1025. Φεύγομεν ή Μένομεν;

Την τελευταία εγγραφή με επίγραμμα από την (αγαπημένη) Παλατινή Ανθολογία την ανέβασα το Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014. Πέρασε χρόνος ικανός, έφθασε η στιγμή η τελευταία αυτή εγγραφή να καταστεί προτελευταία. Το πώς, προφανές.

Παλατινή Ανθολογία, λοιπόν, αγαπημένος Ρουφίνος και:

Για να μην, βεβαίως, σας παιδεύω παραθέτω τη μετάφραση του συγκεκριμένου επιγράμματος από τον Τάσο Ρούσσο και το βιβλίο του “Τα επιγράμματα του Ρουφίνου” (βιβλιοπωλείον της Εστίας, ΑΘΗΝΑ 2003, ISBN 960-05-1059-8):

Γειτονοπούλα μου ήταν, ω! Αφροδίτη,

κάποια παρθένα, η Αμυμώνη,

που την ψυχή βαθιά μού πυρπολούσε.

Μαζί μου παιζογέλαγε κι αν έβρισκα

την ευκαιρία καμιά φορά, τολμούσα·

κοκκίνιζε, τι άλλο; Ένιωθε πόνο· τέλος

με πολλούς κόπους πέτυχα. Και τώρα

μαθαίνω πως γεννάει. Λοιπόν τι κάνω;

Να φύγω ή να μείνω;

Μια άλλη εκδοχή, της μετάφρασης, είναι αυτή του Κώστα Χωρεάνθη από το βιβλίο του “ΡΟΥΦΙΝΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΡΩΤΙΚΑ” (Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 1997, ISBN 960-378-640-3):

Είχα γειτόνισσα παρθένα μι’ Αμυμώνη, μι’ Αφροδίτη,

Που την ψυχή μου φλόγιζε όχι λίγο.

Αυτή με προκαλούσε, και, αν δινόταν ευκαιρία, εγώ τολ-

μούσα.

Κοκκίνιζε. Τι περισσότερο; Ένιωθε τον καημό μου.

Προσπάθησα πολύ ίσαμε να φτάσω. Κι ακούω τώρα πως

γεννάει.

Ώστε τι κάνουμε; Φεύγουμε ή μένουμε (38);

(38)  φεύγουμε ή μένουμε: παροιμιακή έκφραση. Βλ. Αλκίφρων, Επιστολαί Ι ΙΙ 2: «Τι ουν, ω βέλτιστε, δρώμεν; Φεύγομεν ή μένομεν;»

Και αν ακόμα υπάρχουν αμφιβολίες για τα της μετάφρασης ιδού και μία τρίτη για να γίνει κατανοητό το πόσοι βαθμοί ελευθερίας υπάρχουν στις μεταφράσεις (και) των αρχαίων κειμένων:

Στη γειτονιά μου μια όμορφη παρθένα είχα, Αφροδίτη μου,

       την Αμυμώνη που άναβε φωτιές στα εσώψυχά μου

Παιγνίδιζε, μα εγώ σ’ αυτήν ριχνόμουν αν με βόλευε·

       Κοκκίνιζε, τι να ‘κανε; ένοιωθε το σαράκι μου.

Τι τράβηξα δεν λέγεται. Μα ακούω πως θα γεννήσει.

       Λοιπόν τώρα τι κάνουμε; Το στρίβομε ή να μείνω;

Η μετάφραση αυτή είναι του Γιάννη Δάλλα από το βιβλίο του “ΡΟΥΦΙΝΟΥ ΕΡΩΤΙΚΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ” (ΗΡΙΔΑΝΟΣ, Αθήνα 2008, ISBN 978-960-335-134-4).

Να είσαστε όλες και όλοι Καλά, να αντέχετε τις ζέστες και τους έλληνες πολιτικομικρούληδες!

Ένα κλικ μακριά το τραγούδι “Για Κοίτα Ποιον Περίμενα” με τη Φωτεινή Βελεσιώτου από το εξαιρετικό άλμπουμ “Είδα Του Τρελού Τα Κλάματα”, σε μουσική Μίνου Μάτσα και στίχους Ελένης Φωτάκη, που κυκλοφόρησε πρόσφατα:

04/08/2015

1024. Δεκατρία, Ακριβώς, Έτη Πριν

Έτος 2002. Παρασκευή, 26 Ιουλίου συγκεκριμένα. Στην εικοστή όγδοη σελίδα του δέκατου τρίτου τετραδίου – ημερολογίου, στην εγγραφή με αριθμό 1063, διαβάζω το που έγραψα:

. . .

Περνώ δύσκολα, σπαταλώ άδικα την άδειά μου. Προσμένω πράγματα – θαύματα που δε θα γίνουν ποτέ. Και όπως πάντα υπομονεύω. Μέχρι πότε; Μα μέχρι να σκάσω!

Δεκατρία έτη, ακριβώς, από εκείνη την Παρασκευή βρίσκομαι πάλι σε κανονική άδεια και μοιάζει τίποτα να μην έχει, επί της ουσίας, αλλάξει. Έχω, λοιπόν, πειστεί! Δικό μου το σφάλμα (και η ατυχία;).

Ευτυχώς που, παρόλα αυτά, νιώθω ότι ακόμα δεν έχω σκάσει! Κάτι είναι και αυτό θαρρώ. . .

Ένα κλικ μακριά η Φωτεινή Βελεσιώτου τραγουδά “Χαϊδεμένο”, σε μουσική Μίνου Μάτσα και στίχους Ελένης Φωτάκη, από το εξαιρετικό άλμπουμ “Είδα Του Τρελού Τα Κλάματα”:

26/7/2015