Γραμμογράφηση:
«Τίτλος» - Συγγραφέας - Μεταφραστής - Εκδότης - Έτος Έκδοσης - ISBN - Κόστος Αγοράς Ή Δώρο - Ημερομηνία Αγοράς - Ανάγνωση Από - Ανάγνωση Έως - Πλήθος Ημερών Ανάγνωσης - Πλήθος Σελίδων - Πλήθος Αναγνωσμένων Σελίδων Ανά Ημέρα
Α! Αυτή τη φορά (και στο εξής) αποφάσισα να μην βάλω συνδέσμους (βαρβαριστί: Links) για βιβλία, συγγραφείς και μεταφραστές μιας και δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως, στον αιώνα της ταχύτητας και της, φευγαλέας, εικόνας, θα άξιζε τον κόπο (μου). . .
Εκτός αν, βεβαίως!
Το μόνο σίγουρο πως οι, εις τα τοιαύτα, επιμελείς, αν παρακινηθούν, θα ψάξουν!
Τον Σεπτέμβριο, του 2025, λοιπόν, διάβασα έξι βιβλία, με δύο από αυτά να συναπαρτίζουν το πρώτο μυθιστόρημα του, αγαπημένου μου, Κάρολου Ντίκενς «Τα Έγγραφα Πίκγουικ». Διάβασα, λοιπόν, τα εξής:
«ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΠΙΚΓΟΥΙΚ Α' ΤΟΜΟΣ» - CHARLES DICKENS - ΡΕΝΑ ΧΑΤΧΟΥΤ - GUTENBERG - 2023 - ISBN: 978-960-01-2507-8 - 15,4 € - Πέμπτη, 7 Αυγούστου 2025 - Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2025 - Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2025 - 4 - 599 - 149,75
«Τα Έγγραφα Πίκγουικ» (The Pickwick Papers) αποτελούν το πρώτο μυθιστόρημα του συγγραφέα, το ξεκίνησε σε ηλικία μόλις 24 ετών, και κυκλοφόρησε σε δεκαεννέα ανεξάρτητα φυλλάδια / τεύχη (serialized fiction), από τον εκδοτικό οίκο Chapman & Hall, από τον Μάρτιο του 1836 έως και τον Νοέμβριο του 1837. Κάθε αυτόνομο τεύχος κόστιζε ένα σελίνι και περιλάμβανε σελίδες κειμένου και εικονογράφηση.
Το έργο σημείωσε πρωτοφανή εκδοτική επιτυχία καθιστώντας τον Ντίκενς λογοτεχνικό φαινόμενο της εποχής του. Κεντρικός χαρακτήρας του έργου ο Σάμιουελ Πίκγουικ. Εύπορος, εύπιστος και αγαθός αλλά ταυτόχρονα και εξαιρετικά ευφραδής ηλικιωμένος τζέντλεμαν, ο οποίος είναι ιδρυτής και πρόεδρος της «Λέσχης Πίκγουικ». Λέσχη με μέλη τους κυρίους Γουίνκλ, Σνόντγκρας και Τάπμαν. Στην παρέα των τεσσάρων έρχεται να προστεθεί και ο υπηρέτης, από ένα σημείο και πέρα, του κ. Πίκγουικ. Ο ευφυέστατος και ετοιμόλογος Σαμ Γουέλερ, ο οποίος συμπαραστέκεται και δίνει λύσεις σε πολλά από τα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το αφεντικό του με πρακτική σοφία και λαϊκό χιούμορ.
Για το πρωτοποριακό αυτό σατυρικό και χιουμοριστικό έργο έχουν ειπωθεί και έχουν γραφτεί πολλά. Διάθεση να υπάρχει και σύνδεση με το διαδίκτυο και. . . «όποιος ψάχνει, βρίσκει!». Από την πλευρά μου, πάντως, καταχάρηκα την ανάγνωση και σε πολλά σημεία το χαμόγελό μου έγινε αβίαστο γέλιο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που ο Ντίκενς είναι από τους αγαπημένους μου. Ένα μυθιστόρημα, τελικά, που, κατά τη γνώμη μου, αξίζει και να το διαβάσετε και να κοσμεί τη βιβλιοθήκη σας.
«Δεν γυάλιζα πάντα μπότες, κύριε», είπε ο κ. Ουέλερ κουνώντας το κεφάλι. «Ήμουνα βοηθός αμαξά κάποτε».
«ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΠΙΚΓΟΥΙΚ Β' ΤΟΜΟΣ» - CHARLES DICKENS - ΡΕΝΑ ΧΑΤΧΟΥΤ - GUTENBERG - 2023 - ISBN: 978-960-01-2508-5 - 15,4 € - Πέμπτη, 7 Αυγούστου 2025 - Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2025 - Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2025 - 5 - 654 - 130,80
«Θα το έλεγα», αναφώνησε ο κ. Ουέλερ κοιτάζοντας τα κουρέλια του συντρόφου του με απροκάλυπτη έκπληξη. «Η αλλαγή είναι μάλλον προς το χειρότερο κ. Τρότερ, όπως είπε ο κύριος όταν πήρε δυο αμφίβολα σελίνια και έξι πένες σε κέρματα αντί για μία γνήσια μισή κορόνα».
«ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΜ ΣΟΓΙΕΡ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΧΟΚ ΦΙΝ» - ΜΑΡΚ ΤΟΥΕΪΝ -ΝΑΤΑΣΑ ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΟΥ - 4Π - 2011 -ISBN: 978-960-488-280-9 - 9,95 € - Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011 - Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2025 - Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2025 - 6 - 415 - 69,17
Δύο έργα του Αμερικανού συγγραφέα Μαρκ Τουέιν που αποτελούν πλέον κλασικά εφηβικά, και όχι μόνο, αναγνώσματα. Ομολογώ πως άργησα να τα διαβάσω αλλά, όπως βλέπετε/διαβάζετε, τα κατάφερα! Ευχάριστα και τα δύο περιγράφουν τις σκανδαλιές και τις περιπέτειες των φίλων Τομ Σόγιερ και Χοκ Φιν στον Αμερικανικό νότο. Απλούστερο το πρώτο, περισσότερο σύνθετο το δεύτερο.
«Τομ Σόγιερ»
Ο Τομ προσχώρησε στο νέο Τάγμα της Εγκράτειας, γιατί τον τράβηξαν τα φανταχτερά τους «εμβλήματα». υποσχέθηκε να μην καπνίζει, να μην μασάει ταμπάκο και να μη βρίζει για όσο καιρό θα ήταν μέλος. Έτσι όμως, ανακάλυψε κάτι καινούργιο: ότι βασικά ο πιο σίγουρος τρόπος στον κόσμο για να θέλεις να κάνεις κάτι είναι να υποσχεθείς πως δεν θα το κάνεις. Ο Τομ σύντομα βρέθηκε να βασανίζεται από την επιθυμία να πιει και να βρίσει. Η ανάγκη του έφτασε να γίνει τόσο επιτακτική που μόνο η ελπίδα να εμφανιστεί σε καμία παρέλαση με το κόκκινο ζωνάρι του τον κρατούσε στους κόλπους του Τάγματος. Η 4η Ιουλίου πλησίαζε. Σύντομα όμως την παράτησε αυτή τη σκέψη -την παράτησε προτού ακόμα περάσουν σαράντα οκτώ ώρες στα δεσμά- και εστίασε τις ελπίδες του στο γέρο-δικαστή Φρέιζερ, τον ειρηνοδίκη, που ήταν στα τελευταία του. [Σελίδα 119]
«Χοκ Φιν»
Τα ανθρώπινα πλάσματα μπορούν να φερθούν αφάνταστα σκληρά το ένα στο άλλο.
«ΟΙ ΔΟΥΒΛΙΝΕΖΟΙ» - JAMES JOYCE - ΚΟΣΜΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ - ΓΡΑΜΜΑΤΑ - 1990 - ISBN: 960-329-220-6 - 3 € - Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2005 - Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2025 - Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2025 - 3 - 227 - 75,67
Ακόμα ένα κλασικό έργο της Ευρωπαϊκής / Παγκόσμιας λογοτεχνίας από τον Ιρλανδό Τζέιμς Τζόις. Πρόκειται για μία συλλογή δεκαπέντε διηγημάτων, γραμμένων μεταξύ των ετών 1904 -1907, τα οποία πρωτοεκδόθηκαν το 2014.
Αντιγράφω και μεταφράζω, πρόχειρα, ένα σχετικό απόσπασμα από την Αγγλική Wikipedia:
Τα διηγήματα αυτά γράφτηκαν όταν ο Ιρλανδικός Εθνικισμός βρισκόταν στο αποκορύφωμά του, και είχε φουντώσει η αναζήτηση για μια εθνική ταυτότητα και στόχευση. Σ’ ένα σταυροδρόμι ιστορίας και κουλτούρας, η Ιρλανδία συγκλονίστηκε από διάφορες συγκλίνουσες ιδέες και επιρροές. Ο Τζόις αισθάνθηκε ότι ο Ιρλανδικός Εθνικισμός, όπως ο Καθολικισμός και η Βρετανική Κυριαρχία επί της Ιρλανδίας, ήταν υπεύθυνος για μια συλλογική παράλυση - ένα θέμα που διαπερνά μεγάλο μέρος του έργου. Θεώρησε τους Δουβλινέζους ως "έναν καλογυαλισμένο καθρέφτη" που κρατούσε πίσω τους Ιρλανδούς και ως ένα "πρώτο βήμα προς την πνευματική απελευθέρωσή [τους]". Η έννοια της επιφοίτησης στον Τζόις καταδεικνύεται τη στιγμή που ένας χαρακτήρας βιώνει την αυτοκατανόηση ή τον φωτισμό. Στα τρία πρώτα διηγήματα της συλλογής αφηγητές είναι τα νεαρά αγόρια τα οποία και πρωταγωνιστούν. Τα επόμενα διηγήματα είναι γραμμένα στο τρίτο πρόσωπο και αναφέρονται στις ζωές και στις ανησυχίες των προοδευτικά μεγαλύτερων ανθρώπων, σύμφωνα με τη διαίρεση της συλλογής από τον Τζόις σε "παιδική ηλικία, εφηβεία, ωριμότητα και δημόσια ζωή". Πολλοί από τους χαρακτήρες του Δουβλινέζων εμφανίστηκαν αργότερα σε μικρούς ρόλους στο μυθιστόρημα του Τζόις «Οδυσσέας».
Προσωπικά, και αν ρωτάτε τη γνώμη μου -έναν αιώνα και μετά τη συγγραφή τους, δεν βρήκα κάτι το εξαιρετικό και υψιπετές στα διηγήματα αυτά. Να σημειωθεί, ωστόσο, πως τη μετάφραση υπογράφει ο σημαντικός, για τα γράμματα μας, Νίκος Πολίτης.
Ζούσε σε μικρή απόσταση από το σώμα του, κοιτάζοντας τις ίδιες του τις πράξεις με λοξές ματιές γεμάτες αμφιβολία. Είχε μια παράξενη αυτοβιογραφική συνήθεια που τον έκανε να συνθέτει μέσα στο νου του κάπου κάπου μία σύντομη φράση για τον εαυτό του, που να περιέχει ένα υποκείμενο στο τρίτο πρόσωπο κι ένα ρήμα σε παρελθόντα χρόνο. Δεν έδινε ποτέ ελεημοσύνη σε ζητιάνους και περπατούσε με βήμα σταθερό και ρωμαλέο. [Σελίδα 110]
Για την ιστορία να αναφέρω πως έχω στην κατοχή μου και ένα αντίτυπο των «Δουβλινέζων» και μάλιστα στη γλώσσα που γράφτηκε. Αγορασμένο πριν από πενήντα δύο (52) χρόνια, στις 4 Φεβρουαρίου 1974, με κόστος τριάντα οκτώ (38) ταπεινές δραχμούλες.
«ΗΣΙΟΔΟΣ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ ΘΕΟΓΟΝΙΑ Η ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ» - ΗΣΙΟΔΟΣ - ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΚΙΡΓΚΕΝΗΣ - ΖΗΤΡΟΣ - 02001 - ISBN: 978-960-649-022-4 - 20,03 € - Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2024 - Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2025 -Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2025 - 6 - 572 - 95,33
Εξαιρετικά δύσκολο ανάγνωσμα, και όχι μόνο στο πρωτότυπο, με τα δύσκολα αρχαϊκά, αν μου επιτρέπεται η έκφραση και βγαίνει και κάποιο νόημα, αρχαία Ελληνικά του.
Οδηγήθηκα στην αγορά ενός αντιτύπου του έργου διαβάζοντας το βιβλίο «Αγαίο Βουνό», του Ηλία Τσατσόμοιρου, με τις πολλαπλές αναφορές στο έργο αυτό του Ησιόδου. Το οποίο, «Αιγαίο Βουνό», ήταν σκέτη απογοήτευση.
