Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2018

1188. Q Acoustics 3050i

Την ύπαρξή τους την πληροφορήθηκα από τον καλό συνάδελφο και φίλο ΔΣ. Το έψαξα. Μου άρεσε ό,τι, για αυτά, διάβασα. Έτσι κι αλλιώς από καιρό είχα σκεφτεί ότι χρειάζομαι καινούργια.

Το αποφάσισα. Για το χρώμα, χωρίς να το πολυσκεφτώ, διάλεξα το English Walnut. Επικοινώνησα  με έναν προμηθευτή. Στο συγκεκριμένο χρώμα δεν υπήρχαν ετοιμοπαράδοτα. Το ξανασκέφτηκα. Το συζήτησα. Κατέληξα στο Graphite Grey.

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου και “Sound Gallery (Passion for Quality)”, Διδότου 17 10680, Αθήνα. Τα παράγγειλα σε χρώμα Graphite Grey. Τα πλήρωσα (889 €). Τα παρέλαβα, στις 19:55, την Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2018. Τα «έστησα» το απογευματάκι της επομένης. Ποια; Μα τα ηχεία:


Το χρώμα, ευτυχώς, ταίριαξε μια χαρά! Το English Walnut θα ήταν σκέτη παραφωνία! 


Σκεφτόμουνα να μην τα ακούσω την μέρα που τα συνέδεσα στο στερεοφωνικό, μα την επομένη. Τελικά τα άκουσα δυο ώρες μετά το στήσιμό τους. Άκουσα το έργο «Το Χαμόγελο Της Τζοκόντας», του Μάνου Χατζιδάκι, και ομολογώ ότι ενθουσιάστηκα με την απόδοση των ηχείων. «Αέρινος ήχος», παρουσία «δευτερευόντων  ήχων», ιδιαίτερη χροιά μουσικών οργάνων! Αυτό ακριβώς που περίμενα και ζητούσα! 

Ακολούθησε το Abbey Road”, των Beatles, ορχηστρική μουσική του Paul Mauriat και ένα CD των αγαπημένων Badfinger. Ήταν σαν να άκουγα τους δίσκους αυτούς για πρώτη φορά! Το μόνο που δεν ακόμα έχω ακούσει είναι κλασική μουσική. Θα ξεκινήσω με την 6η, και αγαπημένη μου, Συμφωνία του Τσαϊκόφσκι με Διευθυντή ορχήστρας τον Σβετλάνοφ και είμαι σίγουρος ότι δεν θα απογοητευτώ.

Ακόμα, πάντως, δεν έχω καταλήξει στην τελική θέση των ηχείων. Θα πρέπει να πειραματιστώ προκειμένου να καταλήξω στην καλύτερη δυνατή τοποθέτησή τους σε σχέση με την συγκεκριμένη θέση (μου) ακρόασης. Ίσως το κάνω σήμερα. . .

Για τη ιστορία να σας πω ότι ο ενισχυτής που χρησιμοποιώ είναι ο «Denon PMA 1500 AE» (2007, 780 €) και CD Player το «MARANTZ SA 7001» (2007, 600 €). Περισσότερα για τα δύο αυτά μηχανήματα: εδώ

Να σημειώσω ότι τα ηχεία που αντικατέστησαν τα Q Acoustics 3050i ήταν τα Ελληνικά «Artwork III» (1990, 455 €) τα οποία, ομολογώ, ποτέ δεν με γοήτευσαν. . .

Ακολουθούν φωτογραφίες τρεις και σχετικές:




Ένα κλικ μακριά οι Swinging Blue Jeans στο You’re No Good"



07/10/2018

Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2018

1187. Ford Mustang Fastback & McLaren 720s

Το έγραψα στην εγγραφή της προηγούμενης Κυριακής:

1185. Ένα Σαββατοκύριακο. . . Lego!


«Θα ακολουθήσουν, το άλλο Σαββατοκύριακο μάλλον – έτσι που πήρα φόρα, η Ford Mustang Fastback του 1968 και η McLaren EN 720S τα κουτιά των οποίων αντικρίζω απέναντί μου».

Η φόρα, λοιπόν, δεν μου κόπηκε. Ο καιρός βοήθησε (με τον τρόπο του). Η δουλειά έγινε. Σάββατο και Κυριακή. Ford και McLaren. To γνωστό σκηνικό. Αυτό που αποτυπώνεται στις σχετικές φωτογραφίες. Νεράκι, καφεδάκι, καλή διάθεση, LEGO! Γιατί όχι;

Όμως, τα πολλά λόγια είναι φτώχεια! Ακολουθούν οκτώ (8) φωτογραφίες για το Ford Mustang Fastback του 1968:










Συνεχίζουμε με οκτώ (8), επίσης, της πορτοκαλί McLaren 720s το κουτί της οποίας, ομολογώ, με ξεγέλασε! Σχημάτισα την εντύπωση πως έχει ελάχιστα αυτοκόλλητα. Δεν! Είχε, κανονικότατα, τόσα αυτοκόλλητα όσα και όλα τα άλλα!










Συμπληρώσαμε, λοιπόν, μια συλλογή πέντε μοντέλων, ας το πούμε έτσι, αυτοκινήτων LEGO της σειράς SPEED CHAMPIONS. Των εξής, κατά σειρά κατασκευής:


Ακολουθεί μία φωτογραφία, των πιο πάνω, LEGO πέντε:


Ποιο το επόμενο βήμα; Ίσως, για να μην γράψω «βεβαίως», το «νέο» μοντέλο που, μόλις έψαξα και βρήκα, στον ιστότοπο «Μουστάκας»! Το:


Ένα κλικ μακριά για το οποίο εχθές και στο Facebook έγραψα:

«Δεν γιατί γνωρίζω μα θαρρώ ότι το που ακολουθεί ταιριάζει πολύ στην ημέρα και τον καιρό. . . Διονύσης Σαββόπουλος και Σώτος Παναγόπουλος, λοιπόν, στην σύνθεση, του πρώτου, "Νινόν" σε στίχους Ορέστη Λάσκου από το Soundtrack της ταινίας "Happy Day" (1976) του Παντελή Βούλγαρη. Τα είπα όλα;»

«Νινόν», λοιπόν:


30/09/2018

Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2018

1186. «Η Αγνώριστη»


Είναι κάποια αναγνώσματα που έρχονται, ξαφνικά, από τα παλιά και καρφώνονται, για μέρες, στο μυαλό σου. Αναγνώσματα, ας πούμε, που είναι ποιήματα και έρχονται από τα τέλη της δεκαετίας του ʹ70. Η περίπτωσή μου! Τις μέρες αυτές θρονιασμένοι στο μυαλό μου οι στίχοι:

Τώρα που τούτη
η κόρη φαίνεται,
το χόρτο γένεται
άνθι απαλό·

κι ευθύς ανοίγει
τα ωραία του κάλλη,
και το κεφάλι
συχνοκουνεί·

κι ερωτεμένο,
να μη το αφήση,
να το πατήση,
παρακαλεί.

Μην το ψάχνετε! Οι στίχοι ανήκουν στο Διονύσιο Σολωμό. Συγκεκριμένα στο ποίημα (του) «Η Αγνώριστη». Το πρωτοδιάβασα στα τέλη της δεκαετίας του ʹ70 σε ένα βιβλίο που, αν θυμούμαι, έτη τόσα μετά, καλά, απόκτησα δένοντας τα εβδομαδιαία τεύχη που το συναποτελούσαν.

Από τα τεύχη αυτά, λοιπόν, γεννήθηκε ο σκληρόδετος τόμος «Διονύσιος Σολωμός» των Εκδόσεων Μπίρη ο οποίος κοσμεί την βιβλιοθήκη μου. Η  ημερομηνία που, κατά παράδοση, έχω σημειώσει είναι αυτή της Τετάρτης, 23 Φεβρουαρίου 1977 και το κόστος 270 ταπεινές δραχμούλες (ή 0,79 ευρωπαϊκά ευρώ, για όσους έχετε την απορία). Μου αρέσει αυτός ο τόμος, ο οποίος 41 έτη μετά, διατηρεί αμετάβλητο το χρυσό χρώμα των, της ράχης του, γραμμάτων.

Όσο για την «Αγνώριστη» άλλοι καιροί, άλλα ήθη. Το μόνο σίγουρο ότι η ηλικία της φαίνεται και αυτό δεν είναι, κατ’ ανάγκη εις βάρος της! Τώρα, θα μου πείτε, «ασπροεντυμένη» , «οχ το βουνό», «μαλλιώνε», και ό,τι άλλο σας ξενίσει! Μα είναι δυνατόν; Είναι και παραείναι και, για εμένα τουλάχιστον, λειτουργεί! Γιατί έτσι ήταν, τότε, ο κόσμος, η αγάπη και οι ποιητές! 

Ιδού (με την ορθογραφία, αλλά όχι και με τα πνεύματα και τις περισπωμένες, του βιβλίου):

Η ΑΓΝΩΡΙΣΤΗ

Ποια είναι τούτη
που κατεβαίνει
ασπροεντυμένη
οχ το βουνό;

Τώρα που τούτη
η κόρη φαίνεται,
το χόρτο γένεται
άνθι απαλό·.

κι’ ευθύς ανοίγει
τα ωραία του κάλλη,
και το κεφάλι
συχνοκουνεί·

κι ερωτεμένο,
να μη το αφήση,
να το πατήση
παρακαλεί.

Κόκκινα κι’ όμορφα
έχει τα χείλα,
ωσάν τα φύλλα

όταν χαράζη,
και η αυγούλα
λεπτή βροχούλα
στέρνει δροσιάς.

Και των μαλλιώνε της
τ’ ωραίο πλήθος
πάνου στο στήθος
λάμπει ξανθό.

Έχουν τα μάτια της,
οπού γελούνε,
το χρώμα πούναι
στον ουρανό.

Ποια είναι τούτη
που κατεβαίνει
ασπροεντυμένη
οχ το βουνό;

Καλό Σαββατοκύριακο!

Ένα κλικ μακριά η . . . γνωστή «Αγνώριστη» μελοποιημένη και τραγουδισμένη από τον αγαπημένο Νίκο Ξυδάκη. Τραγούδι από το άλμπουμ του, του 1990, «Προς τον κύριον Γεώργιον Δε Ρώσση», με μελοποιημένα ποιήματα του Διονύσιου Σολωμού:



28/09/2018