Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

1075. Ανδρέας Εμπειρίκος

Ολοκλήρωσα, λίγες μέρες πριν, την ανάγνωση του ενδιαφέροντος βιβλίου της Μάρως Δούκατίποτα δεν χαρίζεται”. Στο Κεφάλαιο “Κιβωτός μνήμης και ευθύνης” (σελ. 216), το οποίο αναφέρεται στον Παύλο Ζάννα, υπογράμμισα την τελευταία πρόταση:

Πάρε τη λέξη μου, δώσε μου το χέρι σου.

Πρόκειται για στίχο του Ανδρέα Εμπειρίκου ο οποίος,  όπως μου αποκάλυψε το πάνσοφο διαδίκτυο, προέρχεται από την ενότητα:


της ποιητικής συλλογής του “ΕΝΔΟΧΩΡΑ”.

Ομολογώ ότι στη βιβλιοθήκη μου υπάρχει ένα αντίτυπο της ποιητικής αυτής συλλογής αλλά ο συγκεκριμένος, εξαιρετικός κατά την άποψή μου, στίχος δεν βρισκόταν στο θησαυροφυλάκιο μου της μνήμης.

Το αντίτυπο της Ενδοχώρας που έχω στην κατοχή μου το αγόρασα στη Βέροια, όταν υπηρετούσα στο Β΄ Σώμα Στρατού, το Σάββατο 3 Απριλίου 1982 με 150 ταπεινές δραχμούλες (από το “πειραματικό εργαστήρι βέροιας”). Πρόκειται για έκδοση του 1974 του εκδοτικού οίκου “ΠΛΕΙΑΣ” και η ποιότητα του αντιτύπου που έχω στα χέρια μου δεν είναι και ότι το καλύτερο.

Όπως και να έχει έπιασα το βιβλίο στα χέρια μου και το ξεφύλλισα ένας Θεός γνωρίζει πόσα χρόνια μετά την προηγούμενη φορά. Υπήρχε μια εποχή που συνήθιζα να πλαισιώνω τα ποιήματα που διάβαζα και μου άρεσαν, ή και κάποια άλλα μερικές φορές, προκειμένου οι τυπωμένες σελίδες να αποκτούν, θα έλεγα, χρώμα.

Περισσότερα από δέκα ποιήματα της Ενδοχώρας, λοιπόν, στο συγκεκριμένο αντίτυπο, είναι πλαισιωμένα με διάφορους τρόπους. Ένα από αυτά είναι και το εμφανιζόμενο παραπλεύρως.

Ξεφύλλισα, αναθυμήθηκα, αισθάνθηκα, χάρηκα ακόμα μία φορά την ποίηση του Ανδρέα Εμπειρίκου.

Για την ακρίβεια, ο στίχος που προκάλεσε την παρούσα εγγραφή στο αντίτυπό μου εμφανίζεται ως:

18
Πάρε την λέξι μου. Δώσε μου το χέρι σου.

Ακολουθεί το ποίημα “Αφρός”, από την ενότητα “Τα κάστρα του ανέμου” (1934):

ΑΦΡΟΣ

Είναι οι πόθοι μιναρέδες στυλωμένοι
Λάμψεις του μουεζίνη στην κορφή τους
Φωτοβολίδες των κραυγών της οικουμένης
Πυγολαμπίδες σε συρτάρια κορασίδων
Που κατοικούν σε ακρογιαλιές μέσα σ’ επαύλεις
Και τρέχουν με ποδήλατα σε κήπους
Άλλες γυμνές άλλες ημίγυμνες κι άλλες φορώντας
Φορέματα με φραμπαλάδες και μποτίνια
Που στίλβουν την ημέρα και την νύχτα
Όπως τα στήθη τους την ώρα που βουτάνε
Μεσ’ στον αφρό της θάλασσας.

Ένα κλικ μακριά ο Luther Ingram τραγουδά “If Loving You Is Wrong I Don’t Want To Be Right”:


13/09/2016

1 σχόλιο:

aeipote είπε...

Και τους στίχους έχουμε!

LUTHER INGRAM
"If Loving You Is Wrong"
(Banks, Hampton and Jackson)

If loving you is wrong I don't wanna be right
If being right means being without you
I'd rather live a wrong doing life
Your mama and daddy say it's a shame
It's a downright disgrace
Long as I got you by my side
I don't care what your people say

Your friends tell you there's no future
In loving a married man
If I can't see you when I want to
I'll see you when I can
If loving you is wrong I don't wanna be right
If loving you is wrong I don't wanna be right

Am I wrong to fall so deeply in love with you
Knowing I got a wife and two little children
Depending on me too
And am I wrong to hunger
for the gentleness of your touch
knowing I got somebody else at home
who needs me just as much

And are you wrong to fall in love
With a married man
And am I wrong trying to hold on
To the best thing I ever had
If loving you is wrong I don't wanna be right
If loving you is wrong I don't wanna be right

Are you wrong to give your love
To a married man
And am I wrong trying to hold on
To the best thing I ever had
If loving you is wrong I don't wanna be right
If loving you is wrong I don't wanna be right

I don't wanna be right
If it means sleeping alone at night
I don't wanna be right
If it means coming home at night
I don't wanna, I don't wanna
I don't wanna never, never, never be right