1655. Ποιο το πρώτο (δεύτερο)

Συμβαίνει κυρίως στο άλλο. Στο “oligistos” ημερολόγιό μου. Αλλά και στο παρόν. Ποιο; Μα το να χρησιμοποιώ τον ίδιο τίτλο για δύο, ή και περισσότερες, εγγραφές και να τις διαφοροποιώ με την προσθήκη αριθμητικών, σε παρενθέσεις ή αγκύλες. Πρώτο, δεύτερο. . . και λοιπά. Έτσι και στη σημερινή εγγραφή. Το πρώτο «Ποιο το πρώτο» αφορούσε το (και όχι «στο», στο οποίο, εν προκειμένω, είμαι αλλεργικός μέχρι αηδίας) πρώτο συναρμολογούμενο που έφτιαξα στην μακρινή δεκαετία του 1960. Το δεύτερο «Ποιο το πρώτο», που έγινε «Ποιο το πρώτο (δεύτερο)» αφορά το πρώτο συναρμολογούμενο τη συναρμολόγηση του οποίου, τον προηγούμενο μήνα, αποφάσισα να μην ολοκληρώσω.

 

Η ενασχόλησή μου με τα «συναρμολογούμενα», με τουβλάκια, αυτά του «τεμπέλη», όπως τα αποκαλώ, ξεκίνησε το Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013 -ημέρα που είχα γενέθλια- με το Lego City “Cement Mixer” (60018) που μου χάρισαν τα παιδιά μου. Έκτοτε ακολούθησαν δεκάδες συναρμολογούμενα, Lego, Cobi, Hot Wheels (προσφάτως) και τα απαραίτητα, πλέον, Κινέζικα, από τέσσερα (4) μέχρι πέντε χιλιάδες εκατόν ογδόντα έξι (5186) κομμάτια. Βεβαίως με κάποια απ’ όλα αυτά δυσκολεύτηκα, όπως π.χ. με το Κινέζικο Wedding Car [Mini Bricks], αλλά κανένα δεν παράτησα μισοσυναρμολογημένο.  Αυτό μέχρι το μεσημεράκι της Δευτέρας, 29 Ιουνίου 2026. Τότε το έπραξα! Παράτησα ένα συναρμολογούμενο, ενώ μου έμενε μόλις ένα 22,76 %, των βημάτων συναρμολόγησης, για να ολοκληρώσω την κατασκευή του.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το Σάββατο, 13 Ιουνίου 2026, παράγγειλα,  στην Temu, (και) μία μοτοσικλέτα με καλάθι (mingdi K2194, SIDECAR MOTORCYCLE, 808 pcs) με κόστος 18,11 €. Το σχετικό πακέτο τοποθετήθηκε σε κουτί της Boxnow την Τρίτη, 23 Ιουνίου και το παρέλαβα την επομένη. Την Κυριακή, 28 Ιουνίου, είχα την έμπνευση να ξεκινήσω τη συναρμολόγηση της, με καλάθι, μοτοσυκλέτας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Να σημειωθεί πως οι οδηγίες συναρμολόγησης περιεχόντουσαν σε ένα τευχίδιο διαστάσεων 21Χ14 τετραγωνικών εκατοστομέτρων. Το τευχίδιο αυτό το αποσυναρμολόγησα και μία μία σκανάρισα τις σελίδες του προκειμένου να τις προβάλλω, συνήθως μεγεθυσμένες, στην οθόνη του Η/Υ μου, να διευκολυνθώ και να εξοικονομήσω και χώρο στην επιφάνεια συναρμολόγησης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ξεκίνησα, σύμφωνα με τις οδηγίες, με τα τέσσερα σακουλάκια που είχαν αριθμό «ένα». Τα τουβλάκια ήταν μεγέθους “Lego” χωρίς, βεβαίως, την ευκολία στο κούμπωμα που έχουν τα αυθεντικά Lego.

 

. . . Τα πιο πάνω τα έγραψα το μεσημεράκι της Τρίτης, 14 Ιουλίου 2026. Αμέσως μετά το βλέμμα μου έπεσα στο μαύρο, από φελιζόλ, δισκάκι στο οποίο αναπαυόντουσαν τα κομμάτια της εν λόγω μοτοσυκλέτας. Ανάμεσά του και ο συναρμολογημένος κινητήρας της τον οποίο δεν είχα αποσυναρμολογήσει. Μπήκα στον πειρασμό. Ας κάνω μια προσπάθεια ακόμα, σκέφτηκα. Την έκανα! Κράτησε, χαλαρά τρεις μέρες (και όχι τα πρωινά που διάβαζα στην βεράντα της Τ47). Από την Τρίτη, 14 Ιουλίου 2026, έως και την Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2026.

 

Αυτή τη φορά όμως δεν χρησιμοποίησα το αρχείο PDF των οδηγιών συναρμολόγησης. Χρησιμοποίησα το τευχίδιο της με την βοήθεια μεγεθυντικού φακού (βεβαίως) μιας και το μέγεθος των εικόνων ήταν για αετομάτηδες. Όντως οι οδηγίες δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές. Σε αρκετές περιπτώσεις δεν αρκούσε το να (τις) δεις, έπρεπε (και) να μαντέψεις. Λοιπόν, μάντεψα!

Διαπίστωσα πως στην πρώτη απόπειρα συναρμολόγησης είχα κάνει κάμποσα «σφάλματα εμπειρίας», όπως μου ήρθε να τα ονοματίσω. Δηλαδή παρασυρμένος από την μέχρι τώρα εμπειρία μου συναρμολόγησης, που μόνο μικρή δεν τη λες με πάνω από 180000 συναρμολογημένα κομμάτια στο ενεργητικό μου, δεν μπόρεσα ν’ αποφύγω κάποιες λανθασμένες τοποθετήσεις κομματιών. Βασικός παράγοντας, ίσως, για την αστοχία μου αυτή η μεγέθυνση των οδηγιών στην οθόνη του Η/Υ έτσι ώστε να μην έχω την εποπτεία ολόκληρης της τρέχουσας σελίδας και να παραλείψω, ίσως, και κάποια βήματα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σε δύο τρεις περιπτώσεις τα κομμάτια κούμπωναν τόσο δύσκολα που ασκώντας πίεση για να μπουν στη θέση τους διαλύθηκε το συγκρότημα πάνω στο οποίο έπρεπε να τοποθετηθούν. Φτου κι απ’ την αρχή! Από την μία βρίζοντας και από την άλλη κάνοντας υπομονή. Έλλειπαν κομμάτια; Βεβαίως! Τουλάχιστον τέσσερα. Σε μία περίπτωση χρησιμοποίησα ένα όμοιο, από το πλούσιο απόθεμα που διαθέτω σε Lego ή Cobi ή Κινέζικα κομμάτια που περίσσεψαν. Δεν καλοκάθισε το εναλλακτικό κομμάτι αλλά η δουλειά έγινε. Συνεπώς: Μύθος η συμβατότητα ανάμεσα στα τουβλάκια Lego και τύπου Lego.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Για άλλα δύο, όμοια κομμάτια, που δεν υπήρχαν στην συσκευασία βρήκα και τοποθέτησα δύο συμβατά τουβλάκια της Hot Wheels. Και εδώ ασυμβατότητα (την οποία κάλυψα χρησιμοποιώντας κόλλα UHU!). Κόλλα UHU χρησιμοποίησα και για να στερεώσω το κάθισμα του οδηγού! Κάτι κάτι μου ξέφυγε και αδίστακτα το χρεώνω στις όχι ξεκάθαρες οδηγίες συναρμολόγησης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Οφείλω, πάντως, να ομολογήσω πώς τα αυτοκόλλητα ήταν σχετικά καλής ποιότητας αν και σε δύο από αυτά που έπρεπε να τοποθετηθούν σε καμπυλωμένες επιφάνειες, του ρεζερβουάρ βενζίνης, δεν μπόρεσα ν’ αποφύγω τις ζάρες.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το τελικό, οπτικό, αποτέλεσμα, πάντως, μοιάζει εξαιρετικό αν και η όλη κατασκευή είναι του τύπου «Παρακαλώ Μην Αγγίζετε», κάτι καθόλου σπάνιο για συναρμολογούμενα, κυρίως κινέζικης σχεδίασης και κατασκευής. Για  παράδειγμα, ολόκληρο το συγκρότημα του κινητήρα κουμπώνει, στον φέροντα οργανισμό της μηχανής, σε δύο μόνο σημεία και είναι εξαιρετικά εύκολο να φύγει από τη θέση του.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ομολογώ πως έκανα μια σκληρή κριτική για το συγκεκριμένο συναρμολογούμενο στον ιστότοπο της Temu. («Γελοία σχεδίαση, γελοίες οδηγίες συναρμολόγησης, λείπουν κομμάτια», ένα αστέρι στα πέντε). Μπήκα, πριν λίγο, και άλλαξα την κριτική μου σε «Όχι η καλύτερη σχεδίαση, όχι τόσο ξεκάθαρες οδηγίες συναρμολόγησης, λείπουν κομμάτια», δύο αστέρια στα πέντε. Με έπρηξε ο Κινέζος μα όχι και να τον αδικήσω!

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Και έτσι πρέπει ν’ αλλάξει και το περιεχόμενο του  «Ποιο το πρώτο (δεύτερο)» το οποίο δεν αφορά πλέον ένα συναρμολογούμενο την κατασκευή του οποίου δεν ολοκλήρωσα αλλά ένα συναρμολογούμενο που το παράτησα, το μισοδιάλυσα και μετά το ξανάπιασα και ολοκλήρωσα τη συναρμολόγησή του!

 

Να είσαστε Καλά και. . .

Προσοχή στα λάθη εμπειρίας!

 

Ένα κλικ μακριά οι Ισπανοί Pop Tops στο “Suzane Suzane” [1972], σύνθεση των Rebecca Vogel and Mike Redway:

 

 20/07/2026