Βιβλία, όπως το συγκεκριμένο του Ησιόδου, δεν προσφέρονται, θαρρώ, για γραμμική ανάγνωση, ξεκινώντας από την πρώτη σελίδα και φτάνοντας στην τελευταία. Είναι περισσότερο έργα αναφοράς στα οποία προστρέχει κανείς για άντληση συγκεκριμένων πληροφοριών. Όπως και να έχει το διάβασα, από την αρχή μέχρι το τέλος, και καθόλου δεν με ευχαρίστησε η αποσπασματικότητά του και η στρυφνή, για την μετριότητά μου, γλώσσα του. Παρ’ όλα αυτά του αφιέρωσα μια εγγραφή, στο παρόν ημερολόγιο, αυτή της Τετάρτης, 24 Σεπτεμβρίου 2025, στην οποία και σημειώνω:
Με τη γνωστή αδυναμία μου στον αποφθεγματικό λόγο σας παρουσιάζω στη συνέχεια είκοσι δύο (22) αποσπάσματα του πιο πάνω έργου, παραθέτοντας πρωτότυπο κείμενο και μετάφραση – του Σταύρου Γκιργκένη, τα οποία βρήκα ενδιαφέροντα.
Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το βιβλίο:
ὧδ' ἔρδειν· δεινὴν δὲ βροτῶν ὑπαλεύεο φήμην·
Έτσι να πράττεις. Κι απ’ την κακή τη φήμη των
«Η ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΊΝΑΙ» - ΜΙΛΑΝ ΚΟΥΝΤΕΡΑ - ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗ - ΕΣΤΙΑ - 1986 - ISBN: - € - Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013 - Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2025 - Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2025 - 4 - 384 - 96,00
Ο καλός φίλος Μ. μου χάρισε ένα αντίτυπο του πιο πάνω βιβλίου πριν από δεκατρία χρόνια. Πέρυσι τον Σεπτέμβριο αξιώθηκα να το, ανάμεσα στ’ αδιάβαστα, ανακαλύψω και να το διαβάσω. Είχε προηγηθεί η θέαση της ομώνυμης ταινίας, δεκαετίες πριν, από την οποία, βεβαίως, δεν θυμόμουν τίποτα!
Όντως πρόκειται για ένα σημαντικό έργο το οποίο δεν εξαντλείται με μία πρώτη ανάγνωση. Ομολογώ πως, από σημείο και πέρα, μπέρδεψα το ποιος είναι ποιος και έκανε τι. Σκοπεύω να επανέλθω εφοδιασμένος και με χαρτί εκτός από το, μόνιμο εδώ και χρόνια, μολύβι.
Αντιγράφω από την Βικιπαίδεια:
Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι
Το 1984 εκδίδει το γνωστότερο δημιούργημα του, Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι, στο οποίο χρονικογραφεί την εύθραυστη φύση της μοίρας του ατόμου ως μονάδας, ισχυριζόμενος πως η μοναδική ανθρώπινη ζωή είναι ασήμαντη υπό το νιτσεϊκό πρίσμα της αυτούσιας αιώνιας επανάληψής της μέσα σ' ένα άπειρο σύμπαν.
Όσοι φαντάζονται ότι τα κομμουνιστικά καθεστώτα της Κεντρικής Ευρώπης είναι αποκλειστικά δημιουργήματα εγκληματιών, συσκοτίζουν μία θεμελιακή αλήθεια: τα εγκληματικά καθεστώτα δεν έχουν εγκαθιδρυθεί από εγκληματίες, αλλά από ενθουσιώδεις που είχαν πιστέψει ότι ανακάλυψαν το μοναδικό δρόμο του παραδείσου. Και υπερασπίζονταν με γενναιότητα το δρόμο αυτό, εκτελώντας για τούτο πολλούς ανθρώπους. Αργότερα ήταν φως φανάρι ότι ο παράδεισος δεν υπήρχε και ότι οι ενθουσιώδεις αυτοί, ήσαν απλώς δολοφόνοι.
Να είσαστε Καλά,
Ένα κλικ μακριά ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας στο «Ένας Τούρκος Στο Παρίσι» [1996], σε μουσική δική του και στίχους του Ισαάκ Σούση:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου