου. Υπάρχει ακόμα ο τόπος. Και μια παιδική χαρά του τώρα.



















Στάση «Αΐντα». Τη δεκαετία του 1960 υπήρχε σιμά ομώνυμος θερινός κινηματογράφος. Εξ ου και το όνομα. Πόσοι το γνωρίζουν; Εκεί θα πρέπει να είδα την εμβληματική ινδική ταινία «Γη Ποτισμένη Με Ιδρώτα» [Mother India] [1957], με την Ναργκίς, στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Ή μήπως στον θερινό κινηματογράφο «Νόρμα», επί της λεωφόρου Βουλιαγμένης; 


Σε ένα σημείο το πεζοδρόμιο στολισμένο με σακούλες μπάζα. Σκασίλα του τού λεβεντομαλάκα που τα απόθεσε. Σύντομο ανέκδοτο: Ελληνικό φιλότιμο. Ή, ισοδύναμα, Ελλήνων παιδεία.



















Συνεχίζω. Πλατεία Ανεξαρτησίας, στην Αργυρούπολη. Η παλιά αφετηρία του 208, για όσους γνωρίζουν. Ένα γλυπτό που κοσμεί την πλατεία μαγαρισμένο, ως συνήθως. Το μαλακισμένο με το σπρέι στην κωλότσεπη ή το σακίδιο. Πανταχού παρών και τα πάντα «μουτζουρών».


164. «Οι Πίτες της Γεωργίας», επί της Γεωργίου Γενημματά. 164. Γωνία Κωνσταντίνου Αθανάτου και Ψηλορείτου. Δείγμα γραφής του τοπικού μαλακισμένου. 14:35. Επιστροφή στην Τ47.


Να είσαστε Καλά,
Να θυμόσαστε,
Να περπατάτε,
Να φωτογραφίζετε!

Ένα κλικ μακρυά οι Buffalo Springfield στο “For What It's Worth” [1966], σύνθεση του Stephen Stills: 


13/04/2025

Σάββατο 8 Μαρτίου 2025

1573. Εξάρχεια

 

Επιτρέψτε μου, αρχικά, να υπενθυμίσω πως ο Μάρτιος, στις αρχές του, είναι μήνας γενεθλίων τριπλών. Για το παρόν ημερολόγιο (1/3 και 20 έτη ζωής), το αδελφό ημερολόγιο “oligistos” (6/3 και 17 έτη ζωής) και, τέλος, για το δημιουργό τους (2/3 και 70 έτη ζωής).

Ας έρθουμε όμως στο θέμα μας, τα Εξάρχεια. Περιοχή την οποία τις τελευταίες ημέρες είχα την ευκαιρία να διασχίσω, από την Πανεπιστημίου μέχρι το «Υγείας Μέλαθρον», Θερειανού 4-6, Αθήνα 114 73, σιμά στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας.

Λοιπόν, στα Εξάρχεια περπάτησα και φωτογράφισα και μάλιστα με  καινούργιο   κινητό (Xiaomi 14T Pro με το οποίο αντικατέστησα το Huawei P20 Pro). Κάθε κινητό έχει και το δική του ανάλυση για τις φωτογραφίες. Έτσι από το 16:9 του Samsung S3  Neo, που αντικαταστάθηκε από το Huawei, πέρασα στο 18:9 του Huawei για να καταλήξω στο 20:9 του Xiaomi. Καλή καρδιά!

Πώς όμως ορίζεται η περιοχή των Εξαρχείων; Το έψαξα. Μπερδεμένα οικόπεδα! Κατά την Βικιπαίδεια:

Τα Εξάρχεια οριοθετούνται δυτικά από το ιστορικό συγκρότημα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και την οδό Ζαΐμη, νοτιοδυτικά από τις οδούς Σόλωνος και Μπόταση οι οποίες χωρίζουν τα Εξάρχεια από την περιοχή της Πλατείας Κάνιγγος και νοτιοανατολικά, από την οδό Χαριλάου Τρικούπη μέχρι το ύψος της οδού Καλλιδρομίου, η οποία χωρίζει τη συνοικία από τη Νεάπολη και τα Πευκάκια.[2][3] Τα Εξάρχεια οριοθετούνται βόρεια από την οδό Δεληγιάννη, που τα χωρίζει από τη συνοικία Μουσείο.

Κατά το Google Maps η περιοχή των Εξαρχείων ορίζεται από τις οδούς Σόλωνος, Καποδιστρίου, Πατησίων, Λεωφόρου Αλεξάνδρας και Ιπποκράτους με έκταση σαφώς μεγαλύτερη από την, ακαταλαβίστικη, της Βικιπαίδειας.

Ψάχνοντας βρήκα στο URL: 


τον χάρτη που ακολουθεί:


ενώ στο URL:


αυτόν:


Συμπέρασμα; Διαλέγετε και παίρνετε!

Περπάτησα, λοιπόν, στα Εξάρχεια και χόρτασε η ματιά μου βρομιά και κακόγουστες μουτζούρες. Μια καταμαγαρισμένη περιοχή με κατοχυρωμένη πλέον, ήτοι κλασική, ασχήμια! Δεν γνωρίζω για εσάς αλλά εμένα σφίγγεται η καρδιά μου να περπατώ, σε άδειους συνήθως δρόμους, και να βλέπω όλα αυτές τις παρδαλές μουτζούρες σε τοίχους, παράθυρα, εισόδους,  παντού! Ν’ αντικρίζω μια εικόνα εγκατάλειψης και κατάντιας. 

Θυμίζω πως πριν περίπου δέκα χρόνια, την Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015, είχα ανεβάσει την σχετική εγγραφή:


Σε αυτήν υπάρχουν όχι δέκα ή είκοσι αλλά εβδομήντα επτά φωτογραφίες της συγκεκριμένης περιοχής οι οποίες και δικαιολογούν, θαρρώ, την παράφραση του ονόματός της. 

Στην παρούσα εγγραφή θα είμαι, σχετικά, ολιγαρκής μιας και θα ανεβάσω μόλις τριάντα πέντε φωτογραφίες.  Υποδιπλασιασμός!

































Να είσαστε Καλά,
Να περπατάτε,
Να φωτογραφίζετε,
Να χαίρεστε!

Ένα κλικ μακριά ο Bo Walton στη σύνθεση του John David “Only A Dream” [2013]:



08/03/2025