Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2006

Οι Σελίδες 13 - και 14 [ΝΚ]

. . . Όμως όλη μου η λατρεία στους βαριούς, σκοτεινούς άνθρωπους. Στους όπως πιστεύω εμένα.
16/11/1977

Αυτό που χάνεται είναι το ήθος, η φυσική ομορφιά των ανθρώπων.
17/11/1977

Δύσκολο ν’ αφήνεις τον εαυτό σου κάπου θέλοντας να βαδίσεις
19/11/1977

Η σκέψη τόσο αδυσώπητη μέσα μου.
28/11/1977

Τα πάντα κινούνται μέσα στη σφαίρα του δυνατού του γελοίου και του παράλογου.
18/12/1977

Δεν ξέρω αν οι άνθρωποι μιλούν από τον κώλο αλλά απ’ το στόμα κλάνουν. . .
08/01/1978

Σου έχει τύχει να φοβάσαι; Να αισθάνεσαι δυστυχισμένος; Να πονάς χωρίς να γνωρίζεις το γιατί; Να μην σου τύχει. . .
21/02/1978

Όλα αυτά τα πράγματα που χρειάζονται μια ελεύθερη βούληση. Και μια ζωογόνο διάθεση.
Δεν έχω στα χέρια μου τίποτα.
Της κάθε στιγμής η διάθεση με προδίδει.
Μου είναι φοβερά δύσκολο να πράττω.
Και πρέπει.
Αυτά.
20/08/1978

Ναι ας μην μιλάμε. Και αν το πράττουμε ας το κάνουμε σιγανά. Η ζωή γράφει κάτι κύκλους και μας αφήνει έκθετους. Αόριστη ανησυχία των τελευταίων ημερών. . .
24/08/1978

Ψυχούλα μου
Σε ποια πελάγη
Σκοτεινά
Και πάλι
Μ’ αρμενίζεις;
05/10/1978

9 σχόλια:

  1. "Τα πάντα κινούνται μέσα στη σφαίρα του δυνατού του γελοίου και του παράλογου."

    πάντα επίκαιρο...

    καλημέρες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Δεν έχω στα χέρια μου τίποτα.

    Της κάθε στιγμής η διάθεση με προδίδει."

    Μπορώ να το κλέψω;;
    Όχι, όχι...δεν θα το πάω μακρυά..

    Στο μυαλό μου θα το κλείσω, γιατί στην καρδιά μου το έχω νοιώσει εδώ και χρόνια...

    Απλά μου ξέφευγαν οι λέξεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχω φοβερή αδυναμία στα κεχριμπάρια
    στη θέα τον ήχο τους
    στη ζωή τους
    μετά από μένα

    Την καλησπέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Για μενα το πιο ομορφο: η εγγραφη της 05/10/1978

    Αυτη της 17/11/1977 δεν με βρισκει συμφωνο. Διαφορετικες εμπειριες, υποθετω.

    Αυτη της 19/11/1977 μου θυμισε μια "ναυτικη" ρηση (μπορει ομως και να καταλαβα λαθος)
    you cannot discover new oceans, unless you lose contact with the shore

    Καλημερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα.
    Επιλέγω 21.2 για συναισθηματικούς λόγους.
    Πρώτον είναι η μέρα των γενεθλίων μου και δεύτερον μου έχει τύχει... ή μάλλον είχα πέσει μικρός στο καζάνι κι ακόμα μέσα είμαι...
    :Ο)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "Όμως όλη μου η λατρεία στους βαριούς, σκοτεινούς άνθρωπους. Στους όπως πιστεύω εμένα."
    16/11/1977

    Ναι έχουν μιά γοητεία αυτοί οι άνθρωποι , μόνο που σε παίρνουν μαζί τους στην άβυσσο . Είναι υπέροχο πάντως να τους τραβάς στον ήλιο .

