Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2009

0576. Τα Χέρια Της










Αν την αγάπησα είναι
Γιατί την συνάντησα
Ταξιδέψαμε στα σώματα
Των προγόνων
Και ανταμώσαμε
Για τόσο λίγο Για τόσο λίγο
Αν είμαι καλύτερός της είναι
Γιατί συγκριθήκαμε
Όχι γιατί αρνήθηκε
Αυτά που αποδέχθηκα
Αν τέλος έτσι μιλώ είναι
Γιατί ζητώ το σημείο
Που η ζωή μου στράβωσε
Όχι για να λησμονήσω
Μήτε για να αλλάξω
Μονάχα γιατί είναι βράδυ
Και είμαι μόνος στο σπίτι

                                     04.10.76



Cristophe και ’’Oh! Mon Amour’’


16/01/2009

3 σχόλια:

ViSta είπε...

...Αν τέλος έτσι μιλώ είναι
Γιατί ζητώ το σημείο
Που η ζωή μου στράβωσε
Όχι για να λησμονήσω
Μήτε για να αλλάξω
Μονάχα γιατί είναι βράδυ
Και είμαι μόνος στο σπίτι...

Η εγγραφή είναι 32 χρόνων αλλά άκρως επίκαιρη, θα μπορούσα να την υπογράψω... Καλησπέρα και να είσαι πάντα καλά.

violet είπε...

Προσπαθώ να συνδέσω "τα χέρια της" με το ποίημα, αλλά προφανώς η σχέση αυτή αφορά απολειστικά τους συνειρμους του γράφοντα.

Διαβάζοντας το "ζητώ το σημείο που η ζωή μου στράβωσε"...Να το γράφει αυτό ένας 20χρονος;
Πόσες διαδρομές δεν άλλαξε από τότε στη ζωή του!

aeipote είπε...

Vista:

Ακόμα ζητώ το σημείο, πάντως.
Ευχαριστώ πολύ.

violet:

Το ομολογώ: Τίτλος και φωτογραφία είναι ένα, το ποίημα άλλο!
Όμως, υπάρχει συνδετικός κρίκος: ο ποιητής που αγάπησε και, ευτυχώς, εξακολουθεί να αγαπά και να, ίσως άλλως και αλλιώς, εμπνέεται. . .

Όσο για των διαδρομών το πλήθος: Ατυχώς μικρό!

Καλή Σας Μέρα Κορίτσια!