Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

1167. Υποκόλπιος



Παλατινή Ανθολογία, Βιβλίο Πέμπτο και:


Ὁσσάκι Κυδίλλης ὑποκόλπιος, εἴτε κατ΄ ἦμαρ
εἴτ΄ ἀποτολμήσας ἤλυθον ἑσπέριος,
οἶδ΄, ὅτι πὰρ κρημνὸν τέμνω πόρον, οἶδ΄, ὅτι ῥιπτῶ
πάντα κύβον κεφαλῆς αἰὲν ὕπερθεν ἐμῆς.
ἀλλὰ τί μοι πλέον ἔστ΄; ἦ γὰρ θρασὺς ἠδ΄, ὅταν ἕλκῃ,
πάντοτ΄ Ἔρως ἀρχὴν οὐδ΄ ὄναρ οἶδε φόβου.

Όποτε βρίσκομαι στην αγκαλιά της Κυδίλλης, είτε την μέρα είτε, αν το αποτολμήσω, το απογευματάκι,
γνωρίζω, ότι βαδίζω στο χείλος του γκρεμού, γνωρίζω, ότι παίζω το κεφάλι μου στα ζάρια.
Αλλά τι κερδίζω που γνωρίζω; Είναι θρασύς πάντοτε ο έρωτας, όταν τραβολογά, και δεν γνωρίζει ούτε τη σκιά του φόβου.

[Η μετάφραση δική μου και ερασιτεχνική, εντελώς!]

Καλό Ιούνιο!

Ένα κλικ μακριά, Σταύρος Κουγιουμτζής, Άκος Δασκαλόπουλος, Γιώργος Νταλάρας και:


31/05/2018

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου