Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010

0683. Μαθήματα Υποκρισίας

Αποφεύγουμε να βρεθούμε στον ίδιο χώρο.
Εάν εμπλακούμε ή εάν πάμε γυρεύοντας:
Σκεφτόμαστε, συνειδητά, άλλα,
Δεν κοιτάμε στα μάτια (προδίδουν), 
Προσέχουμε τη στάση του σώματος (προδίδει),
Δεν ανεβάζουμε τον τόνο της φωνής (προδίδει),
Δε δείχνουμε υπερβολικά αδιάφοροι (προδίδει),
Δε λοξοκοιτάμε (προδίδει),
Ελέγχουμε τις αντιδράσεις του σώματός μας,
Δεν επιτρέπουμε να διαβάσουν το πρόσωπό μας, 
Προσπερνάμε τα υπονοούμενα, 
Δε μπαίνουμε στη διαδικασία να δικαιολογήσουμε τις πράξεις μας.

 Καλή επιτυχία!




04/02/2010

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Χρειάζεται αρκετή εξάσκηση για να πετύχει.
Πως να κρύψεις τη ταραχή ή τη λάμψη στο προσωπο?
Η καρδιά προδίδει.
Και γιατί να πρέπει να υποκριθούμε?
Η πιο ομορφη στιγμη ειναι οταν τον κοιτώ στα μάτια εστω και αν εκεινος δεν με "βλέπει".
Καλημέρα και καλή Κυριακή

aeipote είπε...

Με τη σειρά:
Είναι περισσότερο ζήτημα αυτοκυριαρχίας παρά εξάσκησης.
Στρέφοντάς τα προς τα μέσα.
Μονίμως.
Γιατί δεν είμαστε αποδεκτοί ή για να ανιχνεύσουμε ή και να επιταχύνουμε.
Κανείς δεν σας στερεί αυτή τη στιγμή (αρκεί να μη λοξοκοιτάζατε).
Επίσης!

ViSta είπε...

Εδώ μάλλον δε θα είμαι ποτέ καλή μαθήτρια, γιατί φαίνονται πολλά τα κεφάλαια, και δύσκολες οι εξετάσεις ;-)

aeipote είπε...

Καλημέρα!

Είναι να μη βρεθεί στην ανάγκη κανείς. Άμα βρεθεί, μαθαίνει. . .
:)