Τετάρτη, 6 Μαΐου 2009

0623. Επαλήθευση

36. 01/11/84 <> [0688] <> Τετράδιο 07, Σελίδα 090

. . . Μη μου ζητήσεις να σου περιγράψω την τελετή. Κύλησαν όλα τόσο γρήγορα! Εξ' άλλου υπάρχουν οι φωτογραφίες και το “βίντεο” όπου βρίσκονται, όπως βρίσκονται, καταγραμμένα. Μένει η ανάμνηση, η γενική εικόνα, η ελπίδα και ίσως η βεβαιότητα. Τα πρόσωπα, δίχως σώματα θαρρείς, τα κεριά κι οι παπάδες. Ο φωτογράφος που ψάχνει τις σωστές γωνίες και ιδρώνει. Το ηλεκτρονικό μάτι της κάμερας που σε κατασκοπεύει. Τα σκόρπια λόγια του παπά και των ψαλτάδων και πάνω απ' όλα η αφή του χεριού της γυναίκας σου που αναπαύεται μέσα στο δικό σου. Και πριν από αυτά η αίσθηση πως πας να “νυμφευτείς” (και όχι να “παντρευτείς”, επίτρεψέ μου) κι οι γείτονες που σε κοιτάζουν να επιβιβάζεσαι στο αυτοκίνητο.
 
Και μετά, οι φωτογραφίες με τους ακριβούς σου γονείς, τους συγγενείς και τον κουμπάρο. Όλα χρειαζούμενα και απαραίτητα. Και η κασέτα του βίντεο που γράφεται, γράφεται, γράφεται. Συνέχεια. Για να κρατήσεις, όσο μπορείς, αυτές τις στιγμές μα πιο πολύ, θαρρώ, για να κρατήσεις μια εικόνα των γονιών σου και κάποιων ανθρώπων που αύριο θα έχουν φύγει. Στήσιμο για χειραψίες, ασπασμούς και ευχές. Όλων των ειδών τα χέρια μέσα στο δικό σου. Σφίγγεις - ασπάζεσαι - ευχαριστείς. Τόσος κόσμος που δεν θα το πίστευα. Πρόσωπα αγαπημένα, αγαπητά, αδιάφορα, άγνωστα. Όλοι με το χέρι τεντωμένο, την ευχή στα χείλια και το χαμόγελο. . .


GEORGE MELACHRINO – RUBY.


06/05/2009

5 σχόλια:

ViSta είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ViSta είπε...

"κολλά" η εγγραφή σου στην δικιά μου 6η Μαίου... που θα ήταν επέτειος του γάμου μας, αν παραμέναμε μαζί... περίεργη μέρα έτσι; Όχι σημαντικότερη ή πιο σημαδικακή από άλλες αλλά ξεχωριστή με τις τελετουργίες, τις καταγραφές, τον συναισθηματικό φωρτισμό, την ελπίδα πως όλα θα πάνε καλέ ξέροντας πως η πραγματικότητα είναι πάντα σκληρότερη και αβέβαιη...
Βίντεο δεν έχουμε, οι φωτογραφίες κάποια ανάλογη κατάσταση περιγράφουν... Η βροχούλα του πρωινού, το δύσκολο παρκάρισμα με το φόρεμα το μακρύ και τα τακούνια, η έκλπηξη της άγνωστης τελετουργίας, η λεπτή ισσοροπία στις σχέσεις των συγγενών που συνενοούνται με 6 διαφορετικές γλώσσες, ιταλικά, αγγλικά, γαλλικά, πορτογαλλικά, ελληνικά, γερμανικά...

Καλημέρα Aeipote. Οι αναμνήσεις είναι καλές, μας δείχνουν πως όπως ζήσαμε αρνητικά και θετικά στο παρελθόν, έτσι θα είναι και το μέλλον... η ζωή προχωρά συνεχώς

ellinida είπε...

Περίεργη μέρα, ακόμα πιό περίεργα συναισθήματα, ένα πάρτυ είναι μόνο, σκεφτόμουν. Και πως το έκανα το καθήκον μου και άντε να δούμε πόσο θα κρατήσει. Και από την άλλη σεβόμουν αφάνταστα το γεγονός και τον άνθρωπο που μου έκανε την τιμή να θέλει να είναι ο σύντροφος μου.
"Ρε κλείσαμε 8 χρόνια" του είπα στην φετινή μας επέτειο "το πίστευες πως θα κρατούσε τόσο;"
Πάντως από εκείνη την μέρα μου έχει μείνει η φάση όπου έμπαινα στην εκκλησία και μοίραζα φιλιά και χαμόγελα αριστερά δεξιά, ούτε άγχος, ούτε τίποτα, το καταδιασκέδασα. Οπως ακριβώς σε ένα πάρτυ.
Ελπίζω να είσαι καλύτερα.

violet είπε...

"Και μετά, οι φωτογραφίες με τους ακριβούς σου γονείς....

μα πιο πολύ, θαρρώ, για να κρατήσεις μια εικόνα των γονιών σου και κάποιων ανθρώπων που αύριο θα έχουν φύγει."

Επαλήθευση....(απο αυτες που δεν επιθυμουμε)


Είναι σκληρό να χάνονται οι άνθρωποι που κάποτε υπήρξαν ό,τι πιο σημαντικό στη ζωή μας ( κι ας μην το καταλαβαινουμε καποιες φορες βουτηγμενοι στις προσωπικες μας εγνοιες)

Καθε απωλεια ποναει γιατι μας κάνει πιο φτωχους απο αγαπη.

aeipote είπε...

ViSta: Είμαι γνωστός παρελθοντολάτρης. Καταγραμμένες εικόνες, video και ήχοι, συνεπώς, είναι το καλύτερό μου. . .

ellinida: Εύχομαι να πηγαίνετε Καλά και να τα . . . εκατοστίσετε! Όσο περνά ο καιρός τόσο αυξάνει η αξία κάποιων ενθυμημάτων. . .

violet: Η κ. Ευτυχία, από ένα σημείο και πέρα, μας έδωσε όλα τα περιθώρια να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν θα είναι κοντά μας και αυτό, πραγματικά. θα την ξεκούραζε από τα πολλά και δυσβάστακτα βάσανά της. Σε αντίθεση με τα όσα υπέφερε , κυρίως τα δύο τελευταία χρόνια, έφυγε ήρεμα και γλυκά. . . Σας ευχαριστώ πολύ.


Καλό απόγευμα κορίτσια, εκεί κι εδώ. . .