Τετάρτη, 6 Μαΐου 2020

1283. Μία κυρία. . . ατυχήσασα


Κάθε σχέση έχει τους κώδικές της. Κάθε σχέση χτίζεται, ακμάζει και, δυστυχώς, παρακμάζει. Ένα βασικό, κατά τη γνώμη μου, συστατικό μίας σχέσης είναι τα δώρα και τα δωράκια που ανταλλάσσονται. Ο καθένας δωρίζει, κατά την οικονομική του επιφάνεια και το βάθος των συναισθημάτων του, και ευελπιστεί ότι και τον παραλήπτη ευχαριστεί και τα αισθήματα και συναισθήματα του αποκαλύπτει.

Κάτι, επ’ αυτού, γνώριζε και ο «ολίγιστος» ο οποίος, την Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2008, έγραψε:

Αγάπη είναι να θέλεις να της αγοράσεις ένα πιροσκί με μοτσαρέλα και ντομάτα. . .

Προσωπικά, λατρεύω να δωρίζω σε αυτούς που αγαπώ. Μην φανταστείτε ακριβά δώρα και πολύπλοκες διαδικασίες προσφοράς. Απλά πράγματα. Κάτι που το βλέπεις, σου αρέσει και αμέσως το σκέφτεσαι στα χέρια του άλλου. Το αγοράζεις, το προσφέρεις και, κατά πάσα πιθανότητα, κάνεις δύο ανθρώπους ευχαριστημένους.

Έχουμε, λοιπόν, αυτόν που προσφέρει το δώρο και αυτόν για τον οποίο προορίζεται το δώρο. Και εδώ και το πράγμα μπορεί να μπλέξει. Διότι, βεβαίως, ο άλλος δεν υποχρεωμένος είναι να δεχτεί το δώρο που του προσφέρεις. Και ποια η αξία, εδώ που τα λέμε, ενός δώρου που γίνεται αποδεκτό με μία γκριμάτσα στη θέση του χαμόγελου;

Είχα την εντύπωση ότι σε κάποιο από τα ημερολόγια μου, και με αφορμή μία περίπτωση αποδοχής . . .μετά γκριμάτσας, είχα γράψει κάτι σαν:

Κάθε άρνηση αποδοχής ενός δώρου υποκρύπτει αδυναμία ή / και απροθυμία ανταπόδοσης.

Το έψαξα. Δεν το βρήκα πουθενά. Επιμένω ωστόσο ότι κάπου, τέτοιο κάτι το έγραψα.

Τη Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2019, και από το κατάστημα «Μουστάκας», στην πλατεία Μοναστηρακίου, αγόρασα ένα κάτι τις και ζήτησα να μου το συσκευάσουν για δώρο. Προοριζόταν για ένα άτομο στο οποίο αγαπούσα να χαρίζω πράγματα. Πράγματα μικρής αξίας που ωστόσο αποτελούσαν, ακόμα μία, έκφραση του έντονου ενδιαφέροντος μου.

Κάθε φορά, λοιπόν, που  δώριζα μικροπράγματα, στο πιο πάνω άτομο, η ενέργεια μου αυτή οδηγούσε σε διαμαρτυρίες και ήπια επίπληξη. Μία, δύο, τρεις κι εγώ δεν γνωρίζω φορές πόσες. Μέχρι που φτάσαμε στην Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2019, που θεώρησα ότι η αντίδραση, για ένα μικροδωράκι και πάλι, ήταν πέραν του μέτρου. Στενοχωρήθηκα, εκνευρίστηκα αλλά, επιτέλους, συνειδητοποίησα την ματαιότητα των κινήσεων μου αυτών.

Κι επειδή, βεβαίως, η χρηματική αξία των δώρων ήταν ασήμαντη, προφανώς υπήρχε απροθυμία ανταπόδοσης. Αισθήματα και συναισθήματα αποκάλυπτα, ή, τουλάχιστον,  προσπαθούσα, και με την ενέργειά μου αυτή και προφανώς, και πάλι, για αυτά υπήρχε η απροθυμία ανταπόδοσης από την πλευρά του παραλήπτη των δώρων και δικαίωμά του.

