Κυριακή, 5 Σεπτεμβρίου 2010

0725. Στο Τέλος Του Καλοκαιριού



Μαθαίνω τη σιωπή. Περιορίζω τις κινήσεις. Φυλακίζω τη φαντασία. Ψαλιδίζω τις ελπίδες. Από την αρχή.

Ήσσων του εαυτού μου, έσω τείνων, ίσταμαι.


Ένα κλικ μακριά Peter, Paul and Mary και: “Early Morning Rain (1966).



05/09/2010

3 σχόλια:

ViSta είπε...

"Φυλακίζω τη φαντασία" καλά όλα τα άλλα αλλά αυτό γίνεται;
Χαιρετίσματα :)

ΥΓ. Η ιστορία της φωτογραφίας περιμένει ακόμα να την ανακαλύψω ;)

ViSta είπε...

Οκ, έχεις διάθεση; Εμένα μου ήρθε για να ασχοληθώ με την ιστορία της φωτογραφίας...

Λοιπόν... Παραλληλισμός στις ανθρώπινες συμπεριφορές...και συμπεριφορές κάποιων ζευγαριών.

Όσο ο ένας (το αριστερό πέδιλο) απέχει, ο άλλος (το δεξί) νοιώθει εγλωβισμένος στην μοναξιά του και ευπρόσβλητος (κίνδυνος από τον ήλιο) ... τότε αγκαλιάζει κάποιες συνήθειες που ανακουφίζουν και σώζουν απλά την στιγμή... Μακρυπρόθεσμα βοηθά ή να ΒΡΕΘΕΙ το άλλο ήμισι, ή ένα ΆΛΛΟ ήμισι, ή τέλος ΑΛΛΑΓΗ της προσωπικής οπτικής γωνίας.

Χαιρετίσματα :)

aeipote είπε...

"Φυλακίζω τη φαντασία". Δύσκολο, δε λέω, αλλά, με φαντασία, γίνεται!

Όσο για τη φωτογραφία, απλώς εκμεταλλεύτηκα τη διάθεση της στιγμής και τη φωτογραφική μηχανή της αδελφής μου. . .

Θαρρώ, πάντως, ότι με τις αναλύσεις σου αυτές των φωτογραφιών μου θα δημιουργήσεις σχολή. . .

Να Υγιαίνεις και να Ευτυχείς!

Καλό βράδυ :)