0574. Χνάρια

Χνάρια είναι όλα αυτά. Πατήματα. Προς τα πίσω να τα ακολουθήσεις να βρεις τον άνθρωπο. Αυτά και τα άλλα. Μικρά και μεγάλα. Σημάδια μέσα στον καιρό. Στο χρόνο εγκοπές. Να γαντζωθείς, ν’ αντισταθείς. Εμμέσως και σαφώς να πεις, να εκμυστηρευτείς, να ομολογήσεις. Φωνή βοώντος. . . Μια ζωή. “Άνευ ουσίας, άνευ σημασίας”. “Νάρκης του άλγους δοκιμές”. “Ανέγνων, Έγνων, Κατέγνων”. Δικά σου και των άλλων. Να τα διαβάζεις πρωί, να τα διαβάζεις βράδυ. Να γλίχεσαι. Να θέλεις να πεις: “Ακολούθησέ τα. Ακολούθησέ με!”. Να μη βγαίνουν οι λέξεις. Να στέκεις άφωνος, σύννους, μελαγχολικός. Να μεγαλώνεις, όλο να μεγαλώνεις. Να χάνονται οι μέρες. Να ξοδεύονται οι νύχτες. Να μιλάς σε πρόσωπο τρίτο. Να κρύβεσαι. Να επινοείς. Να δανείζεσαι, να δανείζεις. Λόγια και σκέψεις. Να επινοείς, να προσπαθείς. Να είσαι. Τι μένει από την τόση προσπάθεια; Ένα αρχείο σε MS Word, σε Acrobat Reader. Να ξαφνίζεσαι από τον όγκο τους. Να τα διαβάζεις, να αγαπάς. “Εγώ τα έγραψα αυτά τα μαγικά;” Ν’ αναρωτιέσαι. Έτσι να είναι, να μη θέλεις να παραδόσεις τις πιθανότητες σου. Να σέβεσαι την τάξη των πραγμάτων, σιωπηλά υποφέρεις. Χνάρια. Πατήματα που σβήνει ο χρόνος. Αυτές οι γραμμές.

Από το άλμπουμ “Ποια Πάθη Από Τον Έρωντα” του Λουδοβίκου Των Ανωγείων ακούγεται το τραγούδι “Το Όνειρο Της Ερωφίλης”.

12/01/2009

0573. Αντιμεταθέσεις

Καινούργιος Η/Υ, από σήμερα, στην Α29. Κόστος 1.324 ευρώ ή 451.000 Δρχ. περίπου. Κόστος πολύ χαμηλό σε σύγκριση με τις 420.000 Δρχ. που κόστισε ο πρώτος Η/Υ της Α29, τον Δεκέμβριο του 1992, ο οποίος, βεβαίως, καμιά σχέση δεν είχε με το σημερινό “θηρίο”.

Μια σοφή λαϊκή παροιμία λέει: “Μιας αγοράς μύρια έπονται”. Ισχύει. Στην περίπτωση μας θα έχουμε, εγώ, ο Ι. και η Βα., να μεταφέρουμε όλα τα προγράμματα, αλλά και τα δεδομένα, που χρησιμοποιούμε από τον παλιό στο νέο Η/Υ. Αν αναλογιστεί κανείς ότι έχουν συσσωρευτεί προγράμματα τριών ετών αντιλαμβάνεστε τον όγκο της δουλειάς. Πάλι καλά που υπάρχουν δύο εξωτερικοί δίσκοι USB, συνολικής χωρητικότητας 1 TB, οι οποίοι βοηθούν και θα βοηθήσουν.

Επιπλέον, θα πρέπει να εγκαταστήσω ένα καινούργιο DVDRAM, που ήδη προμηθεύτηκα, στον παλιό Η/Υ γιατί αυτό που υπάρχει δε με καλύπτει. Να προσθέσω επίσης, στον παλιό Η/Υ πάντα, μια κάρτα ήχου, την οποία θα αφαιρέσω από τον Η/Υ της Τ47 στον οποίο και θα πρέπει να εγκαταστήσω το DVDRAM που θα αφαιρέσω από τον παλιό Η/Υ (αντικαθιστώντας ένα “αρχαίο” DVD player).

Στη συνέχεια ο παλιός Η/Υ, της Α29, θα αντικαταστήσει αυτόν της Τ47 ο οποίος, πιθανώς, θα χρησιμοποιείται πλέον σαν DVD player μιας και έχει μια καλούτσικη οθόνη (Flatron L1750S).

Το μόνο που μας προβληματίζει, ως οικογένεια, είναι η χρήση των Windows Vista τα οποία, οικογενειακώς πάντα, μοιάζει να αντιπαθούμε.

Θα δείξει. . . 

Ακούγεται το τραγούδι “Λόγια Αγάπης” από τη Δώρα Μόραλη από το δίσκο της “Το Μουσικό Μου Άλμπουμ”.

09/01/2009

0572. Μίκης Θεοδωράκης

Προχθές, Πέμπτη 5/1, επισκέφθηκα το Media Markt Αργυρούπολης και προμηθεύτηκα μια συσκευή τηλεόρασης και μια συσκευή αναπαραγωγής CD/DVD για το υπόγειο της Τ47. Επισκέφθηκα, βεβαίως, και το τμήμα δίσκων και υποκύπτοντας ως συνήθως στον πειρασμό, αγόρασα και μια κασετίνα 6 CD με τίτλο “ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ”. Η κασετίνα είναι εκτός τυποποιημένου μεγέθους με συνοδευτικό λεύκωμα 50 σελίδων και το πλήθος των τραγουδιών ανέρχεται στα 123.

Το καθένα από τα έξη CD είναι αφιερωμένο σε ένα συνθέτη. Υπάρχουν, λοιπόν, CD για τους: Μίκη Θεοδωράκη, Βασίλη Τσιτσάνη, Γιώργο Μητσάκη, Μάνο Λοΐζο, Μανώλη Χιώτη και Γιάννη Σπανό. Και πάλι, και δεν ντρέπομαι να το πω, το κόστος αγοράς διαδραμάτισε το ρόλο του. Ελάτε όμως στη θέση μου. Μόλις 9,99 ευρώ!

Εχθές έβαλα και άκουσα το CD του Μίκη Θεοδωράκη. Έμεινα σχεδόν έκπληκτος από το άκουσμα των τραγουδιών. Ανακάλυψα, ή καλύτερα ανακάλεσα στη μνήμη, την ευγένεια και το ήθος των τραγουδιών αυτών. Την επαναστατικότητά τους. Καλός, άξιος και μέγας ο Μάνος Χατζιδάκις αλλά και ο Μίκης Θεοδωράκης δεν απέχει θαρρώ. Άκουγα τα τραγούδια και σκεφτόμουνα το τι σκουπίδι κυκλοφορεί και πόσο έχει μολυνθεί η ακοή μας. Πραγματικά, έζησα στιγμές ευδαιμονίας ακούγοντάς τα.

Δεν είναι όλα τα τραγούδια των CD σε πρώτες εκτελέσεις αλλά, αν κρίνω από ότι άκουσα στο πρώτο CD, μάλλον έπραξα άριστα με την αγορά αυτή. Ελπίζω να καταφέρω, σύντομα, να ακούσω και τα υπόλοιπα και να ευχαριστηθεί η ψυχή μου Ελληνική μουσική. . .

Από το CD του Μίκη Θεοδωράκη, ας το πούμε έτσι, ακούγεται το τραγούδι “Η Αυλή” με τους Μίκη Θεοδωράκη, Μαρία Φαραντούρη και τη, συγχωρεμένη, Μαρία Δημητριάδη.

07/01/2009

0571. Ο Άνθρωπος Αντίγραφο

Σήμερα τελείωσα την ανάγνωση του βιβλίου “Ο Άνθρωπος Αντίγραφο” του Ζοζέ Σαραμάγκου για το οποίο έχω ήδη μιλήσει εδώ. Κατά την ταπεινή μου γνώμη το καλύτερο μυθιστόρημά του από αυτά που, μέχρι τώρα, έχω διαβάσει. Ένα μυθιστόρημα με αρκετά σημεία στο πλαίσιο του αναμενομένου και άλλα τόσα στην περιοχή του απρόβλεπτου. Μου αρέσει ο τρόπος που προσεγγίζει το θέμα του “αντιγράφου”, που το αναλύει. Μου αρέσει το πως εξετάζει τις διάφορες εκδοχές και παρουσιάζει τις σκέψεις και τις ψυχολογικές καταστάσεις των ηρώων. Μου αρέσει, επίσης, ο τρόπος που, σποραδικά, παρουσιάζει τη συμμετοχή του συγγραφέα / αφηγητή στα δρώμενα.

Το έχω ξαναγράψει θαρρώ: Τον Σαραμάγκου ή τον λατρεύεις ή τον βαριέσαι και ευθύς τον παρατάς. Επτά βιβλία μετά ομολογώ ότι τον λατρεύω και ότι αισθάνομαι άνετα όταν κινούμαι στους κόσμους που πλάθει. Είναι ένας ιδιαίτερος συγγραφέας, ευρηματικός, πρωτότυπος και, θα έλεγα, επίμονος όσον αφορά τον τρόπο που αναπτύσσει τους συλλογισμούς του.

Έχω διαβάσει ακόμα ένα βιβλίο με παρόμοιο θέμα. Πρόκειται για το “Ο Διπλός Άνθρωπος” του Φίοντορ Ντοστογιέφσκι [Εκδόσεις Printa, ISBN 960-85368-9-8, μετάφραση Γιάννη Λάμψα]. Αν και το ζήτημα προσεγγίζεται διαφορετικά από τον Ντοστογιέφσκι, και χωρίς να θέλω να φανώ “ιερόσυλος”, ομολογώ ότι το έργο του Σαραμάγκου με έτερψε πολύ περισσότερο. Ίσως θα πρέπει να επανέλθω και να διαβάσω, σχεδόν δέκα χρόνια μετά, και πάλι τον Διπλό Άνθρωπο “υπό το φως” του Ανθρώπου Αντίγραφο.

“Ο Άνθρωπος Αντίγραφο” έχει εκδοθεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη, στη σειρά Συγγραφείς Απ’ Όλο Τον Κόσμο – ISBN 960-03-3979-1, σε μετάφραση, ως συνήθως, Αθηνάς Ψυλλιά. Μετάφραση η οποία μόνο σε δυο – τρία σημεία με ξένισε, χρήση λέξεων με αμφίβολο τύπο, και στην οποία συνάντησα και μια άγνωστη λέξη την οποία, ατυχώς, δεν σημείωσα και δεν έψαξα.

Παραθέτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο, έτσι!, ως ορεκτικό και σας προτείνω να πιάσετε στα χέρια σας ένα αντίτυπό του και, βεβαίως, να το διαβάσετε!

Υπάρχει ένα ακόμα πράγμα που θα ήθελα να ξέρετε, Περί τίνος πρόκειται, Θα είμαι οπλισμένος, Γιατί, Δεν σας γνωρίζω, δεν ξέρω ποιες άλλες προθέσεις μπορεί να έχετε, Αν φοβάστε ότι θα σας ξεμοναχιάσω, ας πούμε, ή θα σας εξουδετερώσω για να είμαι ο μόνος στον κόσμο με το πρόσωπο που έχουμε ίδιο και οι δυο, σας λέω από τώρα , ότι δεν θα έχω μαζί μου κανένα όπλο, ούτε ένα απλό σουγιά, Δεν σας υποψιάζομαι σε αυτό το σημείο, Θα είστε όμως οπλισμένος, Απλώς και μόνο για προφύλαξη, Η μοναδική μου πρόθεση είναι να σας αποδείξω πως έχω δίκιο, κι όσο γι’ αυτό που λέτε, πως δεν με γνωρίζετε, επιτρέψτε μου να έχω την ένσταση πως βρισκόμαστε στην ίδια θέση, μπορεί βέβαια να μη με έχετε δει ποτέ, αλλά εγώ, μέχρι τώρα, σας είδα ως αυτόν που δεν είστε, να παριστάνετε χαρακτήρες, επομένως είμαστε πάτσι, Ας μη λογομαχούμε, πρέπει να είμαστε ήρεμοι στη συνάντησή μας, δεν χρειάζεται να κηρύσσουμε προκαταβολικά πόλεμο, Δεν θα φέρω εγώ το όπλο, Δεν θα έχει σφαίρες, Σε τι χρησιμεύει τότε να το πάρετε μαζί σας, αφού δεν θα έχει σφαίρες, Ας πούμε πως θα παίζω έναν ακόμα ρόλο μου, ένα χαρακτήρα που προσελκύεται σε μια ενέδρα από την οποία ξέρει ότι θα βγει ζωντανός μόνο και μόνο επειδή του έδωσαν να διαβάσει το σενάριο, ξέρετε τώρα πως είναι ο κινηματογράφος. . .

Από το εξαιρετικό, και αγαπημένο, έργο των Σταμάτη Κραουνάκη – Λίνας Νικολακοπούλου “Ισόβια”, με ερμηνευτή τον Μανώλη Μητσιά, ακούγεται το τραγούδι “Το Ξύλο”.

05/01/2009

0570. Έκκληση

Μοιάζει περίεργο και, προφανώς, δεν είναι. Πράγματα που γράψαμε στα είκοσί μας να αισθανόμαστε ότι ακόμα λειτουργούν, ότι στο ακέραιο ισχύουν. Αλλάζουν τα πράγματα, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, τα πρόσωπα, ο κόσμος όλος. Μένει ο πυρήνας του εαυτού πεισματικά αναλλοίωτος, αρχέγονος, κλειστός. Η ηλικία μοιάζει να είναι υπόθεση του σώματος και μόνο. Το πνεύμα, ή ταυτόσημα η ψυχή, ανυπότακτο αρνείται να συμβιβαστεί και να ομολογήσει αδυναμία. Ο χρόνος κυλάει, μεγαλώνουμε, προσαρμοζόμαστε, επιβιώνουμε. Από κάποια σημεία απομακρυνόμαστε, κάποια άλλα τα προσεγγίζουμε. Κινητά σημεία, ευμετάβλητα, προσαρμοσμένα στους καιρούς, τις εποχές, τις καταστάσεις. Και υπάρχουν και κάποια ελάχιστα, φανερά ή κρυφά, που μένουν σε γεωστατική, θα έλεγα, τροχιά. Σταθερά περιστρέφονται μαζί μας και μας παρακολουθούν σε κάθε κίνηση και αλλαγή μας. Είναι πάντοτε εκεί. Τα σημεία αναφοράς μας. Ανατρέχω στα χαρτιά μου. Στη συλλογή “Ολίγον Τε, Φίλον Τε”. Σελίδα 16, από 83, και “Σύνηθες Κι Αδούλευτο” το οποίο και “προκάλεσε” τα όσα διαβάσατε. Ιδού:

ΣΥΝΗΘΕΣ ΚΙ ΑΔΟΥΛΕΤΟ

Πάλι και χθες το πόθησα

Να σου νυχτομιλήσω

Πάλι και χθες σε γύρευα

Κάτι να σου ζητήσω

Κρατάς στο χέρι σου σπαθί

Και θέλω να σπαθίσεις

Το μαύρο παραπέτασμα

Και τις βαριές κουρτίνες

                                   10.75

Ακούγεται το τραγούδι “Wait A Million Years” από το συγκρότημα The Grass Roots.

 02/01/2009

0569. Εφευρήματα Ανθρώπων

Ο χρόνος είναι συνεχής. Οι αιώνες, τα έτη, οι μέρες, οι ώρες, τα λεπτά και τα δευτερόλεπτα, και όλα τα πολλαπλάσια και υποπολλαπλάσια τους, είναι εφευρήματα των ανθρώπων. Σημαδάκια που βοηθάνε την εφήμερη καθημερινότητά μας. Ποσότητες παντελώς αμελητέες και ασήμαντες σε συμπαντικό επίπεδο. Όμως πως αλλιώς; Θνητοί είμαστε, θνητές οι σκέψεις και τα έργα μας.

“Ο χρόνος είναι γρήγορος ίσκιος πουλιών”. Ίσχυσε και για το 2008. Ήρθε, πέρασε, φεύγει. Για το παρόν ημερολόγιο ξεκίνησε με το 0416. τελειώνει με το 0569. Εκατόν πενήντα τέσσερις εγγραφές, το αυτό πλήθος τραγουδιών και, κατά μια μονάδα μικρότερο, εικόνων. 2,37 ημέρες ανά εγγραφή και φυσικά, ανά τραγούδι ή εικόνα. Άλλες εύκολα, άλλες δύσκολα. Πάντοτε Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή. Για να συντηρηθεί ένας ρυθμός που μοιάζει απαραίτητος για την δημιουργία και κατάθεση των εγγραφών αυτών.

Ένα μήνυμα είχε σημαδέψει την τελευταία μέρα του 2007. Ένα παρόμοιο μήνυμα, από τον ίδιο αποστολέα, θα μπορούσε να φτάσει και σήμερα. Προς το παρόν δεν έχει φτάσει και μάλλον δεν προβλέπεται. Κανένα πρόβλημα. Όσα αναφέρω στην εγγραφή “Τα Του Βίου” ισχύουν. Μεσολάβησε ένα δικό μου μήνυμα. Ένα μήνυμα στο οποίο δεν έλαβα απάντηση αν και, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε. Το έχω γράψει: “Είναι συνεπής στην ασυνέπειά της”.

Τα κατάφερα, επιτέλους, να πάρω λίγες μέρες άδεια. Τώρα το πώς θα κυλήσουν και το πόσο θα χαλαρώσω εξαρτάται από τα γνωστά. Και τα πράγματα, δυστυχώς, δεν είναι, και πάλι, καθόλου καλά. Εύχομαι και ελπίζω όλα να κυλήσουν ήσυχα και ομαλά και να επιστρέψω με ανανεωμένη διάθεση στην εργασία μου.

Κλείνω με τις καθιερωμένες, και αναμενόμενες, ευχές:

Υγεία, τύχη, χαρά και ευτυχία για εσάς και όσους σας αγαπούν και αγαπάτε. Να είσαστε όλες και όλοι Καλά!

Συνεχίζουμε.

Από το άλμπουμ “Arabian Moods” και πάλι ακούγεται το “Moonlight Melody” με την ορχήστρα του Elias Rahbani.

31/12/2008

0568. Έλλειψη Θάρρους

Σήμερα απόκτησα τα “Ελληνικά Εγκλήματα” σε τόμους δύο. “Προμήθεια” κι αυτή για τις μέρες των διακοπών που όλο τις περιμένω και όλο μετατοπίζονται. Γνωρίζω. Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη. Αλλά, το δηλώνω, δεν το κάνω επίτηδες, ούτε με ευχαριστεί. Προέκυψε. Αυτό είναι όλο. Εξακολουθώ, λοιπόν, να αγοράζω βιβλία και να “κατεβάζω” μουσική, πέραν αυτής που αγοράζω ή αποκτώ ως “συνοδευτική” εντύπων, με ρυθμό οκτώ – δέκα άλμπουμ την ημέρα. Το ερώτημα είναι πότε θα προλάβω να διαβάσω τα βιβλία ή / και να ακούσω τη μουσική που έχω στην κατοχή μου. Δύσκολη η απάντηση. Το μόνο σίγουρο ότι αυτό που λείπει δεν είναι η διάθεση αλλά ο χρόνος. Ο “καθαρός” χρόνος. Έκανα τη σκέψη: “Μήπως πρέπει για ένα έτος, το 2009 καλή ώρα, να πάψω να αποκτώ καινούργια βιβλία και καινούργια μουσική;”. Σκέψη εξαιρετικά λογική και πρόσβαρη. Τα επακόλουθά της ομοίως. Εξοικονόμηση χρόνου για διάβασμα και ακρόαση μουσικής δίχως το άγχος που προσκαλεί το καινούργιο και δίχως το ανεξέλεγκτο φούσκωμα του απαιτούμενου χρόνου. Μου αρέσει που το σκέφτηκα, θα μου άρεσε να το υλοποιήσω. Όμως το βρίσκω εξαιρετικά δύσκολο. Είμαι άνθρωπος επιρρεπής στα τοιαύτα. Δύσκολα αντιστέκομαι σ’ ένα βιβλίο ή ένα δίσκο που μου κλείνει το μάτι και μου αρέσει να συχνάζω σε δισκοπωλεία και βιβλιοπωλεία. Κρατώ όμως, τη συγκεκριμένη σκέψη, ως προοπτική και ως αφετηρία για μείωση του πλήθους των τέτοιων αποκτημάτων μου. Δεν ομνύω και δεν υπόσχομαι. Απλά θα προσπαθήσω. . .

Από το άλμπουμ “Arabian Moods” ακούγεται το μελωδικό “Al Bint Al Shalabiya” με τον Ron Goodwin και την ορχήστρα του.

 29/12/2008

0567. Μια Μέρα Μετά

Και τα Χριστούγεννα, όπως ένα σωρό πράγματα στη ζωή, μια ιδέα είναι. Ήρθαν, πέρασαν. Έμεινε ένα τετραήμερο αργίας, ένα οικογενειακό Χριστουγεννιάτικο γεύμα, κάποιες στιγμές χαλάρωσης. Το είχα μελετήσει αλλά δε μου προκύπτει. Είχα σκεφτεί, δηλαδή, ότι το να ξυπνάω να φτιάχνω τον διπλό Ελληνικό μου και να στήνομαι μπροστά στον Η/Υ δεν είναι και το καλύτερο.

Αυτό που σκεφτόμουν, τουλάχιστον τις μέρες αυτές να αλλάξω, ήταν το “και να στήνομαι μπροστά στον Η/Υ”. Θα προτιμούσα να καθόμουνα στο σαλόνι και να χαλάρωνα με ένα βιβλίο στο χέρι. Μάλιστα προμηθεύτηκα και τα κατάλληλα βιβλία: Φίοντορ Ντοστογιέφσκι “Νουβέλες Και Διηγήματα”, εκδόσεις Ροές, σε τόμους δύο. Χθες και σήμερα δεν τα κατάφερα. Νίκησε η συνήθεια. Καφές – Γραφείο – Η/Υ αντί του Καφές – Σαλόνι – Βιβλίο.

Βιβλίο, βεβαίως, διαβάζω αλλά, αντί του Ντοστογιέφσκι, Σαραμάγκου. “Ο Άνθρωπος Αντίγραφο”. Το όγδοο βιβλίο του συγγραφέα στη βιβλιοθήκη μου και το έβδομο που διαβάζω. Μένει να διαβάσω και το πρώτο που απόκτησα: “Η Χρονιά Που Πέθανε Ο Ρικάρντο Ρέις”. Μου το χάρισαν, ξεκίνησα να το διαβάζω. “Βαρύ”, αλλά μου άρεσε κι ας έμεινε η ανάγνωση στη μέση.

Εντωμεταξύ εξακολουθώ να “κατεβάζω” άλμπουμ του Paul Mauriat και άλλων ενορχηστρωτών σαν τρελός [και αυτή είναι η λέξη]. Δεν είναι λύση τα mp3, αποτελούν, όμως, τον προθάλαμο της ευτυχίας. Μια καλή ευκαιρία να επιλέξει κανείς και να αποκτήσει τα “αυθεντικά” άλμπουμ, αν βεβαίως τα βρει.

Και μια και το έφερε η κουβέντα να γράψω ότι, τελικώς, Ron Goodwin έχω! Γι’ αυτό καταχωρίζω άλμπουμ, και τραγούδια, σε μια βάση MS Acces, μπας και βρω άκρη. Έχω, λοιπόν, δυο άλμπουμ του Ron σε ένα CD. Πρόκειται για τα “Music For An Arabian Music” και “Holiday In Beirut” που απέκτησα την 14 Δεκεμβρίου 2005 αγοράζοντας το από το Metropolis στην Αθήνα με κόστος 6,40 ευρώ. Προφανώς μου κίνησε το ενδιαφέρον και το αγόρασα κι ας για τον Ron τότε μην είχα ιδέα.

Θα κλείσω με μια παρατήρηση που αφορά το παρόν ημερολόγιο. Η προηγούμενη και η σημερινή εγγραφή, λοιπόν, θα μπορούσαν κάλλιστα να φιλοξενηθούν στο χειρόγραφο ημερολόγιο μου. Τώρα αν αυτό είναι καλό ή κακό θα δείξει! Μέχρι τότε: Να προσέχετε τον εαυτό σας, να αγαπάτε τους αξιαγάπητους και να χαμογελάτε μέσα από την καρδιά σας!

“Melancholy Man” – The Moody Blues. Αφτό.

26/12/2008

0566. ΜισοΑργία / ΗμιΑργία

Μισοαργία σήμερα. Έφυγα από το γραφείο γύρω στις 11:00. Επειδή είμαι άνθρωπος που τιμά τις παραδόσεις [του] ξεκίνησα για μια βόλτα στα μαγαζιά. Στο πρόγραμμα η αναζήτηση στατικών μοντέλων αυτοκινήτων, στην κλίμακα 1:72, από το γνωστό κατάστημα της Ιπποκράτους, η αγορά ενός βιβλίου και δίσκων των Paul Mauriat, Ron Goodwin.

Ξεκίνησα με το βιβλίο. Ο φίλος που μου μίλησε γι’ αυτό, και μου κίνησε το ενδιαφέρον, μου είχε πει ότι είναι δυσεύρετο. Αποδείχτηκε ότι παραήταν. Δεν το εύρισκα πουθενά. Απευθύνθηκα στον εκδοτικό, επί της οδού Σόλωνος, οίκο. Τίποτα. Ο συγγραφέας το είχε αποσύρει. Στην ερώτησή μου για το που θα μπορούσα να το βρω μου είπαν ότι το μόνο που είχαν ήταν ο αριθμός τηλεφώνου του συγγραφέα. Τον ζήτησα, μου τον έδωσαν.

Βγήκα στη Σόλωνος. Του τηλεφώνησα. Ευγενέστατος. Κάποια διαφωνία με τον εκδοτικό οίκο, που βεβαίως δεν με αφορούσε, τον έκανε να αποσύρει το βιβλίο του από αυτόν. Προθυμοποιήθηκε να μου δωρίσει ένα από τα αντίτυπα που έχει στην κατοχή του. Κλείσαμε ένα τηλεφωνικό ραντεβού για την επόμενη εβδομάδα. Χαίρομαι γιατί θα γνωρίσω τον συγγραφέα και θα αποκτήσω και ένα αντίτυπο του βιβλίου που επιθυμώ.

Συνέχισα με το κατάστημα των στατικών μοντέλων. Δεν υπήρχε νέα παραλαβή μοντέλων στην, κύρια, κλίμακα της συλλογής μου. Βρήκα όμως μια καινούργια συλλογή μοντέλων της Maserati σε κλίμακα 1:43. Μπήκα στον πειρασμό. Η τιμή τους ήταν ελκυστικότατη. Έξι ευρώ το μοντελάκι και η κατασκευή ικανοποιητική. Όταν βγήκα από το μαγαζί κρατούσα μια πράσινη πλαστική σακούλα. Μέσα στην σακούλα αναπαυόντουσαν τέσσερις Maserati [450 S GP CUBA 1958, BORA 1971, SPYDER GT 2001, COUPE’ CAMBIOCORSA 2002]. Σε διπλανή σακούλα αναπαυόταν μια Ferrari [330 P4], πάντα σε κλίμακα 1:43, αγορασμένη το πρωί από τον εφημεριδοπώλη μου [και από περιοδικό συνοδευόμενη]. Πέντε αυτοκίνητα, και τι αυτοκίνητα, στην κατοχή μου κι εγώ, ο ατυχής, να μετακινούμαι με λεωφορεία και metro!

Μπορούσα πλέον ν’ ασχοληθώ με τους ενορχηστρωτές μου. Δοκίμασα την τύχη μου στην στοά της Λέσχης του Δίσκου. Αποτυχία. Ωστόσο δεν έφυγα και με άδεια χέρια. Βρήκα δυο διπλά άλμπουμ του, επίσης, αγαπητού Frank Chacksfield [Globetrotting+Hawaii, Frank Chacksfield+Dinner At Eight-Thirty]. Ακολούθησαν, δυστυχώς δίχως αποτέλεσμα, επισκέψεις στα δισκοπωλεία “Ξυλούρης”, “Public” και “Virgin”. Αν συνυπολογίσουμε ότι δε βρήκα δίσκους τους και σε “Metropolis” και “Music Corner” πάει να πει ότι ζητάω, ακόμα μια φορά, τα δύσκολα.

Αυτό ήταν. Περπάτησα. Αναζήτησα. Αγόρασα. Κράτησα την παράδοση. Επέστρεψα. . .

Αφιτά.

Καλά Χριστούγεννα, τύχη αγαθή!

Ακούγεται το Χριστουγεννιάτικο, μέρες που είναι, “Petit Papa Noel (Little Father Christmas)” με την ορχήστρα του Paul Mauriat.

 24/12/2008