    "Αυτό που χάνεται είναι το ήθος, η φυσική ομορφιά των ανθρώπων."
    17/11/1977

    Διαφωνώ . Το ήθος δεν χάνεται , και η φυσική ομορφιά είναι υποδεέστερη της εσωτερικής .

    "Δύσκολο ν’ αφήνεις τον εαυτό σου κάπου θέλοντας να βαδίσεις"
    19/11/1977

    Δεν είναι δύσκολο . Απλά δειλία είναι . Και εγώ είμαι υπέρ των υπερβάσεων . Είναι απίθανη πρόκληση να ξεπερνάς τον εαυτό σου .

    "Η σκέψη τόσο αδυσώπητη μέσα μου."
    28/11/1977

    Η συγκεκριμένη σκέψη ή γενικά η σκέψη ;

    "Τα πάντα κινούνται μέσα στη σφαίρα του δυνατού του γελοίου και του παράλογου."
    18/12/1977

    Ε και ; Η ζωή δεν είναι για να την παίρνεις στα σοβαρά .

    "Δεν ξέρω αν οι άνθρωποι μιλούν από τον κώλο αλλά απ’ το στόμα κλάνουν. . ."
    08/01/1978

    Εδώ θα συμφωνήσω . :)))

    "Σου έχει τύχει να φοβάσαι; Να αισθάνεσαι δυστυχισμένος; Να πονάς χωρίς να γνωρίζεις το γιατί; Να μην σου τύχει. . . "
    21/02/1978

    Ναι μου τυχαίνει ενίοτε αλλά πάντα ξέρω τον λόγο . Και πάντα σκοτώνω τους φόβους μου .

    "Όλα αυτά τα πράγματα που χρειάζονται μια ελεύθερη βούληση. Και μια ζωογόνο διάθεση.

    Δεν έχω στα χέρια μου τίποτα.

    Της κάθε στιγμής η διάθεση με προδίδει.

    Μου είναι φοβερά δύσκολο να πράττω.

    Και πρέπει.

    Αυτά."
    20/08/1978

    Μου είναι τρομερά εύκολο να πράττω . Αρκεί να πιστέψω σ'αυτό . Αρκεί να το θέλω .


    "Ναι ας μην μιλάμε. Και αν το πράττουμε ας το κάνουμε σιγανά. Η ζωή γράφει κάτι κύκλους και μας αφήνει έκθετους. Αόριστη ανησυχία των τελευταίων ημερών. . ."
    24/08/1978

    Ε ναι οι πράξεις δείχνουν τον άνθρωπο . Σιγανά ; Οχι .
    Ε και αν μείνουμε έκθετοι , τι έγινε ; Θέλει κότσια να τσαλακώσεις την εικόνα του εαυτού σου .

    "Ψυχούλα μου

    Σε ποια πελάγη

    Σκοτεινά

    Και πάλι

    Μ’ αρμενίζεις;"
    05/10/1978

    Ε τι να πω η δύσμοιρη η ποιήτρια με δαύτο ;
    Προσωπικά βρίσκω εκπληκτικό το να πλέω ακυβέρνητη και να μην με νοιάζει που θα με πάει . Γιατί ξέρω ότι θα τα καταφέρω όπου και να βρεθώ .

    Εχω ψιλοκόψει το μπλόγκινγκ τελευταία , αλλά εσάς αγαπητέ σας επισκέπτομαι .
    την καλημέρα μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. krotkaya: Καλή, Βελγική, Σας Ημέρα!

    natalia: Χάρισμα σας! Συνεπώς, περιττή η κλοπή.

    sok: Στο "μετά από μένα" εγώ ζηλεύω τα βουνά . . .