Τελικά, συνέβη αυτό που είχα ζητήσει, την Πέμπτη,14 Μαρτίου 2019, όταν και πάλι είχα δεχτεί επίπληξη για ένα μικροδωράκι:

Δώσε μου έναν καλό λόγο για τον οποίο θα πρέπει να πάψω να δίνω χαρά στον εαυτό μου.

Πάνε, έτσι, τα δωράκια, πάνε οι επαφές, πάνε όλα. Απόμεινε τυλιγμένο και ορφανό το δωράκι, που ατύχησε και ποτέ δεν το κράτησε στα χέρια του, διαμαρτυρόμενο βεβαίως πριν το αποδεχθεί, το αγαπημένο άτομο, σε ντουλαπάκι μιας του γραφείου βιβλιοθήκης ένα.

Πρόκειται για ένα Lego BrickHeadz, και συγκεκριμένα το υπ’ αριθμ. 41599 (Series 2, 22)  ή, σε απλά Ελληνικά, για την κυρία Wonder Woman, αυτοπροσώπως, για την οποία κατέβαλα το ποσό των 9,99 €. Είπαμε, δεν είναι η χρηματική αξία, είναι η πρόθεση που μετράει.

Μου άρεσε πολύ αυτό το Lego, όταν μου το δώρισε ο γιος μου και το συναρμολόγησα την Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2019. Μου άρεσε, κυρίως, ο όγκος και η πολυπλοκότητα της κόμης της κυρίας. Θα ήθελα πολύ να το συναρμολογήσει και να το έχει στα χέρια του και το αγαπημένο, εν λόγω, άτομο και το προσπάθησα.

Απέτυχα.







Να είσαστε όλες και όλοι Καλά!

Ένα κλικ μακριά Χρήστος Θηβαίος και «Αγάπη (Πόσο Πολύ Σε Αγάπησα)» [1998], σε μουσική Βασίλη Δημητρίου και στίχους Κατίνας Παΐζη:


06/05/2020

8 σχόλια:

  1. Θα μακρηγορήσω και δεν θα το κάνω για να αποφύγω την τακτοποίηση των βιβλίων μου, όμως οφείλω να πω την απορία μου.
    Ήλθατε στο ιστολόγιό μου, αφήσατε ενα σχόλιο κι ακόμη ένα διορθωτικό, σας απάντησα, σας καλωσόρισα και μετά πατησα πλάι στο εικονίδιό σας και οδηγήθηκα εδώ.
    Διαβάζοντας το κείμενο, πάτησα σε έναν σύνδεσμο που οδηγεί στο ιστολόγιο του Ολίγιστου.
    Και ξαφνικά μου μπήκαν ιδέες ότι είστε το ίδιο άτομο που έχει και τα δύο ιστολόγια.
    Έβαλα τα γέλια, που μετά το πρώτο καλωσόρισμα στο blog μου, στον Ολίγιστο, έγινε κι ένα δεύτερο στον Αείποτε.
    Ελπίζω να μην έκανα τζάμπα τόσο γέλιο!
    Θα μου λύσετε την απορία κι εγώ θα ζητήσω συγγνώμη για το σεντόνι.

    Κρίμα που το έχασε το Lego η κυρία, μα απο την άλλη το χαίρεστε εσείς.
    Και ας νου επιτραπεί να πω μια κακία: Ας πρόσεχε!
    Την καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που η ιστορία αυτή μοιάζει να σας διασκέδασε τόσο και σας έκανε να γελάσετε. Ναι. Δεν είναι, πλέον, μυστικό. Ο συγγραφέας και στα δύο Blogs, αείποτε και ολίγιστος, είμαι εγώ. Το βασικό, θα έλεγα, είναι αυτό του αείποτε, με blog, facebook, twitter και instagram. Το του ολίγιστου είναι μία θυγατρική με τη δική της πορεία. . .

      Το με ποιο όνομα θα εμφανιστώ εξαρτάται από το με ποιο λογαριασμό θα συνδεθώ στο διαδίκτυο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος, βεβαίως, να ζητήσετε συγγνώμη για το σεντόνι. Έχουμε γεμίσει εικονίδια και απαντήσεις των λίγων λέξεων. Πιστέψτε με. Τα σεντόνια έχουν την αξία τους.

      Το Lego παραμένει στη συσκευασία του μιας και ήδη, όπως έγραψα, έχω συναρμολογήσει μία Lego Wonder Woman, η οποία, αυτή τη στιγμή, με χαιρετά από το επάνω ράφι της απέναντι βιβλιοθήκης. Η κυρία, θαρρώ, δεν έχασε τίποτα σημαντικό, ίσως γιατί πρόσεχε!

      Ελπίζω και να τακτοποιήσατε τα βιβλία σας και να ευχαριστηθήκατε τη διαδικασία (μία από τις δικές μου αγαπημένες).

      Ακόμα μία φορά, λοιπόν: Να είσαστε Καλά, καλό ξημέρωμα! :)

      Διαγραφή
    2. Δύο ράφια έμειναν. Θα τα τελειώσω το απόγευμα, μετά τον καφέ εννοείται!

      Διαγραφή
    3. Με το καλό!

      Τέτοιες ανακατατάξεις είναι. κατ' αρχάς, λειτουργικές. Μετά, και όσο προστίθενται βιβλία, το πράγμα μπλέκει!
      Προσωπικά, εκνευρίζομαι πολύ όταν ψάχνω κάποιο βιβλίο μου, κυρίως σε ντουλάπια, και δεν το βρίσκω.

      Πιέστε το καφεδάκι σας και ευχαριστηθείτε την διαδικασία και των βιβλίων την αφή.

      Να είσαστε Καλά!

      Διαγραφή
  2. Καλησπέρα κι από μένα. Μπορεί να λείπετε στην κυρία και να θέλει να είστε καλά...
    Κι ας μου επιτραπεί να γράψω και κάτι που σκέφτηκα μόλις διάβασα το κείμενό σας "Η παρουσία δεν πληρώνεται κι η απουσία κοστίζει".
    Αυτά και μια ερώτηση λίγο αδιάκριτη αλλά που θα σκάσω αν δεν την κάνω "Είστε καλά;" (μόνο ειλικρινή απάντηση παρακαλώ)
    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα,

      Το η "Η παρουσία δεν πληρώνεται κι η απουσία κοστίζει" μοιάζει, γενικώς, να ισχύει. Στα μεγάλα παιδιά, ωστόσο, το να λείπει ο ένας στον άλλον και να μη γίνονται βήματα, να μην υπάρχουν πρωτοβουλίες δεν είναι συγχωρητέο.

      Όσο για την ερώτησή σας δεν την βρήκα καθόλου αδιάκριτη μιας και είναι στην διακριτική μου ευχέρεια να απαντήσω ή όχι. Το "καλά" είναι μεγάλη ιστορία και πολυπαραμετρική. Θα σας απαντήσω, λοιπόν, ότι "δεν είμαι άσχημα" και ότι, σε κάθε περίπτωση, εδώ και πολύ καιρό δεν ήμουν καλύτερα, και προσέξτε: άλλο το καλύτερα και άλλο το καλά, από ότι είμαι τώρα.

      Ελπίζω να βρείτε την απάντησή μου ικανοποιητική. Σε κάθε περίπτωση ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.

      Να είσαστε Καλά,
      Καλό ξημέρωμα. :)

      Διαγραφή
  3. Αχαχαχαχα!!!
    Έχεις βάλει το ίδιο τραγούδι με αυτό που σου άφησα!
    😂😂😂
    Είδες πώς φαίνεται ότι είμαστε συγγενείς;
    Πάντως είναι ωραίο άσμα!

    Καληνύχτα εξάδελφε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. . . . και αυτό έκανε το "πείραγμα" σου ακόμα καλύτερο!

      Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω να δραστηριοποιείσαι και πάλι!

      Καλό ξημέρωμα και
      Να προσέχεις εξαδέλφη! :)

      Διαγραφή