Ξεκίνησα με τα Lego. Κάποια στιγμή αισθάνθηκα την επιθυμία να συναρμολογήσω και άρματα μάχης. Κάποια άλλη, στιγμή, θέλησα να συναρμολογήσω και μαχητικά αεροσκάφη. Το έψαξα στους καταλόγους της Lego. Τίποτα! Σε κάποιο ερωτηματολόγιό τους το ζήτησα και εγγράφως: Κανένα άρμα μάχης, παιδιά! Δεν, βεβαίως, εισακούστηκα.
Μετά, σε ένα τοπικό βιβλιοπωλείο, συνάντησα ένα, ανύπαρκτο στον πραγματικό κόσμο, άρμα μάχης της, κινέζικης, Qman. Το αγόρασα. Το συναρμολόγησα. Καλό βγήκε. Συνέχισα να ψάχνω στο διαδίκτυο. Ακόμα μια φορά, βρήκα. Αυτή τη φορά ήταν το Ρωσικό άρμα μάχης Τ-90. Κατασκευάστρια η ασιατική εταιρεία “Panlos”. Αν όχι Βιετναμέζικη, Κινέζικη.
Την
Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου 2021 παρήγγειλα, στη διαδικτυακή εταιρεία “AliExpress”, το κουτί
632005 της Panlos, . . . δίχως
κουτί! Ένα τρόπος είναι, το “No box”, να έτσι μειωθεί ο όγκος και το βάρος του πακέτου της παραγγελίας προκειμένου να
συμπιεστεί το κόστος, το οποίο στην περίπτωσή μου ανερχόταν στα 60,92 €, δίχως
να χρεώνεται κόστος μεταφοράς! Το 632005, βεβαίως, δεν αντιπροσώπευε παρά το πακέτο με τα
χίλια επτακόσια εβδομήντα τρία κομμάτια (1773) της, κατά Panlos,
ασυναρμολόγητης εκδοχής του Ρωσικού, επαναλαμβάνω, άρματος μάχης Τ-90.
Από το
σημείο αυτό και πέρα η “AliExpress”, η καλή, άρχισε να βομβαρδίζει το ηλεκτρονικό
ταχυδρομείο μου με προσφορές. Που και που έσκαγαν και αναφορές σχετικά με την
πορεία του πακέτου που είχα παραγγείλει. Αναφορές που δεν είχαν και την
καλύτερη σαφήνεια όπως, εκ των υστέρων, αντιλήφθηκα. Αυτό γιατί το πακέτο ήρθε
μέσω Ουγγαρίας και κάποιες αναφορές που έπαιρνα, για αφίξεις, εκτελωνισμούς και
άλλα, αφορούσαν την πορεία του στη χώρα αυτή, κάτι που δεν με σαφήνεια διευκρινιζόταν.
Το αποτέλεσμα ήταν να περιμένω, από νωρίς, το πακέτο μου στην Τ47 ενώ αυτό
βρισκόταν ακόμα στην Ουγγαρία.
Να μην τα
πολυλογώ τελικά το πακέτο παραδόθηκε . . . στη βεράντα της Τ47 την Πέμπτη, 23
Δεκεμβρίου 2021. Χρειάστηκε μια Αγγλοβιετναμέζικη συνομιλία στο διαδίκτυο, ας
είναι καλά ο μεταφραστής της Google, ανάμεσα
σ’ εμένα κι έναν ευγενέστατο αντιπρόσωπο της “AliExpress”, και στη
συνέχεια μια τηλεφωνική επικοινωνία στα Ελληνοελληνικά με την μεταφορική
εταιρεία των ΕΛΤΑ, προκειμένου να ξεκαθαρίσει η κατάσταση.
Συνολικά μια διασκεδαστική ιστορία με το T-90 επτά ημέρες στη βεράντα μου μέχρι να βγω να το μαζέψω, χαρά γεμάτος, την Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2021. Ο κομιστής του ο καλός θυμόταν ότι, κάποιους μήνες πριν, τον είχα παρακαλέσει να αφήσει ένα πακέτο μου στη βεράντα. Στις 23/12 ήρθε, χτύπησε το κουδούνι, δεν απάντησα, θυμήθηκε, άφησε το πακέτο στη βεράντα και έφυγε! Δεν μπήκε στον κόπο να με ενημερώσει σχετικά κι εγώ έπρεπε να μυρίσω τα δάχτυλά μου και να το αναζητήσω στη βεράντα μου! Το πακέτο, σχετικά μικρό, ήταν έτσι τοποθετημένο που δεν το έβλεπα όταν άνοιγα την, κοντινή του, μπαλκονόπορτα. Εγώ, εκνευρισμένος, περίμενα, το πακέτο λιαζόταν και ο κομιστής του κοιμόταν!
Την
Πρωτοχρονιά, ακριβώς, του 2022, ξεκίνησα τη συναρμολόγηση του Τ-90. Μια
συναρμολόγηση που μου πήρε, χαλαρά, τρία, μέχρι το μεσημέρι περίπου, πρωινά. Το
πακέτο μου περιείχε τριάντα τέσσερα (34) σακουλάκια αριθμημένα από το ένα μέχρι
το έξι. Συγκεκριμένα: επτά σακουλάκια με το νούμερο ένα, έξι με το νούμερο 2,
έξι με το νούμερο τρία, έξι με το νούμερο τέσσερα, πέντε με το νούμερο πέντε
και τέσσερα με το νούμερο έξι. Ένα ακόμα σακουλάκι περιείχε πέντε φιγούρες και
τον οπλισμό τους. Σύνολο: τριανταπέντε (35) σακουλάκια.
Κανένα σακουλάκι δεν περιείχε άλλο σακουλάκι και όλα τα σακουλάκια, σε αντίθεση με τη σπαστική στο θέμα αυτό Cobi, άνοιγαν με το χέρι. Την πρώτη μέρα συναρμολόγησα το περιεχόμενο των σακουλακιών με αριθμούς ένα και δύο, τη δεύτερη μέρα με αριθμούς τρία και τέσσερα και την τρίτη ολοκλήρωσα τη συναρμολόγηση.
Στο πακέτο υπήρχε, βεβαίως, το σχετικό φυλλάδιο με τις οδηγίες συναρμολόγησης σε πολύ καλό χαρτί αν και η εκτύπωση δημιουργούσε, σε κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις, αμφιβολίες για το τι πάει που. Δεν υπήρχε, τι ανακούφιση, ούτε ένα αυτοκόλλητο! Υπήρχε όμως ένα ορθογώνιο κομμάτι πανάκι για να διπλωθεί και να τοποθετηθεί στο πίσω μέρος του πυργίσκου του άρματος.
Δεν κατάφερα να βρω και να κατεβάσω τις οδηγίες συναρμολόγησης σε PDF. Τις βρήκα όμως, με τα πολλά, στο διαδίκτυο και με την επιλογή “Reading List”, του Chrome, τις χρησιμοποίησα και διευκολύνθηκα, εξοικονομώντας χώρο στην επιφάνεια συναρμολόγησης του γραφείου μου.
Όσο συναρμολογούσα τόσο αυξανόταν η εμπιστοσύνη μου ότι δεν λείπει ούτε ένα, από τα 1773 μην το ξεχνάμε, κομμάτια. Πραγματικά, ολοκλήρωσα τη συναρμολόγηση και δεν αντιμετώπισα την παραμικρή κομματιού έλλειψη. Το λες και ευτυχία. Τα κομμάτια ήταν αρκετά ποιοτικά αν και δεν έλειψαν κάποια προβληματάκια στη συναρμολόγηση. Ένα από αυτά το φαινόμενο «ποπ», όπως το ονόμασα. Τοποθετούσες το κομμάτι κι αυτό, μ’ ένα ποπ, πεταγόταν από τη θέση του. Τέσσερεις, πέντε φορές, όχι περισσότερες. Κάθετη, και με προσοχή, τοποθέτηση του κομματιού έλυνε το πρόβλημα.
Σε μία περίπτωση, ωστόσο, αυτή του αυτόματου γεμιστήρα του πυροβόλου, το φαινόμενο «ποπ» έδωσε τα ρέστα του. Γενικά τα οκτώ βλήματα τοποθετήθηκαν δύσκολα στον κυκλικό φορέα τους αλλά ένα από αυτά δεν κούμπωνε με τίποτα! Είδα κι αποείδα και τελικά χρησιμοποίησα κόλλα! Ανεπίτρεπτο μεν, αληθές δε. Ένα άλλο σημείο που πολύ με δυσκόλεψε, και οφείλεται στις οδηγίες, ήταν η συναρμολόγηση των συστοιχιών των καπνογόνων, στον πυργίσκο του άρματος. Είδα και έπαθα να φέρω το πράγμα σε λογαριασμό.
Άξια
προσοχής και η εξαιρετικά χαλαρή συναρμολόγηση, με ένα μόνο σημείο επαφής, των
πλακών θωράκισης στο κάλυμμα των ερπυστριών του άρματος. Βγαίνουν από τη θέση
τους με το παραμικρό. Επίσης η ποιότητα κύλισης του τανκ. Σχεδόν αδύνατη. Καμία
σχέση με την ποιότητα κύλισης των τανκ της Cobi ή κυρίως,
των μοντέλων της Lego. Συμπερασματικά
και συνολικά, λοιπόν, η Panlos μάλλον θα πρέπει να ξαναδεί τη διαστασιολόγηση
κάποιων κομματιών της.
Το Τ-90 ήταν το πρώτο τάνκ που συναρμολόγησα και το οποίο είχε τόση λεπτομέρεια στο εσωτερικό τού σκάφους. Θέση οδήγησης με κάθισμα, τιμόνι και οθόνες πλοήγησης, χώρος αυτόματης φόρτωσης βλημάτων και διαμέρισμα κινητήρα. Ένα ασθενές του, ίσως, σημείο ο συνδυασμός των χρωμάτων του, όπου το μαύρο χάνεται μέσα στο σκούρο πράσινο. Οι διαστάσεις του πραγματικά εντυπωσιακές: 38,9X17,7X19,0 κυβικά εκατοστόμετρα. Τόσο που να μην έχω βρει τυποποιημένη θήκη / βιτρίνα να το χωράει. Το βάρος του; Ούτε λίγο, ούτε πολύ χίλια είκοσι οκτώ (1028) γραμμάρια!
Το τελικό αποτέλεσμα είναι, κατά την άποψη μου, εξαιρετικό αν μιλάμε για μοντέλο που συναρμολογήθηκε προκειμένου να εκτεθεί. Όσο αφορά την πιστότητα αναπαράστασης του πραγματικού άρματος, και σύμφωνα και με όσα διάβασα, διατηρώ επιφυλάξεις. Δεν δίνεται ούτε καν η κλίμακα του μοντέλου και αυτό κάτι λέει. Όπως και να έχει, στην περίπτωση μου, δεν αυτό ήταν το ζητούμενο. Αν μιλήσουμε δε και για το πόσο μπορεί κανείς να παίξει με αυτό, κάτι που η Lego, π.χ., συνυπολογίζει στα προϊόντα της, τότε το πράγμα μπλέκει. Απλά, θαρρώ, δεν κάνει για παιχνίδι (και δεν μιλάω για εμένα, να το ξεκαθαρίσουμε!).
Τα πράγματα πάντως γίνονται ακόμα καλύτερα, για το συγκεκριμένο μοντέλο, αν μιλήσουμε με όρους κόστους. Μόλις 3,44 λεπτά/κομμάτι, τη στιγμή που το μέσο κόστος, των όσων συναρμολόγησα μέσα στο 2021, ήταν 7,99 λεπτά/κομμάτι για τη Lego και 10,86 λεπτά/κομμάτι, πάντα σε ευρώ, για την Cobi, η οποία επιμένει να χρεώνει μεταφορικά, ανεξάρτητα από το ύψος της παραγγελίας και μάλιστα τσουχτερά, θα έλεγα.
Συμπέρασμα; Σε πρώτη ευκαιρία, που ήδη την ψάχνω, θα το ξανακάνω! Θα (ξανά)αγοράσω συναρμολογούμενο/να της Panlos! Ασμένως!
Αφιτά, λοιπόν, και να μου σας Προσέχετε και να Έχετε!
Ένα κλικ μακριά, ακόμα ένα αγαπημένο τραγούδι, που νόμιζα πως είχα στο παρόν e-ημερολόγιο ανεβάσει και . . . δεν! Το τραγούδι «Μη Τον Ρωτάς Τον Ουρανό», των Μάνου Χατζιδάκι, Γιάννη Ιωαννίδη και Παναγιώτη Κοκοντίνη. Εδώ θα ακούσουμε την, επιτυχημένη κατά τη γνώμη μου, διασκευή του στα Αγγλικά με τίτλο “All Alone Am I”, σε στίχους του Arthur Altman. Ερμηνεύτρια η Brenda Lee:
11/01/2022