    oldskipper: Όσο αφορά την συμπάθεια, στο απόσπασμα της 5/10/78, αναμενόμενη από ένα καπετάνιο! Για το "Αυτό που χάνεται είναι το ήθος, η φυσική ομορφιά των ανθρώπων" με το οποίο δεν συμφωνείς θέλω απλά να πω ότι θεωρώ ότι δεν υπάρχει πλέον αυτή η φυσική συστολή και η από την οικογένεια αγωγή που συναντούσες σε παλαιότερες εποχές. Δεν έχει να κάνει με εξωτερικά γνωρίσματα, και αυτό απαντά και στην Ελληνίδα, αλλά με τον τρόπο που τοποθετούμαστε πλέον μέσα και έναντι της κοινωνίας. Έχουμε γίνει βιαστικοί, άπληστοι, ασυγκίνητοι. Θεωρούμε την ευγένεια αδυναμία και την καλοπροαίρετη στάση χαζομάρα. Προσωπικά, πάντως, θεωρώ αδιανόητο να αποδώσω στον απέναντι σκέψεις ή πρακτικές που ποτέ δεν θα περνούσαν από το δικό μου μυαλό. Και το έχω, βεβαίως, πληρώσει. . . Για το νόημα του τελευταίου αποσπάσματος συμφωνούμε. Ακριβώς για την δυσκολία του να αποσπαστείς απο την, γνώριμη και φιλόξενη, στεριά μιλώ. Κάτι σχετικό, ίσως, διάβασα πρόσφατα: "Δεν υπάρχει ούριος άνεμος γι' αυτόν που δεν γνωρίζει που πηγαίνει". Καταπληκτική ρήση ενός λατίνου κλασσικού το όνομα του οποίου, δυστυχώς, δεν συγκράτησα

    simon says: Εύχομαι κι εγώ "να μην σου τύχει"!

    ellinida: Αν, στην περίπτωσή σας, υπάρχει συνέπεια λόγων και έργων σας βρίσκω εξαιρετικά επικίνδυνη αγαπητή Ελληνίδα. Επικίνδυνη για τον εαυτό σας και για τους γύρω σας. Κρατώ την φράση σας "Γιατί ξέρω ότι θα τα καταφέρω όπου και να βρεθώ." Το ερώτημα είναι με τι κόστος για εσάς και, κυρίως, για τους γύρω σας. Βεβαίως και "Θέλει κότσια να τσαλακώσεις την εικόνα του εαυτού σου" αλλά πόσο και πως αξιολογούνται οι "παράπλευρες απώλειες", το πόσο θα τσαλακώσουμε αυτούς που μας πιστεύουν και μας αγαπάνε; Με τρομάζετε!

    Καλημέρα σε όλες/όλους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Vivere pericolasamente λέει ο γείτων λαός . Και κυριολεκτώ . Και δεν έχω και ν'αποδείξω τίποτα σε κανέναν ώστε να παριστάνω κάτι που δεν είμαι .
    Επικίνδυνη ; Μπα δεν θα το έλεγα , μάλλον το εντελώς αντίθετο .
    Απλά δεν φοβάμαι τίποτα και μ'αρέσουν οι υπερβάσεις του εαυτού μου .
    Οσο για τους γύρω και τις παράπλευρες απώλειες το βρίσκω λίγο άστοχο . Σαφώς και σεβόμαστε τους άλλους αλλά δεν είναι δυνατόν να καθορίζουν τις ζωές μας (τσαλακωμένοι ή ατσαλάκωτοι)...
    Μάλλον στραβά τα κατάλαβες .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ellinida Λοιπόν, mea culpa που λέει και ο γείτων λαός. "Έτσι είναι αν έτσι νομίζεται" που λέει και ο Σέξπιρ [ορθογραφία απλουστευμένη]. Το "δεν έχω και ν'αποδείξω τίποτα σε κανέναν ώστε να παριστάνω κάτι που δεν είμαι" όντως αποστομωτικό. Αυτή τη φορά κρατώ τη φράση "Απλά δεν φοβάμαι τίποτα . . .". Αν και "απλά" ακόμη καλύτερα. Εγώ ο έρμος, πάντως, φοβάμαι αρκετά . . .

    Καληνύχτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή