Αν αναρωτιέστε τι σημαίνει το “Book
Nook”, του τίτλου της παρούσας εγγραφής, σας πληροφορώ πως την
ίδια απορία είχα κι εγώ. Κι επειδή δεν είναι καλό να ζούμε στον αιώνα (και) της
πληροφορίας και να μην αναζητούμε απαντήσεις πληκτρολογώντας πληκτρολόγησα,
έχοντας ανοίξει το ChatGpt, και βρήκα τα που
ακολουθούν:
ΤΙ ΕΊΝΑΙ ΤΑ ΚΟΥΤΙΑ "BOOK NOOK";
Ωραία ερώτηση — τα “Book Nook” είναι
κάτι ανάμεσα σε μινιατούρα, διακόσμηση και… μικρό έργο τέχνης 📚✨
Τι ακριβώς είναι;
Τα book nooks είναι μικροσκοπικές
τρισδιάστατες σκηνές που μπαίνουν ανάμεσα στα βιβλία σε μια βιβλιοθήκη,
σαν να είναι ένα ακόμη βιβλίο. Όταν τα κοιτάς από μπροστά, δίνουν την ψευδαίσθηση ότι ανοίγει ένας μικρός
κόσμος μέσα στη βιβλιοθήκη — π.χ. ένα στενό δρομάκι, μια μαγική βιβλιοθήκη,
ένα καφέ, μια πόλη τη νύχτα κτλ.
Με άλλα λόγια:
👉 είναι μικροσκοπικά
“σκηνικά” σε κουτί, στο ύψος ενός βιβλίου.
Πώς φαίνονται συνήθως
- Έχουν
βάθος (σαν μικρό διάδρομο)
- Περιλαμβάνουν
έπιπλα, πόρτες, παράθυρα, βιβλία, φυτά κτλ σε μινιατούρα
- Πολλά
έχουν LED φωτισμό, οπότε το βράδυ φαίνονται απίστευτα
- Κοιτάς
από μπροστά και μοιάζει σαν να βλέπεις μέσα σε άλλη πραγματικότητα
Συχνά τα εμπνέονται από:
- Harry
Potter (Diagon Alley)
- ιαπωνικά
σοκάκια
- παλιές
ευρωπαϊκές πόλεις
- φανταστικές
βιβλιοθήκες
- μυστηριώδη
εργαστήρια
Είναι έτοιμα ή τα φτιάχνεις;
Και τα δύο!
1. DIY kits (το πιο
δημοφιλές)
Σου έρχονται κομμάτια
(ξύλο, χαρτί, φιγούρες, LED) και τα συναρμολογείς μόνος σου.
Είναι λίγο σαν:
o LEGO για ενήλικες
o μοντελισμός
o παζλ + χειροτεχνία
2. Έτοιμα (handmade)
Τα φτιάχνουν καλλιτέχνες και είναι πιο
ακριβά.
Γιατί έχουν γίνει τόσο viral;
Γιατί συνδυάζουν:
- διάβασμα
📖
- χαλάρωση
/ χόμπι
- αισθητική
χώρου
- cozy
ατμόσφαιρα
Πολλοί τα ανάβουν το βράδυ και η βιβλιοθήκη
μοιάζει σαν να έχει… μυστική πόρτα.
Μικρό fun fact
Η ιδέα ξεκίνησε περίπου το 2018 από έναν
Ιάπωνα καλλιτέχνη που έφτιαξε μια μινιατούρα σοκακιού και την έβαλε ανάμεσα σε
βιβλία. Από τότε έγινε τεράστια τάση παγκοσμίως (ειδικά σε TikTok &
Instagram).
Το πρωί του Σαββάτου, 3 Ιανουαρίου 2026, είπα
να ξεκινήσω τη συναρμολόγηση του «Χωροχρονικού» μου Μουσείου. Έφτιαξα τον σκέτο
διπλό Ελληνικό καφέ μου, διάλεξα τη μουσική που ήθελα να, συναρμολογώντας,
ακούω και στρώθηκα στη δουλειά.
Άνοιξα το κουτί, με διαστάσεις 70Χ190Χ285
κυβικά χιλιοστόμετρα, το περιεχόμενο του οποίου, με την προσθήκη ενός κομματιού
γυαλόχαρτου, απεικονίζεται στην εικόνα που ακολουθεί:
και ξεκίνησα να κόβω και να ράβω.
Έφτασα μέχρι και το βήμα 7-2. Για το επόμενο
βήμα «διαπίστωσα» πως μου έλλειπε το διαφανές πλαστικό φιλμ το με το οποίο θα
σχημάτιζα το τζάμι πίσω από το οποίο θα βρισκόταν μία χορεύτρια. Αναστολή
εργασιών, λοιπόν!
Βάλθηκα, βεβαίως, ν’ αναζητήσω το που μου
έλειπε κομμάτι. Αποτάθηκα στην κατασκευάστρια εταιρεία, επισύναψα στο σχετικό
μήνυμά μου την απόδειξη αγοράς του προϊόντος τους και επισήμανση του κομματιού
που μου έλειπε, και πήρα την, απρόσμενη,
απάντηση πως δεν υποστηρίζουν μη διαδικτυακές αγορές. Μάλιστα!
Στη συνέχεια έστειλα σχετικό μήνυμα στο «Max
Stores” και οι άνθρωποι, ευγενέστατοι και συνεπέστατοι, με
έγραψαν κανονικότατα (για να μην τον υπερθετικό βαθμό χαλάσουμε).
Η λύση, αν ήθελα ένα πλήρες «Μουσείο», ήταν να
πληρώσω, κι ας έφταιγα μην. Πλήρωσα! 10,5 €, με τα μισά να είναι μεταφορικά,
και την Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου παρήγγειλα το διαφανές πλαστικό φιλμ (μου). Ήταν μια
παραγγελία στα τυφλά μιας και ακολούθησα ένα σύνδεσμο που μου έστειλαν δίχως να
μπορώ να δω τι παραγγέλνω! Την Τρίτη, 27 Ιανουαρίου παρέλαβα το που παρήγγειλα
και ευτυχώς ήταν το σωστό.
Την Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου ξεκίνησα τη
συναρμολόγηση και πάλι. Διαδικασία για γερά νεύρα και . . . μυϊκή δύναμη (πολύ
δύσκολα θαρρώ θα μπορούσε να καταπιαστεί ένα παιδί ή μια γυναίκα μα το άθλημα
αυτό). Κάποια κομμάτια κούμπωναν, κάποια όχι. Το γυαλόχαρτο είχε πάρει φωτιά! Ο
ξυλοπολτός δεν είναι και το πιο ανθεκτικό υλικό. Τρεις – τέσσερεις φορές έσπασα
κομμάτια και τα κόλλησα με Loctite Super
Attak.