1254. Netflix. . . της Κορέας

Το πράγμα ξεκίνησε την Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου, με μία ανάρτηση του φίλου ΔΣ στο Facebook:

 

στην οποία σχολίασα:

και, βεβαίως, το έψαξα και . . . κόλλησα.

Έχοντας απογοητευτεί από σειρές όπως “Orange Is The New Black” (στην οποία έφτασα μέχρι την αισχρή, αφελέστατη και χύμα, πάντοτε κατά τη γνώμη μου, πέμπτη περίοδο) και “Locked Up” (την οποία εγκατέλειψα, θαρρώ εγκαίρως, όταν διαπίστωσα ότι πρόκειται για ένα διαρκές μπούρδου – μπούρδου  όπου το κακό διαιωνίζεται και το, όποιο, καλό παραμένει αφελές και αδύναμο) το “Vagabond”, Ελληνικός τίτλος: «Ο Περιπλανώμενος», ήταν μια όαση.

Πρόκειται για την ιστορία ενός κασκαντέρ, και γνώστη πολεμικών τεχνών, του Τσα Νταλ-Γκον, ο οποίος διερευνά τα αίτια της πτώσης ενός αεροσκάφους στο οποίο επέβαινε ο αγαπημένος του ανιψιός. Ανιψιό  τον οποίο μεγάλωνε με στοργή και φροντίδα μετά την εγκατάλειψή του από την μητέρα του. Έτσι ανακαλύπτει μια συνωμοσία στην οποία εμπλέκονται αεροπορικές βιομηχανίες, η Μυστική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΜΥΠ) της Κορέας, μέλη της Κυβέρνησης και ακόμα και ο Πρόεδρος της χώρας. Μάχεται έτσι για την αποκάλυψη της συνωμοσίας με αρωγό την ελκυστική πράκτορα της ΜΥΠ Γκο Χε-Ρι.  

Γρήγορη δράση, όμορφη φωτογραφία, συνωμοσίες, διεφθαρμένοι υπουργοί και πράκτορες της ΜΥΠ, πάντοτε «για το καλό της χώρας», συνωμοσίες  και όλα τα σχετικά με τις αναπόφευκτες «σεναριακές ευκολίες και αφέλειες» στον μικρότερο δυνατό βαθμό.

Μέχρι στιγμής έχουν προβληθεί δεκατρία επεισόδια, διάρκειας πάνω από μία ώρα το καθένα, και εχθές, 9/11, ανέβηκε το δέκατο τέταρτο. Δεν γνωρίζω σε πόσα επεισόδια θα ολοκληρωθεί η σειρά αλλά πιστεύω ότι δεν θα υπερβεί τα δεκαέξι.

Ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το “Vagabond”, στα Αγγλικά, εδώ και εδώ.

Ακολουθεί ένα trailer της σειράς:

https://www.youtube.com/watch?v=ovEUlE7lNxk

Η δεύτερη Κορεάτικη σειρά που είδα, και πάλι με πληροφόρηση από τον φίλο ΔΣ, ήταν η μαγική «Αναμνήσεις από την Αλάμπρα» (Memories from the Alhambra). Μία σειρά δεκαέξι επεισοδίων την οποία πραγματικά καταευχαριστήθηκα.

Θέμα της ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι «αυξημένης πραγματικότητας» και η εμπλοκή των πρωταγωνιστών της σειράς με αυτό. Μείξη φαντασίας και πραγματικότητας, ονειρικό πάντρεμα εικόνας και ήχου, ελκυστικοί πρωταγωνιστές.

Το όνομα της σειράς δανεισμένο από την ομώνυμη (Recuerdos de la Alhambra) και πανέμορφη σύνθεση του Ισπανού συνθέτη και κιθαρίστα Francisco Tárrega η οποία, βεβαίως, αποτελεί και το κύριο μουσικό θέμα της σειράς.

Ακολουθεί ένα trailer της σειράς:

https://www.youtube.com/watch?v=2Lcy3XUDd_A

Και μία σχετική, ενδιαφέρουσα ιστορία: εδώ

Πλέον είχα εθιστεί στις Κορεάτικες σειρές, σε αυτές που χαρακτηρίζονται «Κορεάτικο δράμα», και επιπλέον μου άρεσαν και τα Κορεάτικα, με το τράβηγμα των φωνηέντων στο τέλος κάποιων λέξεων (σε πλήρη αντίθεση με τα Τούρκικα τα οποία βρίσκω εντελώς απωθητικά).

