Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2007

0409. Θάλασσα Επαγγελίας

Θάλασσα Επαγγελίας” ονομάζεται μια συλλογή ποιημάτων του ποιητή Τίτου Πατρίκιου. Πρόκειται για ένα τομίδιο 44 σελίδων το οποίο αγόρασα, στις 4 Δεκεμβρίου του 1986, κατά την παραμονή μου σε βιομηχανική επαρχιακή πόλη.

Πρόκειται για τη δεύτερη έκδοσή της, 1985, από τον εκδοτικό οίκο “Θεμέλιο” ο οποίος φέρεται να την εξέδωσε και τα έτη 1977 και 1980. Στη συλλογή περιέχονται 34 σύντομα ποιήματα γραμμένα κυρίως σε τρεις Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, την Αθήνα, το Παρίσι και τη Ρώμη. Το πρώτο είναι γραμμένο στην Αθήνα τον Φλεβάρη του 1959. Το τελευταίο στο Παρίσι τον Αύγουστο του 1963.

Πρόκειται, κατά την άποψή μου, για ποίηση με το π κεφαλαίο. Παντοδύναμη στην απλότητά της και εξαιρετικά περιεκτική στη συντομία της. Για Ποίηση η οποία δίχως να καταφεύγει στην ευκολία του πολύπλοκου μιλάει απλά και όμως συνταρακτικά για τον έρωτα.

Πάντοτε κοιτάζω να βρω τη συγκεκριμένη συλλογή στα βιβλιοπωλεία για να τη δωρίσω σε πρόσωπα αγαπημένα. Δυστυχώς, την εποχή αυτή, δεν υπάρχει αυτούσια αλλά ενσωματωμένη σε τόμο με άλλες συλλογές του ποιητή.

Παραθέτω τρία ποιήματα, ένα από κάθε πρωτεύουσα, για να πάρετε μια αίσθηση για τη συγκεκριμένη συλλογή.

ΤΟ ΦΤΑΙΞΙΜΟ

Μια βέβαιη λύση η σάρκα
ένας εκβιασμός συγχώρεσης
για το φταίξιμο που δε σώνεται
το φταίξιμο που θα ξανάρθει.
Κάτω από τα σκοτεινά αγκαλιάσματα
Η άβυσσος των καθημερινών πραγμάτων.
 
Αθήνα Μάης 1959

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Συναντηθήκαμε ισότιμοι κι απλοί
κυρίαρχος ή σκλάβος δεν υπήρξε.
Όλα έγιναν με τέλεια συμφωνία
ώσπου ξανατραβήξαμε τους χωριστούς μας δρόμους.
Σαν στιγμιαίο όνειρο της μέρας
που θα συναντηθούν
ο άντρας κι η γυναίκα.
 
Παρίσι, Μάρτης 1960

ΒΙΛΛΑ ΤΟΥ ΑΔΡΙΑΝΟΥ

Στην αρχή θυμόμουν καθαρά το πρόσωπό σου.
Τα στάχυα των μαλλιών, τα φωτεινά σου μάτια…
Ήταν σε μια φωτογραφία
πάνω από το κρεβάτι ενός φαντάρου.
Και με τις μέρες το χαρτί ξεθώριαζε
ξεφτάγανε οι γύψοι, απόμεινε στον τοίχο
ένα τετράγωνο άσπρο
έπειτα γκρεμίστηκε κι ο τοίχος
χάθηκαν τα σπίτια που δε θα ξαναζήσουμε ποτέ.
Μονάχα ο χώρος μας απόμεινε
όπως αυθαίρετα τον είχαμε ορίσει –
ένα σημείο αναφοράς
ετεροειδών πραγμάτων.
 
Ρώμη Απρίλιος 1962


Επαγγελία: [αρχ. Επαγγελία, επαγγέλλομαι] (η) ουσ. υπόσχεση | γη της επαγγελίας, η χώρα που υποσχέθηκε ο Θεός στους Εβραίους | (μτφ.) γη πλούσια σε κάθε είδους αγαθά

Από το άλμπουμ “Τένεδος” των Νίκου Ξυδάκη – Θοδωρή Γκόνη ακούμε το τραγούδι “Ποια Μέλισσα” από τον συνθέτη και την Ελευθερία Αρβανιτάκη.

 17/12/2007

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου