0764. Taxi DeAgostini

Στην εγγραφή 0223, της 16^ης Οκτωβρίου 2006, έθετα το ερώτημα, πρώτο μεταξύ άλλων, “Τι αξία έχει μια συλλογή που δεν εκτίθεται;”. Η απάντηση προφανής. Μικρή! Σε κάθε περίπτωση μικρότερη από αυτήν που θα είχε αν εκτίθετο. Στα πλαίσια του Project – Δήμητρα, λοιπόν, και με το, συνεχιζόμενο, ξεκαθάρισμα των αντιγράφων CD απόκτησα το χώρο, και τη διάθεση, να εκθέσω, πάντοτε στο υπόγειο της Τ47, μία ακόμη συλλογή μου. Αυτή των, στατικών μοντέλων, ταξί της DeAgostini που αποκτήθηκε, ταξί το ταξί, από την Τρίτη 10 Μαρτίου 2009 μέχρι την Τετάρτη, 6 Απριλίου 2011. Η συλλογή περιλαμβάνει 52 μοντέλα ταξί, το καθένα από τα οποία αντιστοιχεί σε μία πόλη, και καλύπτει ένα χρονικό εύρος 86 ετών, από το 1914 έως το 2000. Υπάρχουν μοντέλα 22 εταιρειών, όλα σε κλίμακα 1:43, με τη μερίδα του λέοντος να ανήκει στη Mercedes η οποία αντιπροσωπεύεται από 9 μοντέλα (δεύτερη η Renault με έξι μοντέλα). Το μόνο κακό, όσον αφορά την έκθεση, είναι ότι οι θήκες των ταξί ήταν 3-4 διαφορετικών μεγεθών με συνέπεια να μην είναι εύκολη η, ας το πω έτσι, στοίχισή τους. Έκανα ότι μπορούσα (και έσπασα και έναν καθρέφτη που ακόμη τον ψάχνω. . .). Το συνολικό κόστος της συλλογής ανήλθε στα 510,48 € (3,99+6,99+50Χ9,99).

Ακολουθεί ένα πίνακας με τα μοντέλα της συλλογής κατά χρονολογική σειρά:

Α/Α	ΜΑΡΚΑ	ΜΟΝΤΕΛΟ / ΠΟΛΗ	ΧΡΩΜΑ	ΕΤΟΣ
16	RENAULT	AG1 - TAXI DE LA MARNE	ΚΟΚΚΙΝΟ	1914
15	FORD	V8 - CHICAGO	ΠΡΑΣΙΝΟ - ΛΕΥΚΟ	1936
20	FORD	FORDOR SEDAN - INSTABUL	ΜΑΥΡΟ	1947
45	FORD	V8 - MONTEVIDEO	ΜΑΥΡΟ - ΚΙΤΡΙΝΟ	1950
14	MERCEDES	170V - BERLIN	ΜΑΥΡΟ - ΛΕΥΚΟ	1952
13	CITROEN	TRACTION 11 - SAIGON	ΜΠΛΕ - ΛΕΥΚΟ	1955
32	CITROEN	TRACTION 11 - MADRID	ΜΑΥΡΟ	1955
11	FIAT	1400 - ROMA	ΜΑΥΡΟ - ΠΡΑΣΙΝΟ	1955
08	GAZ M-21	VOLGA - MOSCOW	ΚΙΤΡΙΝΟ	1955
34	PEUGEOT	203 - LYON	ΓΚΡΙ	1955
31	RENAULT	COLORALE SAVANE - TAMANRASSET	ΜΠΕΖ	1955
02	FORD	FAIRLANE - LA HABANA	ΠΡΑΣΙΝΟ - ΛΕΥΚΟ	1956
48	HOLDEN	FE SEDAN - SYDNEY	ΜΑΥΡΟ - ΚΟΚΚΙΝΟ	1956
07	CITROEN	DS19 - AMSTERDAM	ΚΙΤΡΙΝΟ - ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ	1958
27	FIAT	MULTIPLA - MILANO	ΠΡΑΣΙΝΟ - ΜΑΥΡΟ	1958
25	MERCEDES	180D - LISBOA	ΜΑΥΡΟ - ΠΡΑΣΙΝΟ	1960
26	MERCEDES	JEEP SURREY - NASSAU	ΡΟΖ	1960
10	PEUGEOT	203 - CASABLANCA	ΚΟΚΚΙΝΟ	1960
17	TATRA	603 - PRAGUE	ΚΟΚΚΙΝΟ	1961
36	MERCEDES	200 - BRUXELLES	ΚΙΤΡΙΝΟ	1962
40	MERCEDES	180 D - TEL AVIV	ΚΡΕΜ	1962
04	PEUGEOT	404 - PARIS	ΜΑΥΡΟ - ΚΟΚΚΙΝΟ	1962
33	MERCEDES	200 D - CAIRO	ΜΑΥΡΟ	1964
03	AUSTIN	FX4 - LONDON	ΜΑΥΡΟ	1965
09	MERCEDES	200D - ATHENS	ΜΠΛΕ	1965
30	PEUGEOT	404- BUENOS AIRES	ΜΑΥΡΟ - ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ	1965
50	VOLKSWAGEN	KOMBI - SWITZERLAND	ΚΙΤΡΙΝΟ - ΛΕΥΚΟ	1965
41	FIAT	600 JOLLY - CAPRI	ΚΟΚΚΙΝΟ	1966
51	HINO	PA62 - TOKYO	ΚΙΤΡΙΝΟ	1966
19	MERCEDES	240D - BEIRUT	ΚΙΤΡΙΝΟ - ΛΕΥΚΟ	1970
44	RENAULT	8- BAMAKO	ΚΙΤΡΙΝΟ	1970
18	SEAT	1500 - BARCELONA	ΜΑΥΡΟ - ΚΙΤΡΙΝΟ	1970
29	TOYOTA	BJ- SOUTH AFRICA PARK	ΠΡΑΣΙΝΟ	1970
43	VOLVO	144 - STOCKHOLM	ΚΙΤΡΙΝΟ	1970
49	MERCEDES	240D - FRANKFURT	ΚΡΕΜ	1972
42	RENAULT	12 - BOGOTA	ΜΑΥΡΟ - ΚΙΤΡΙΝΟ	1973
24	RENAULT	GOELETTE - DAKAR	ΜΠΛΕ - ΚΙΤΡΙΝΟ	1975
39	AUSTIN	FX4 - DUBLIN	ΜΑΥΡΟ	1980
01	CHECKER	NEW YORK	ΚΙΤΡΙΝΟ	1980
37	CHECKER	SAN FRANCISCO	ΚΙΤΡΙΝΟ - ΠΡΑΣΙΝΟ	1980
47	DACIA	1300 - BUCHAREST	ΛΕΥΚΟ	1980
28	HINDUSTAN	AMBASSADOR - NEW DELHI	ΜΑΥΡΟ - ΚΙΤΡΙΝΟ	1980
12	JEEPNEY	MANILA	ΚΟΚΚΙΝΟ	1980
06	TUK TUK	BANGKOK	ΜΠΛΕ - ΚΙΤΡΙΝΟ	1980
46	RENAULT	4 - ANTANANATRIVO	ΚΙΤΡΙΝΟ	1984
05	VOLKSWAGEN	BEETLE - MEXICO	ΠΡΑΣΙΝΟ - ΛΕΥΚΟ	1985
21	VOLKSWAGEN	BEETLE - RIO DE JANEIRO	ΚΙΤΡΙΝΟ	1985
22	BAJAJ	JAKARTA	ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ - ΜΑΥΡΟ	1990
52	FORD	CROWN VICTORIA	ΚΙΤΡΙΝΟ	1998
23	TOYOTA	CROWN - TOKYO	ΚΙΤΡΙΝΟ	1998
35	TOYOTA	CROWN - HONG KONG	ΚΟΚΚΙΝΟ	1998
38	DONG FENG	BEIJING	ΚΟΚΚΙΝΟ	2000

Και ο πίνακας με τις εταιρείες:

ΕΤΑΙΡΕΙΑ	ΠΛΗΘΟΣ
MERCEDES	9
RENAULT	6
FORD	5
PEUGEOT	4
CITROEN	3
FIAT	3
TOYOTA	3
VOLKSWAGEN	3
AUSTIN	2
CHECKER	2
BAJAJ	1
DACIA	1
DONG FENG	1
GAZ M-21	1
HINDUSTAN	1
HINO	1
HOLDEN	1
JEEPNEY	1
SEAT	1
TATRA	1
TUK TUK	1
VOLVO	1
ΣΥΝΟΛΟ	52

Αφτά και Καλό Μάιο!

Ένα κλικ μακριά: U2 και “Dancing Barefoot”.

30/04/2011

0763. Σκορπίσματα Μεταπασχαλινά

Τα κατάφερα! Λίγες ώρες πριν ολοκλήρωσα την ανάγνωση του εικοστού πρώτου τόμου της Ιστορίας του Ευρωπαϊκού Πνεύματος του Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Τον εικοστό δεύτερο, και τελευταίο τόμο, λέω να μην τον διαβάσω μιας και πρόκειται για το γενικό, αλφαβητικό ευρετήριο ονομάτων (στα Ελληνικά και τα Λατινικά και σε 720 σελίδες) του έργου. Αν με ρωτήσετε τι μου έμεινε θα δυσκολευτώ να σας απαντήσω. Το μόνο σίγουρο ότι δυσκολεύτηκα με τα χιλιάδες, κυριολεκτικά, ονόματα που παρέλασαν από τις σελίδες όλων αυτών των τόμων. Και δεν ήταν λίγες! 10.060 σελίδες μετρημένες. Δυσκολεύτηκα, επίσης, με τις σελίδες που αφορούσαν το έργο, καθεαυτό, φιλοσόφων και κυρίως, στον τελευταίο τόμο, του Χέγγελ. Ελπίζω να βρω χρόνο και διάθεση και να επανέλθω. Θα ήθελα να επαναλάβω την ανάγνωση των τριών πρώτων τόμων τους οποίους διάβασα δίχως το μολυβάκι μου. Αυτό επειδή επιθυμώ να καταγράψω αβλεψίες και λαθάκια που εντόπισα στο κείμενο καθώς επίσης και αφορισμούς του συγγραφέα. Μιας και έκανα τον κόπο με τους δεκαοκτώ τόμους είναι κρίμα να μην το κάνω και για τους τρεις πρώτους. Το μόνο σίγουρο, λοιπόν, ότι στο ημερολόγιο αυτό θα εμφανιστούν και άλλες εγγραφές για το έργο Ιστορία του Ευρωπαϊκού Πνεύματος.

Βεβαίως και αγόρασα το βιβλίο “Μεγάλες Προσδοκίες”, του Κάρολου Ντίκενς, που τις μέρες αυτές διαφημίζεται στην τηλεόραση. Πραγματικά πρόκειται για προσεγμένη έκδοση αν και, δεδομένης της τιμής της, διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για την αντοχή της στο χρόνο. Δύο πράγματα μου έκαναν εντύπωση. Το πρώτο ότι τη μετάφραση φέρεται να την έχει κάνει μια “Μεταφραστική Ομάδα” (τα ονόματα των μελών της οποίας είναι διαθέσιμα). Δεν το διάβασα και δεν μπορώ να κρίνω την ποιότητα της μετάφρασης αλλά, αν ο επιμελητής της έκδοσης, ή όπως ονομάζεται ο υπεύθυνος, δεν είναι πολύ καλός στη δουλειά του θα υπάρχει, θαρρώ, πρόβλημα. Το δεύτερο που μου έκανε, πολύ άσχημη εντύπωση, ήταν το μέγεθος της γραμματοσειράς που χρησιμοποιήθηκε. Δεν έχω δει μικρότερα γράμματα σε μυθιστόρημα. Κατανοητός ο πόθος του εκδότη να περιορίσει τον όγκο του βιβλίου αλλά, κατά την προσωπική μου άποψη, το παράκανε. Αν και το δεύτερο βιβλίο, το οποίο σκοπεύω να αγοράσω, έχει παρόμοιο “κουσούρι” (και μιλώ πάντοτε για το προσωπικό μου γούστο) θα το σκεφτώ πολύ για το αν θα συνεχίσω να αγοράζω τόμους της σειράς. Μιας σειράς που πραγματικά περιλαμβάνει αριστουργήματα (και μακάρι οι μεταφράσεις να είναι στο ύψος που πρέπει. . .). 

Περισσότερες πληροφορίες για τη σειρά “Παγκόσμια Λογοτεχνία – Κλασική Βιβλιοθήκη” του Εκδοτικού Οίκου 4π (του ίδιου που βγάζει και τη σειρά με τα βιβλία του Ιούλιου Βερν) εδώ.

Συνεχίζω τη μεταφορά αντιγράφων CD (μουσικής) στον H/Y. Σκέτη απογοήτευση! Υπάρχει πρόβλημα. Ένα στα δέκα να είναι απολύτως υγιές και το περιεχόμενό του να αναπαράγεται δίχως πρόβλημα. Τα άλλα παρουσιάζουν πρόβλημα, σχεδόν πάντοτε, στα τραγούδια που βρίσκονται στο τέλος (και άρα προς την περιφέρεια του δίσκου). Έχω βαρεθεί να πετάω CD και να μαζεύω άδειες θήκες. Το μόνο ευχάριστο ότι κέρδισα χώρο που πραγματικά χρειάζομαι. Όσοι, λοιπόν, “στηριζόσαστε” σε αντίγραφα και έχετε καιρό να τα χρησιμοποιήσετε ελέγξτε τα. Ίσως βρεθείτε προ εκπλήξεων. . .

Καλό Σας βράδυ.

Ένα κλικ μακριά: “Solitary Man” του Neil Diamond (με τον ίδιο).

26/04/2011

0762. [Και Πάλι] Project Δήμητρα Και Άλλα Τινά

Από εχθές, Μεγάλη Δευτέρα, βρίσκομαι σε κανονική άδεια. Όπως κάθε φορά που έχω ικανό χρόνο στη διάθεσή μου έτσι και τώρα “ξέθαψα” το Project Δήμητρα και . . . προσπαθώ. Αυτή τη φορά τα έβαλα με τα αντίγραφα CD μουσικών άλμπουμ που έχω στην κατοχή μου. Και έχω πολλά! Περισσότερα από 550 άλμπουμ ή, μιας και αρκετά από αυτά περιλαμβάνουν περισσότερα από ένα CD, περισσότερα από 660 CD. Πρόκειται για “υλικό” που συγκέντρωσα από το 1998 μέχρι και το 2010 (με έμφαση στα χρόνια 2001 και 2002 όπου το, κατ’ έτος, πλήθος αντιπροσωπευότανε από τριψήφιο αριθμό).

Αυτό που κάνω είναι να ελέγχω ένα – ένα από αυτά τα CD στο CD Player της Τ47 (ένα MARANTZ SA 7001) προκειμένου να ξεχωρίσω αυτά τα οποία ή δεν παίζουν καθόλου ή από κάποιο σημείο και πέρα εμφανίζουν προβλήματα. Δυστυχώς, όπως ήδη το έχω επισημάνει, το πλήθος των ελαττωματικών αντιγράφων μόνο ευκαταφρόνητο δεν είναι. Υπολογίζω, έχοντας στην ουσία τελειώσει τον έλεγχο αλλά μη έχοντας κάνει, προς το παρόν, ακριβή καταμέτρηση, ότι ένα στα τέσσερα, ένα στα πέντε αντίγραφα, είναι ελαττωματικό. Το ότι το SA 7001 παρουσιάζει μια ευαισθησία και αρνείται να παίξει κακογραμμένα, ας το πω έτσι, CD μάλλον υπέρ των ελέγχων που έκανα είναι. Το κακό και σίγουρο είναι ότι τα CD που παίζουν σήμερα δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα παίζουν και αύριο.

Τα ελαττωματικά αντίγραφα, λοιπόν, πετάχτηκαν κατευθείαν στα σκουπίδια. Αυτά που πέρασαν επιτυχώς τον έλεγχο σκέφτομαι να τα ψηφιοποιήσω (mp3 στα 320 Kbps) μήπως και τα σώσω. Επειδή όμως ο όγκος τους παραμένει σημαντικός είναι πιθανό να υπάρξει επιλογή του ποια θα ψηφιοποιηθούν. Ο στόχος παραμείνει στην κατοχή μου το μικρότερο δυνατό πλήθος αντιγράφων.

Όπως και να έχει, πραγματικά στενοχωριέμαι που πέταξα όσα CD (αντίγραφα) πέταξα, και όσα θα πετάξω στη συνέχεια, μιας και σε πάρα πολλά από αυτά είχα φτιάξει τις ετικέτες και τα εξώφυλλα τους όχι δίχως κόπο (και σε αρκετές περιπτώσεις: (όχι δίχως) έμπνευση). Δυστυχώς, η υπάρχουσα τεχνολογία με πρόδωσε. Ο χρόνος ζωής τους τερματίστηκε.

Το πρόβλημα παραμένει. Πώς μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι τα μουσικά (και όχι μόνο) έργα που έχουμε στην κατοχή μας θα μπορούμε και να τα, σε δεδομένη στιγμή, ακούσουμε; Τα CD χαλάνε, οι σκληροί δίσκοι ομοίως. Σίγουρο δεν είναι τίποτα και ούτε είναι πρακτική λύση κάθε λίγο και λιγάκι να φτιάχνουμε (αμφίβολης, όπως αποδείχτηκε, αξίας) αντίγραφα μήπως και τα σώσουμε. Είναι κάτι που με απασχολεί και για το οποίο εύχομαι γρήγορα να δοθεί μια λύση (ίσως μέσω μια νέας γενιάς μέσων αποτύπωσης και αντιγραφής) την οποία όλοι θα μπορούμε να ακολουθήσουμε.

Κατέβηκα εχθές στη Γλυφάδα. Για ένα (μουσικό) άλμπουμ και ένα βιβλίο. Το βιβλίο ήταν το “Το Κοιμητήριο Της Πράγας” του Ουμπέρτο Έκο (571 σελίδες, ISBN: 978-960-496-008-8, 19,90 €, από τον εκδοτικό οίκο “Ψυχογιός”).

Το άλμπουμ ήταν το καινούργιο, διπλό, των Χαΐνηδων “Αγροτοκτηνοτροφικά & Μητροπολιτικά” (τι τίτλος!). (17,98 €, 3301174202-203 από την MBI). Εχθές άκουσα το πρώτο CD (τα “Αγροτοκτηνοτροφικά”) και σήμερα το δεύτερο. Ομολογώ ότι δεν ενθουσιάστηκα και ότι δεν ξεχώρισα κάποιο τραγούδι (και, παιδιά ήμαρτον τον Ψαραντώνη (που τραγουδά σε δύο άσματα) δεν τον αντέχω. . .). Όλα τα τραγούδια (Στίχοι – Μουσική) τα έχει γράψει ο Δημήτρης Αποστολάκης και αποκόμισα την εντύπωση ότι το άλμπουμ είναι αυτό με το πιο “Κρητικό” άκουσμα (αν υπάρχει κάτι τέτοιο) από τα τελευταία τους. Βεβαίως θα το ακούσω και θα το ξανακούσω διότι, Χαΐνηδες είναι αυτοί!

[Και για να δείτε τι στριμμένο είναι το MARANTZ μου από κάποιο σημείο και πέρα αρνήθηκε να παίξει το πρώτο CD του άλμπουμ των Χαΐνηδων όπως αρνήθηκε να παίξει και το CD του MOZART από τη σειρά Κλασικής Μουσικής της EMI που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες. . . Ας είναι καλά ένα DVD Player (SONY] που είναι συνδεδεμένο με τον ενισχυτή και . . . καλόβολο].

Αφιτά και Καλή Ανάσταση

[Αν δεν τα ξαναπούμε]

Ένα κλικ μακριά: “Toccata” (Gaston Rolland) με την ορχήστρα του Paul Mauriat.

 

 19/04/2011 (Μ. Τρίτη)

0761. Μουσείο Ακρόπολης: Επίσκεψη

Τα κατάφερα! Επισκέφθηκα, την Κυριακή που μας πέρασε, το Μουσείο της Ακρόπολης. Μια μία λέξη:

Κ α τ α π λ η κ τ ι κ ό!

Επισκεφθείτε το, αν δεν το ήδη έχετε κάνει, και δεν θα χάσετε!

Καλό Βράδυ!

[Δύσκολες εποχές. Γενικώς και . . . ειδικώς]

Ένα κλικ μακριά: “Τι Γλυκό Να Σ’ Αγαπούν”, των Γιώργου Ζαμπέτα και Λευτέρη Παπαδόπουλου με την Χάρις Αλεξίου.

13/04/2011

0760. Που Να Άραγε Είναι;

Τις τελευταίες μέρες ασχολούμαι με το να “σαρώνω” επιστολές και “χαρτιά” που βρίσκονται στην κατοχή μου. Πιθανώς ακόμα ένα βήμα προς το “καθολικό” ημερολόγιο, όπως το έχω σκεφτεί. Ένα ημερολόγιο στο οποίο θα περιέχεται το σύνολο της διαθέσιμης πληροφορίας (κείμενο, εικόνα και ήχος) για κάθε ημέρα που περιλαμβάνεται σε αυτό. Δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο.

Ανάμεσα στα χαρτιά μου, λοιπόν, και το εισιτήριο που εικονίζεται πιο πάνω. Ένα εισιτήριο από το τελεφερίκ του λόφου του Λυκαβηττού βγαλμένο στις 26 Απριλίου του 1977. Ένα εισιτήριο με τη δική του ιστορία· μια ιστορία που υπάρχει εδώ. Ένα εισιτήριο που στην πίσω όψη του έχει ζωγραφισμένες τρεις ημιελλείψεις με κόκκινο στυλό.

Τρεις ημιελλείψεις που το άλλο τους μισό βρίσκεται στο πίσω μέρος του εισιτηρίου που ήταν “ένα σώμα” με το εικονιζόμενο και που το έδωσα, τότε, στην Κ. Η απορία μου απλή:

Που να άραγε είναι το έτερον του εισιτηρίου μου ήμισυ; Σε κάποιο φάκελο το ταίρι του ως, ή στα σκουπίδια;

Αφιτό! 

Ένα κλικ μακριά: “Listen To Me” με το συγκρότημα The Hollies.

07/04/2011