Ξεκίνησα, έτσι, να βλέπω τρεις ακόμα Κορεάτικες σειρές. Το «Όλοι Λένε Ψέματα», το «Η χώρα μου (Η Νέα Εποχή)» και το “Mr. Sunshine”.

Το «Όλοι Λένε Ψέματα» είναι, θα έλεγα, μια τυπική αστυνομική ιστορία που σχετίζεται με την, αναμενόμενη, διαφθορά πολιτικών και επιχειρηματιών. Ατυχώς όσο κι αν το έψαξα στο διαδίκτυο, πέραν του Netflix, δεν μπόρεσα να βρω ούτε καν την ονομασία της σειράς στα Αγγλικά.

Ακολουθεί ένα trailer της σειράς:

https://www.netflix.com/watch/81196705?trackId=14277282&tctx=0%2C0%2C38d0d663-2c37-435b-b82d-4b5709be68b4-25444906%2C%2C

Το «Η χώρα μου (Η Νέα Εποχή)» είναι μια μεσαιωνική ιστορία, γύρω στο 1300 μ.Χ., σχετική με τη δημιουργία της Κορέας. 

Αντιγράφω από το Netflix:

Η σειρά Η Χώρα μου: Η Νέα Εποχή είναι η ιστορία ανθρώπων που κυνηγούν την εξουσία αλλά υπερασπίζονται τα πιστεύω τους και διαδραματίζεται κατά τη μεταβατική περίοδο ανάμεσα στην εκπνοή της δυναστείας των Γκόριο και την ανατολή της δυναστείας των Γιοσεόν στα τέλη του 14ου αιώνα. Ο Σέο Χι, που υποδύεται ο Γιανγκ Σε-Τζονγκ (Δόκτωρ Ρομαντικός, Η Θερμοκρασία της Αγάπης, Still 17), είναι ένας πολεμιστής που δεν συμβιβάζεται με την αδικία. Ο Σέο Χι έχει έναν φίλο, τον Ναμ Σέον-χο, τον οποίο υποδύεται ο Γου Ντου-χουάν (Save Me, Mad Dog). Ενάντια στην κοινωνική του τάξη, ο Σέον-χο κοπιάζει για να περάσει τη στρατιωτική δοκιμασία, αλλά έρχεται σε σύγκρουση με τον Χι εξαιτίας μιας παρεξήγησης.

Ακολουθεί ένα trailer της σειράς:

https://www.youtube.com/watch?v=khANmq-3Too

To “Mr. Sunshine”, είναι άλλη ιστορία. Μια μεγάλη, καλογυρισμένη σειρά, είκοσι τεσσάρων επεισοδίων, επικών διαστάσεων με πανέμορφη φωτογραφία και μια πρωταγωνίστρια με κουκλίστικο, πανέμορφο και αισθαντικό πρόσωπο.

Όταν οι σκλάβοι γονείς του εννιάχρονου Κορεάτη Γιου τζιν δολοφονούνται, το 1871, αυτός, με τη βοήθεια ενός ιεραπόστολου, καταφέρνει να δραπετεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί θα καταφέρει να καταταγεί στον Αμερικανικό στρατό όπου θα παρασημοφορηθεί και, με τον βαθμό του λοχαγού, θα επιστρέψει στην Κορέα, τότε Τζοσεόν, ως Πρόξενος των ΗΠΑ. Εκεί θα συναντήσει και θα ερωτευτεί την αριστοκράτισσα Άε – Σιν και θα εμπλακεί σε ιστορίες που αφορούν τόσο την προσωπική του ιστορία εκδίκησης αυτών που δολοφόνησαν τους γονείς του, όσο και στις ίντριγκες των ξένων δυνάμεων (Ιαπωνίας, Ρωσία, Αγγλίας και ΗΠΑ) να ελέγξουν την Τζοσεόν. Περισσότερα, και στα Αγγλικά, εδώ.

Ακολουθεί ένα trailer της σειράς:

https://www.youtube.com/watch?v=rPJSo4fhtRU

Αυτό που μου αρέσει στις Κορεάτικες αυτές σειρές είναι το ήθος, η ευγένεια και η αυτοσυγκράτηση που αποπνέουν.  Αγαπιούνται πολύ, φιλιούνται δύσκολα πέφτουν στα κρεβάτια ακόμα δυσκολότερα. Καμία σχέση, λοιπόν, με  την ξετσιπωσιά, μπαμ και κάτω, δυτικού τύπου.

Αφού τόσο ασχολήθηκα με τις Κορεάτικες σειρές είπα να αναζητήσω και πληροφορίες για τη Νότια Κορέα. Μου έκανε εντύπωση το ότι η έκταση που καταλαμβάνει είναι μικρότερη αυτής της Ελλάδας. Μόλις 100.284 τετραγωνικά χιλιόμετρα έναντι των 132.049 τετραγωνικών χιλιομέτρων της Ελλάδας. Από άποψη πληθυσμού, βεβαίως, καμία σχέση μιας και ο πληθυσμός της  Νότιας Κορέας ανέρχεται σε, περίπου, 52 εκατομμύρια. Περισσότερα, όμως, για τη Νότια Κορέα: εδώ και, για εγκυκλοπαιδικούς λόγους, για τη Βόρεια Κορέα: εδώ.

Θα πρότεινα, αν έχετε ενδιαφέρον, να ξεκινήσετε με το «Αναμνήσεις από την Αλάμπρα», να συνεχίσετε με το “Mr. Sunshine” και να καταλήξετε στον «Περιπλανώμενο». Τα άλλα δύο αφήστε τα για το τέλος.

Να είσαστε Καλά

Καλή συνέχεια

Καλή, από αύριο, εβδομάδα.

Ένα κλικ μακριά το πανέμορφο «Recuerdos de la Alhambra» του Francisco Tárrega, από τον Daekun Jang και  όπως ακούγεται στη σειρά «Αναμνήσεις από την Αλάμπρα»:

10/11/2019

1253. Ζιγκ – Ζαγκ στη Χθεσινή Αθήνα

 

02/11/2019

1252. Γιαγιά Εν Πτήσει. . .

Τέλη της δεκαετίας του 1980 και η αδελφή μου βρίσκεται σε μία υπερατλαντική πτήση. Ταξιδεύει, το πιθανότερο με την Ολυμπιακή, για λόγους αναψυχής προς το Μόντρεαλ του Καναδά. Συνεπιβάτισσά της στην πτήση και μία παραδοσιακή, θα λέγαμε, γιαγιά με τα μαύρα, το τσεμπέρι της, τα όλα της. Το πιθανότερο να ταξιδεύει για να συναντήσει παιδιά ή και εγγόνια στον μακρινό Καναδά.

Κάποια στιγμή οι αεροσυνοδοί προσφέρουν δίσκους με φαγητό στους επιβάτες της πτήσης. Η γιαγιά τραβά την προσοχή της αδελφής μου, και όχι μόνο. Με τον δίσκο μπροστά της αρχίζει και τρώει συστηματικά και με τη σειρά, από αριστερά προς τα δεξιά, ό,τι υπάρχει σε κάθε χώρισμα του δίσκου. Έτσι ξεκίνησε και έτσι ολοκλήρωσε τη διαδικασία. Συστηματικά, δίχως να παρεκκλίνει, δίχως να ανακατέψει το περιεχόμενο του δίσκου του φαγητού της.

Από τον Φεβρουάριο, του 2019, βρέθηκα από τη μία με ελεύθερο χρόνο, συνταξιούχου, και από την άλλη με κάποιες δεκάδες βιβλία για διάβασμα (αποθησαυρισμένα εδώ και δεκαετίες). Αφού διάβασα κάποια από αυτά, από εδώ και από εκεί, σκέφτηκα να βάλω μια τάξη στα διαβάσματά μου. Ξεκίνησα έτσι να διαβάζω με τη σειρά τα βιβλία της βιβλιοσειράς, ή συλλογής – κατά τους εκδότες, «Βραβεία Νόμπελ» των εκδόσεων Καστανιώτη – FAQ.

Ακολουθώντας αυτή τη διαδικασία, λοιπόν, θυμήθηκα την ιστορία της γιαγιάς της πτήσης για το Μόντρεαλ και συλλογίστηκα ότι, ως εν δυνάμει παππούς, πράττω παρομοίως,. Συστηματικά, με τη σειρά και δίχως να ανακατέψω το περιεχόμενο διαβάζω τα βιβλία μιας βιβλιοσειράς (από τα αριστερά προς τα δεξιά, πάντα).

Για τις βιβλιοσειρές, στην κατοχή μου, έχω γράψει εκτενώς στην εγγραφή «0730. ΒιβλιοΣειρές» της Δευτέρας, 4 Οκτωβρίου 2010. Για να μην κουράζω τους λίγους, αλλά ευγενικούς θέλω να πιστεύω, αναγνώστες της παρούσας εγγραφής παραθέτω τα όσα αναφέρω, στην πιο πάνω, εγγραφή, για τη συλλογή «Βραβεία Νόμπελ»:

Την Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010, ολοκληρώθηκε και η σειρά ΝΟΜΠΕΛ των εκδοτικών οίκων Καστανιώτη – FAQ με κυκλοφορία ενός τόμου κάθε Πέμπτη και κόστος 5,9 ευρώ/τόμο (2,90 ευρώ, τιμή γνωριμίας, για τον πρώτο τόμο). Τα περισσότερα έργα μού ήταν, ομολογώ, άγνωστα. Κάθε τόμος συνοδευόταν, μια – δυο φορές εκ των υστέρων, από ένα “φυλλάδιο”, του οίκου FAQ, με βιογραφικά στοιχεία, άρθρα και άλλες πληροφορίες για τον συγγραφέα του τόμου. Φυλλάδια από οκτώ έως 32 σελίδες με κάποια, ολιγάριθμα ευτυχώς, μόνο και μόνο “για να βγει η υποχρέωση”. Η σειρά ολοκληρώθηκε σε είκοσι τέσσερις τόμους με συνολικό κόστος 2,90 + 5,9x23 ευρώ/τόμο=138,60 ευρώ. Το σύνολο των σελίδων των τόμων της σειράς ήταν 5.252 και η γνωστή, πλέον, διαίρεση δίνει 37,89 σελίδες/ευρώ.

Οι είκοσι τέσσερις τόμοι που απαρτίζουν τη σειρά, κατά τίτλο, συγγραφέα και μεταφραστή, είναι:

1. Το Κατά Ιησούν Ευαγγέλιον - Ζοζέ Σαραμάγκου - Αθηνά Ψυλλιά

2. Για Ποιον Χτυπά Η Καμπάνα - Έρνεστ Χεμινγουέι - Άννα Παπασταύρου

3. Η Δεσποινίδα - Ίβο Άντριτς - Χρήστος Γκουβής
4. Η Πτώση - Αλμπέρ Καμύ - Νίκη Καρακίτσου - Ντούζε, Μαρία Κασαμπαλόγλου

5. Πάρτι Και Αερομαχίες - Ελίας Κανέτι - Αλεξάνδρα Παύλου
6. Ένας Τυχαίος Εραστής – Ναντίν Γκόρντιμερ - Τόνια Κοβαλένκο
7. Το Μυθιστόρημα Ενός Ανθρώπου Δίχως Πεπρωμένο - Ίμρε Κέρτες - Γιώτα Λαγουδάκου

8. Η Βουή Και Η Μανία - Γουίλιαμ Φώκνερ - Παύλος Μάτεσις
9. Ο Σκλάβος - Ισαάκ Μπάσεβιτς Σίνγκερ - Τάσος Δενεγρής
10. Χάος - Λουίτζι Πιραντέλο - Σωτήρης Τριβιζάς - Κατερίνα Γλυκοφρύδη

11. Ο Άρχοντας Των Μυγών - Γουίλιαμ Γκόλντιγκ - Ρένα Χάτχουτ

12. Το Πέμπτο Παιδί - Ντόρις Λέσινγκ - Αλέκος Μανωλίδης
13. Το Σπίτι Των Κοιμισμένων Κοριτσιών - Γιασουνάρι Καουαμπάτα - Έφη Κουκουμπάνη - Πολυτίμου

14. Ροσάλντε - Έρμαν Έσσε - Φώντας Κονδύλης
15. Οι Νάνοι - Χάρολντ Πίντερ - Παύλος Μάτεσις
16. Η Μοναδική, Άδραξε Τη Μέρα - Σωλ Μπέλοου - Βασίλης Καλλιπολίτης, Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

17. Μια Προσωπική Υπόθεση - Κενζαμπούρο Όε - Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος

18. Καλαμιές Στον Άνεμο - Γκράτσια Ντελέντα - Κατερίνα Γλυκοφρύδη

19. Η Οικογένεια Του Πασκουάλ Ντουάρτε - Καμίλο Χοσέ Θέλα - Ισμήνη Κανσή

20. Το Τραγούδι Του Εκκρεμούς - Γιόζεφ Μπρόντσκι - Δημήτρης Στεφανάκης

21. Ο Νάνος - Περ Λάγκερκβιστ - Ερρίκος Μπελιές
22. Δαίμονες Των Κυμάτων - Ράντγιαρντ Κίπλινγκ - Μαίρη Κιτσικοπούλου

23. Ο Προμηθέας Ελεύθερος Δεσμώτης - Αντρέ Ζιντ - Γεωργία Ζακοπούλου

24. Εστραβαγάριο - Πάμπλο Νερούντα - Δανάη Στρατηγοπούλου

Τη Δευτέρα, 28/10, ολοκλήρωσα την ανάγνωση του έβδομου βιβλίου της σειράς («Το Μυθιστόρημα Ενός Ανθρώπου Δίχως Πεπρωμένο», Ίμρε Κέρτες) και σήμερα ξεκίνησα το όγδοο («Η Βουή και η Μανία», Γουίλιαμ Φώκνερ). Να σημειώσω ότι τα βιβλία με α/α 1, 2 και 6 τα είχα ήδη διαβάσει (τα δύο πρώτα σε διαφορετική έκδοση) και βεβαίως τα προσπέρασα. Για τους ίδιους λόγους θα παραλείψω και την ανάγνωση των βιβλίων με α/α: 11, 12, 15 και 21.

Τροχιοδεικτικά για τις αναγνώσεις μου αυτές αποτελούν σχετικές εγγραφές, με γενικό τίτλο «Διαβάσματα», στο άλλο e-ημερολόγιο μου «https://oligistos.blogspot.com/». Για παράδειγμα, την τελευταία σχετική εγγραφή θα την βρείτε εδώ.

Καλό Νοέμβριο.

Ένα κλικ μακριά Αλέκα Κανελλίδου στο τραγούδι «Μεσ’ Στις Αναμνήσεις» των Αλέξη Παπαδημητρίου και Ιφιγένειας Γιαννοπούλου:

31/10/2019

1251. Εν Αθήναις Και Πάλι

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2019, και ορκωμοσία της Βα στην Αίθουσα Τελετών του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Φιλοσοφική Σχολή, Τμήμα Φιλολογίας, Τομέας Νεοελληνικών Σπουδών, το όλον. Φτάσαμε, περίπου, στις 09. Μπήκαμε στην Αίθουσα στις 10 παρά κάτι.

Σεμνά, μετρημένα, χαρούμενα. Νέοι άνθρωποι και οι συν αυτοίς. Όνειρα εν εξελίξει. Σταδιοδρομίες στην εκκίνηση. Χαρά πληρωμένη με κόπους. Φτερουγίσματα ευτυχίας για ό,τι αποδεδειγμένα ολοκληρώθηκε. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που τα κατάφεραν, υπομονή, επιμονή και τύχη αγαθή για όλα τα άλλα που ακόμα το παλεύουν. Μύριες ευχές για το Καλό.

Να έχουν όλα την πολύτιμη υγεία τους. Σωματική, πνευματική, κοινωνική. Να γευτούν τις χαρές της ζωής. Να βγουν στον κόσμο και δυνατά χτυπώντας τα φτερά να πετάξουν.  Να επιτύχουν βλέποντας τους κόπους τους να αναγνωρίζονται και να αμείβονται. Να πορευτούν με μέτρο την άνθρωπο και την αγαθή του φύση, για όσο ακόμα υπάρχει. Να χτίσουν μια κοινωνία καλύτερη από αυτήν την σάπια που τους φορτώσαμε.

Όσο περιμέναμε να μπούμε στην Αίθουσα εκμεταλλεύτηκα τον χρόνο φωτογραφίζοντας τα πέριξ. Και κατά τη διάρκεια της τελετής, βεβαίως, φωτογράφισα αλλά το αποτέλεσμα το βρήκα, και πάλι, μέτριο πολύ. Ειδικά στα σημεία που χρησιμοποίησα το zoom της κάμερας του Huawei 20 Pro, σε κλειστούς χώρους, το αποτέλεσμα ήταν αισχρό. Βεβαίως και οι συνθήκες δεν ήταν ιδανικές αλλά ομολογώ ότι περίμενα κάτι καλύτερο από το κινητό και την τριπλή κάμερά του.

Μετά την ορκωμοσία επίσκεψη σε Ianos, Public και Πλατεία Κάνιγγος για CD, Playmobil και . . . λουκούμια αντιστοίχως. Έβγαλα και πάλι κάποιες φωτογραφίες.

Από τις 242 φωτογραφίες που κράτησα, από την ημέρα αυτή, παραθέτω αυτές:

Ένα κλικ μακριά, η Maria João Pires στο Allegro της Piano Sonata in C major, KV545 (Sonata Semplice) του Wolfgang Amadeus Mozart:

24/10/2019