Δεν
γνωρίζω αν το έχετε προσέξει αλλά στη δεξιά στήλη του παρόντος ημερολόγια
υπάρχουν εννέα ενότητες. Στήλη και ενότητες που, θαρρώ, δεν μπορούν να δουν
όσοι χρησιμοποιούν για περιήγηση στο blog
έξυπνα τηλέφωνα (βαρβαριστί Smartphones). Εν
πάση περιπτώσει υπάρχουν οι ενότητες:
Ιδού
εγώ:
Αναγνώστες
Προβολές σελίδας την προηγούμενη εβδομάδα
Ετικέτες
Εγγραφή:
Αρχειοθήκη αείποτε
Δημοφιλείς αναρτήσεις [Τελευταίων 7 ημερών]
Προτιμήσεις:
Ωραίοι Τόποι:
Εκείνο
που πάντα προσέχω, όταν επισκέπτομαι το blog μου,
είναι η ενότητα «Δημοφιλείς αναρτήσεις [Τελευταίων 7 ημερών]». Το έχω
ξαναγράψει, μου αρέσει να παρατηρώ ποιες εγγραφές έρχονται από το παρελθόν και
γίνονται . . . δημοφιλείς. Θα τις επισκεφθώ, θα τις (ξανα)διαβάσω και
ενδεχομένως θα διορθώσω και κάποια σφάλματά τους (π.χ. ορθογραφικά ή σύνταξης).
Το πλέον σύνηθες πάντως, στον άστατο ψηφιακό κόσμο που ζούμε, είναι να μην
λειτουργεί η σύνδεση για να ακουστεί η, μέσω YouTube, μουσική επένδυση της εγγραφής.
Τότε ανασκουμπώνομαι και προσπαθώ να αποκαταστήσω, ήμαρτον, όχι την βλάβη, όπως
λένε οι βαριά μορφωμένοι, αλλά τη λειτουργική σύνδεση με το YouTube.
Εκείνο
που, επίσης, κάνω είναι το να διαβάζω τα σχόλια των αναγνωστών. Αναθυμούμαι,
χαίρομαι και μελαγχολώ, ταυτοχρόνως. Όσο πιο παλιά η εγγραφή, και μην ξεχνάτε
το aeipote blog αριθμεί
είκοσι ένα (21) έτη ζωής, τόσο περισσότερα τα σχόλια. Σχόλια από την εποχή που το
blogging, ημερολογείν;,
ανθούσε και τα Facebook, Instagram, Tik Tok και τα παρεμφερή δεν είχαν προλάβει να
μολύνουν τον γραπτό λόγο με την στατική και την κινούμενη εικόνα.
Σχόλια
από αγαπημένους ομοίους μου, που κάποιοι δυστυχώς έχουν ήδη εγκαταλείψει τον
πλανήτη γη, με τους οποίους είχαν
αναπτυχθεί ισχυροί δεσμοί πνευματικής συγγένειας. Τα διαβάζω και αναβιώνει η
δροσιά της εποχής και των σχέσεων. Πολύτιμα κείμενα αξεχώριστα πια από το σώμα
της εγγραφής. Κείμενα, που για εμένα τουλάχιστον, διατηρούν μια φρεσκάδα που
ακόμη συγκινεί.
Στις Δημοφιλείς
αναρτήσεις [Τελευταίων 7 ημερών],
λοιπόν, και προτελευταία στη σειρά, σήμερα Τρίτη, 18 Αυγούστου 2026, η εγγραφή της Δευτέρας, 20 Σεπτεμβρίου 2006:
Από
την εγγραφή αυτή επιλέγω ν’ αντιγράψω και να σας παρουσιάσω τα, συνολικά, «17
Σχόλια»:
17
σχόλια:
1.
Ανώνυμος
Δευτέρα,
11 Σεπτεμβρίου, 2006
Δεν
έχω πολύ καλή σχέση με τα blogs. Περισσότερο ως ανάγκη ανάγνωσης αγωνιών και
προβληματισμών τα χρησιμοποιώ. Αλλά γιατί απολογούμαι και σε ποιον;
Δεν
ξέρω τι με τράβηξε στο δικό σου blog. Ίσως το ότι η ιστορία αυτή με το μετρό
παίρνει αληθινές διαστάσεις με μια κυρία που συναντώ καθημερινά την ίδια ώρα
και κατεβαίνουμε στην ίδια στάση αλλά δεν έχω βρει το κουράγιο. Θα το κάνω
κάποτε, αφού βρήκα το κουράγιο να γράψω σε σένα.
2.
Εύχομαι
να βρεθεί το κουράγιο και το αποτέλεσμα να είναι πολύ καλύτερο από το παρόν!
Καλό απόγευμα
3.
Ανώνυμος
Δευτέρα,
11 Σεπτεμβρίου, 2006
Χε, χε...
Καλημέρα.
:Ο)
4.
Καλό
Βραδάκι!
5.
Ναι να προσέχεις.
Αν και όλα στο πρόγραμμα είναι θα μου πεις. Ρίσκο ακόμα κι αυτό.
Καληνύχτα
6.
Ωραία
ως ιστορία, αλλά με βρίσκει αντίθετη ως μήνυμα. Ας καλημερίζουμε όλο τον κόσμο
χωρίς προσοχή, αλλά να προσέχουμε την αντίδρασή του. Μια καλημέρα που κάποιος
δεν θέλησε να την δεχτεί είναι μικρό κακό σε σχέση με μια μια άλλη που κάποιος
διψά να ακούσει αλλά κανείς δεν τολμά να του την προσφέρει...
Καληνύχτα :-)
7.
χνούδι: Προσέχω!
Πάντοτε προσέχω και μάλιστα περισσότερο από ότι χρειάζεται. Δεν αποτελώ κανένα
από τα δύο σκέλη των συμμετεχόντων στο διάλογο. Ο διάλογος είναι φανταστικός αν
και, θαρρώ, όχι απίθανο να "παιχτεί" ή να έχει ήδη
"παιχτεί". Το ζήτημα είναι αυτό της επικεφαλίδας. Οι δύσκολοι καιροί.
Και είναι! Ιστορίες της καθημερινότητας των διαδρομών με τα ΜΜΜ. Πάντοτε
υπάρχουν άνθρωποι που τους βλέπεις συχνά και θέλεις να τους χαμογελάσεις και να
τους μιλήσεις. Και δεν κάνεις τίποτα. Η μεγάλη πόλη σε καταπίνει. Φοβάσαι μην
παραξηγηθείς. Φοβάσαι την απόρριψη. Φοβάσαι μην εκτεθείς. Και οι μέρες περνάνε
και χάνονται και η ζωή μας λιγοστεύει και αυτό, με μια ανάσα, είναι όλο.
Δύσκολοι καιροί. Αυτό!
vista: Κατ' αρχήν: Ποιο το μήνυμα; Αν καλημερίζεις όλο τον κόσμο
χωρίς προσοχή δύσκολο να τα μαζέψεις μετά. Και πως μπορεί κανείς "να
προσέξει" την αντίδραση του απέναντι; Με την έννοια του να την λάβει υπόψη
του, πράγμα προφανές, ή κάτι άλλο πρέπει να πράξει; Όσο για το: "Μια
καλημέρα που κάποιος δεν θέλησε να την δεχτεί είναι μικρό κακό σε σχέση με μια
άλλη που κάποιος διψά να ακούσει αλλά κανείς δεν τολμά να του την προσφέρει...
" ταυτίζομαι και επικροτώ!
Καλημέρα Κορίτσια!
8.
Ανώνυμος
Τρίτη,
12 Σεπτεμβρίου, 2006
Καλημέρα, έτσι απλά, χωρίς περιθώρια να αλιεύσουμε εμφανείς και άμεσες αντιδράσεις! Καλημέρα και πολλή δύναμη σε όλους σας!
9.
Ομοιως ταυτιζομαι και
επικροτω την προταση της vista.
Καλημεριζω ολους οσους συναντω στον δρομο μου και μου ειναι συμπαθεις.
Οι αντιδρασεις μεχρι τωρα ηταν απο τυπικες / αδιαφορες εως πολυ θετικες.
Αρα "... πες την κι ας πεσει χαμω" ;-)
Καλημεραααααα
10.
Ανώνυμος
Τρίτη,
12 Σεπτεμβρίου, 2006
καλημέρα,
μια λέξη απλή, χωρίς να περιμένεις κάτι, ανθρώπινη, καλημέρα, σου εύχομαι να
έχεις μια όμορφη μέρα!
11.
Μου
αρέσει...
12.
Καλημέρα
σας κύριε !
13.
αγαδιρ: Ανταποδίδω
με ένα: Καλό σας βράδυ!
oldskipper: Ώστε, λοιπόν, να την μπουμπουνίζουμε την καλημέρα μας!
Και οι μη συμπαθείς, οι καημένοι; Ένα χαμογελάκι, τόσο δα, ίσως;
argyrenia: Εγώ, πάντως, από μια καλημέρα προσμένω μια αντικαλημέρα!
Καλό και σ' εσάς βραδάκι.
κτήτωρ: Κι εμένα [που σας αρέσει . . .]
ellinida: Καλημέρα. Γνωριζόμαστε; [άνευ θαυμαστικού!] {Μα τι με
βάζεις και σου γράφω νυχτιάτικα; Να είσαι καλά. Γνωριζόμαστε, αρκετά, θαρρώ. .
.)
14.
Πολύ
ετοιμόλογος ο κύριος που καλημέρισε.
Τελικά δεν είναι η αποξένωση μόνο, είναι και η γαϊδουριά μερικών που έχει κάνει
τους καιρούς δύσκολους.
15.
Το να
είσαι ετοιμόλογος, πραγματικά σώζει. Όμως, από που προκύπτει ότι αυτός που
"καλημέρισε" ήταν κύριος; Και μήπως ακριβώς η αποξένωση οδηγεί στη
γαϊδουριά;
Καλημέρα!
16.
Έχεις
δίκιο. Δεν αναφέρεται πουθενά ότι ήταν άνδρας. Ωστόσο έτσι τη φαντάστηκα τη
σκηνή, μεταξύ κυρίων. Ισως γιατί δεν συνηθίζεται να καλημερίζει γυναίκα άνδρα
γι ευνοήτους λόγους. Αλλά πάλι μπορεί να ήταν 2 γυναίκες. Σε κάθε περίπτωση και
σωστά το έθεσες απρόσωπα, αυτός που καλημέρισε είναι άνθρωπος με διάθεση για
επικοινωνία που εισπράττει αγένεια και ναι- ήθελα να το γράψω- η αποξένωση
οδηγεί πολλές φορές στην γαϊδουριά, με την έννοια ότι η συναναστροφή έστω και
τυπική καλλιεργεί τους τρόπους που είναι στοιχειώδεις για τον πολιτισμό.
Αυτό
το απαραίτητο bonjour φερ ειπείν στη Γαλλία, κατά την είσοδό σου σε μαγαζί και
το αντίστοιχο bonsoir κατά την εξοδο σου, μπορεί να φαίνεται τυπικό και
επίπλαστο είναι όμως ένας ελάχιστος τρόπος να αναγνωρίσουμε στον άλλον ένα
ανθρώπινο ον. Αυτή η καλημέρα που έχει καταργηθεί ως και στα σκαλοπάτια της
πολυκατοικίας, που δεν απευθύνεται ούτε στους συγκατοίκους ετών, δεν μας κάνει
λίγο άγρια θηρία που μπαινοβγαίνουν στις σπηλιές τους αμίλητα; Αλλά τι λέω κι
αυτά ακόμα κάτι γρυλίζουν.
Καλημέρα.
17.
Εγώ
πάλι την φαντάστηκα μεταξύ κυρίου και κυρίας, όπου ο κύριος καλημερίζει. Όλοι
οι συνδυασμοί είναι στην διάθεση του αναγνώστη. Η ουσία παραμένει στον τίτλο
[Δύσκολοι Καιροί]. Αυτό πάλι το "δεν συνηθίζεται να καλημερίζει γυναίκα
άνδρα γι ευνοήτους λόγους" γιατί να υπάρχει; Σε τι δεσμεύει ένας
χαιρετισμός; Τι φοβόμαστε μη μας κλέψει ο απέναντι; Γιατί, στο τέλος, θα πρέπει
να έχουμε, άντρες και γυναίκες, ξεπεράσει το εβδομηκοστό έτος της ηλικίας μας
για να έχουμε ελπίδες ότι δεν θα παρεξηγηθούμε; Α, πα, πα δύσκολοι καιροί!
Καλό απογευματάκι!
Να
είσαστε Καλά
και . .
. να, γιατί όχι, σκορπάτε
Καλημέρες και να σχολιάζετε!
23/08/2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου