0992. ΠΙΣΩ ΑΠ’ ΤΗ ΜΑΡΚΙΖΑ

Τελείωσα, πριν από λίγες μέρες, την ανάγνωση του βιβλίου “Πίσω απ’ τη Μαρκίζα - 40 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ” του Μάκη Μάτσα. Κατά τη γνώμη μου ένα σημαντικό βιβλίο ενός σημαντικού ανθρώπου.

Πρόκειται για μία σκληρόδετη έκδοση, του οίκου “διόπτρα”, διαστάσεων 19χ26 τετραγωνικών εκατοστών, 413 σελίδων με ISBN: 978-960-364-797-3. Το βιβλίο συνοδεύεται από ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον DVD με τον ίδιο τίτλο.

 

 

 

Το βιβλίο, καλογραμμένο, ευανάγνωστο και με πλήθος ασπρόμαυρων φωτογραφιών, πέραν των εισαγωγικών σημειωμάτων και το “Αντί προλόγου”, περιλαμβάνει δέκα (10) κεφάλαια, τα ακόλουθα:

I.            ΠΟΛΕΜΟΣ-ΚΑΤΟΧΗ ΕΜΦΥΛΙΟΣ

II.   ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ

III. ΑΛΛΑΓΗ ΣΚΥΤΑΛΗΣ

IV.  Η ΠΡΩΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ: 1960

V. ΤΕΛΗ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ’60, ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ‘70

VI. ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ

VII. ΠΟΠ ΚΑΙ ΡΟΚ

VII. ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1980-1990

IX. ΤΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ

X.   ΑΠΟΦΩΝΗΣΗ

Πέραν του πρώτου κεφαλαίου, το οποίο είναι ενδιαφέρον και δίνει πληροφορίες για τα πώς και τι της οικογένειας Μάτσα, όλα τα υπόλοιπα είναι γεμάτα πληροφορίες για συνθέτες, τραγουδιστές, άλμπουμ, τραγούδια, καταστάσεις και εποχές.

Για εμένα, που μεγάλωσα με τα τραγούδια και τις εκπομπές της MINOS και έχω μια φυσική, θα έλεγα, έφεση στη λεπτομέρεια το βιβλίο είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και την ανάγνωσή του την καταχάρηκα.

Αν δεν υπήρχε αυτό το:

Απαγορεύεται η αναπαραγωγή ή ανατύπωση ή του συνόλου

Του βιβλίου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς τη γραπτή άδεια του εκδότη.

που πάντοτε με σκιάζει, πολύ θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποια σημεία του βιβλίου τα οποία βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέροντα. Όμως, πώς να γίνει;

Πάμπολλες, λοιπόν, οι πληροφορίες και οι λεπτομέρειες για αγαπημένους και σημαντικούς, έτσι κι αλλιώς, δημιουργούς, καλλιτέχνες, το έργο και την εποχή τους. Πραγματικά 40 χρόνια Ελληνικής μουσικής που ο συγγραφέας, από μέσα, ξεδιπλώνει και μοιράζεται μαζί μας. Είναι φανερή η προσπάθειά του να είναι αντικειμενικός και ήπιος, όπως στην περίπτωση “Καζαντζίδη”, αν και κάποιες, ελάχιστες, φορές η αίσθηση ότι πρόκειται για “αγιογραφία” μου έκλεψε χαμόγελα.

Εξαιρετικό, όπως το έγραψα ήδη, και το DVD που συνοδεύει το βιβλίο. Ένα DVD που, πέραν του ότι αποδεικνύει ότι ο Μάκης Μάτσας είναι εξίσου χαρισματικός και στον προφορικό λόγο, είναι γεμάτο με αποσπάσματα από συνεντεύξεις καλλιτεχνών και σχετικές πληροφορίες. Και μόνο για αυτό το DVD, που “στέκει” μια χαρά και από μόνο του, θα άξιζε, ίσως, να αποκτήσει κάποιος ένα αντίτυπο του έργου. Κόστος; Περίπου 14 €. Κόστος το οποίο είναι πραγματικά εξαιρετικό χαμηλό για τη συνολική ποιότητα του έργου.

Λοιπόν: Όσοι μουσικόφιλοι ή/και λάτρεις της Ελληνικής μουσικής σπεύστε! Αποκτήστε ένα αντίτυπο του έργου! Διαβάστε το βιβλίο, δείτε το DVD. Θα μάθετε πράγματα, θα γνωρίστε λεπτομέρειες για τους δημιουργούς και το έργο τους, θα πλουτίσετε τις γνώσεις σας για το Ελληνικό τραγούδι , θα χαρείτε!

Να είσαστε όλες και όλοι Καλά!

Ένα κλικ μακριά ένα τραγούδι την ύπαρξη του οποίου πληροφορήθηκα από το βιβλίο του τίτλου της εγγραφής. Η Χάρις Αλεξίου και ο Γιάννης Πάριος τραγουδούν το “Κόκκινο Γαρίφαλο”, σε μουσική και ελληνικούς στίχους του Νίκου Ιγνατιάδη, στα Αγγλικά, με τίτλο “(Like A) Lonely Mandolin” με στίχους του A. Fassois:

22/11/2014

0991. Το Μωρό

Είναι που τις μέρες αυτές έχει κολλήσει στο μυαλό και να φύγει λέει δεν:

Θα ξανοιχτούμε κι οι δυο μέσα στη θλίψη της μέρας
Σαν θαλάσσιος ελέφας θα σε αγαπώ

αυτό και ό, τι ακολουθεί.

Πρόκειται, βεβαίως, για στίχους του Διονύση Σαββόπουλου από το άλμπουμ του “Βρώμικο Ψωμί” και συγκεκριμένα από το τραγούδι “Το Μωρό”.

Ακούστε!

18/11/2014

0990. “Ηλιτόμηνον”, Διαφήμιση Στο Metro

Mπαίνω, σήμερα το πρωί, σε έναν συρμό του metro να πάω στη δουλειά μου και αντικρίζω ένα πλήθος αφισέτες με το ερώτημα:

Γνωρίζετε ότι ένα στα δέκα παιδιά γεννιέται πρόωρα;
 

Όχι, δεν το γνωρίζουμε

απαντώ, στην πιο κοντινή μου και κάθομαι.

Το ενδιαφέρον, για εμένα, βρίσκεται αλλού. Στον φορέα της διαφημιστικής αυτής καμπάνιας που εμφανίζεται με το όνομα “ηλιτόμηνον”.

Προφανώς “αρχαίο”, προφανώς σχετικό με το “πρόωρος”. Το σημειώνω, λοιπόν, στο μυαλό μου με τη σκέψη:

Όταν επιστρέψω στο σπίτι να το ψάξω.

Το κακό είναι ότι δεν μου έκοψε να φωτογραφίσω μία από τις αφισέτες με το κινητό. Έψαξα, λίγο, στο διαδίκτυο μήπως και βρω τίποτα σχετικό αλλά δεν.

Δούλεψα. Επέστρεψα. Το έψαξα. Βρήκα. Ιδού:

ηλιτόμηνος / ηλιτόμηνος, -ον (Α)· 1. αυτός που γεννήθηκε πρόωρα· 2. (το ουδ. ως ουσ.) το ηλιτόμηνον· η πρόωρη γέννηση.

[ΕΤΥΜΟΛ. < θ. αλιτ- του αορ. αλιτείν «διαπράττω σφάλμα εις βάρος κάποιου» (βλ. λ. αλείτης) + - μηνος (< μην «μήνας»). Το αρχικό φωνήεν εκτείνεται για μετρικούς λόγους. Το -ο-, που στην εξέλιξη της γλώσσας αποτέλεσε το κατεξοχήν συνδετικό φωνήεν του α΄ συνθετικού με το β΄ στα σύνθετα, εμφανίζεται ήδη στα ομηρικά έπη αντί του συνηθέστερου -ε- (πρβλ. αγχέμαχος, εχέβοιος) σε ορισμένα άπαξ λεγόμενα, όπως αμαρτο-επής, ηλιτό-μηνος, φυγο-πτόλεμος κ.ά.].

Οι πληροφορίες από τον έκτο τόμο, σελίδα 55, του εικοσάτομου Λεξικού Της Ελληνικής Γλώσσας του Πάπυρου (2013).
 

Και για να μην λύσουμε μία απορία και δημιουργήσουμε τέσσερις:

Αγχέμαχος -ον: ΑΝ μαχόμενος εκ του πλησίον (αγχέμαχα όπλα, τα εις μάχην εκ του συστάδην).
 

Εχέβοιος: εχέβοιον, το (Α)· ο ιμάντας που προσδένεται στον ζυγό του αρότρου, το μεσάβοιον.
 

Αμαρτοεπής-ες: γεν. ους Α ο αστοχών, σφαλλόμενος εις τους λόγους, ο απερισκέπτως ομιλών.

Φυγοπτόλεμος: φυγοπόλεμος-ον επ. –πτόλεμος Α αποφεύγων τον πόλεμον, δειλός.

Ένα κλικ μακριά αγαπημένος Neil Diamond και – “Nothing But A Heartache” από το καινούργιο του άλμπουμ “Melody Road”:

10/11/2014

0989. “Tell’ Em I’m Gone”

Kυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες το καινούργιο άλμπουμ του Yusuf Islam με τίτλο αυτόν της παρούσας εγγραφής: Tell’ Em I’m Gone.

O Yusuf Islam, όπως επέλεξε να ονομάζεται ο Cat Stevens όταν ασπάστηκε τον Ισλαμισμό, είναι από τους αγαπημένους μου της εφηβικής ηλικίας. Μάλιστα ένας από πρώτους δίσκους βινυλίου που αγόρασα, και χάρηκα, ήταν το “Tea For The Tillerman” (την 7/12/1973, με κόστος μόλις μισό ευρώ!).

Το άκουσα, λοιπόν, το τελευταίο του άλμπουμ και ομολογώ ότι δεν με ενθουσίασε. Το προηγούμενο το “An Other Cup” μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση. Ήταν “έρωτας με το πρώτο άκουσμα”. Το “Tell’ Em I’m Gone”, στις πρώτες ακροάσεις τουλάχιστον, μου φάνηκε λιγότερο ελκυστικό και μάλλον μουντό. 

Το τραγούδι που ξεχώρισα ήταν το πρώτο, το “I Was Raised In Babylon” το οποίο, ατυχώς, δεν υπάρχει, προς το παρόν, στο YouTube για να το “ανεβάσω”. 

Μια πρώτη κριτική για το άλμπουμ, στα Αγγλικά, μπορείτε να διαβάσετε εδώ και άλλη μία εδώ.

Ένα κλικ μακριά το τραγούδι “Tell’Em I’m Gone”, από το ομώνυμο άλμπουμ, με τον Yusuf Islam:

05/11/2014

0988. Μακρυγιάννης (Τρε Μπιεν)

Υπάρχει μια φράση που χρησιμοποιώ, σχετικά συχνά, και την έχω πάρει από τα Απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη. Δεν είναι ότι ακριβώς διάβασα, γιατί η μνήμη κάνει τα δικά της, μα αυτό που απέμεινε. Πρόκειται, λοιπόν, για τη φράση:

Τρε-μπιεν είπε ο Ναύαρχος και απεχώρησε.

την οποία χρησιμοποιώ όταν έχω πάει κάπου και φεύγω ευχαριστημένος, ή και αδιάφορος, για ότι είδα ή άκουσα.

Παραθέτω το απόσπασμα στο οποίο εμφανίζεται η εν λόγω φράση, έτσι όπως εμφανίζεται:

Εκεί οπούφκιαχνα τις θέσες εις τους Μύλους (Κοντά στο Ναύπλιο) ήρθε ο Ντερνυς (Derigny Anri Gautier, Γάλλος ναύαρχος) να με ιδή. Μου λέγει ‘Τι κάνεις αυτού; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες. Τι πόλεμον θα κάνετε με τον Μπραϊμη αυτού;’ – Του λέγω, είναι αδύνατες οι θέσεις κι’ εμείς, όμως είναι δυνατός ο θεός όπου μας προστατεύει. Και θα δείξωμεν την τύχη μας σ’ αυτές τις θέσεις τις αδύνατες. Κι αν είμαστε ολίγοι εις το πλήθος του Μπραϊμη, παρηγοριόμαστε μ’ ένα τρόπον, ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν. Κι όταν κάνουν αυτήνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν. Η θέση οπού είμαστε σήμερα εδώ είναι τοιούτη και θα ιδούμεν την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς. – “τρε-μπιεν”, λέγει κι αναχώρησε ο ναύαρχος.

Η υπογράμμιση δική μου.

Το πλήρες κείμενο των Απομνημονευμάτων του Στρατηγού μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Ένα κλικ μακριά ο Αντώνης Καλογιάννης και η Άλκηστις Πρωτοψάλτη τραγουδούν “Θα Σε Ξανάβρω Στους Μπαξέδες”, σε μουσική Ηλία Ανδριόπουλου και στίχους Μάνου Ελευθερίου από το άλμπουμ “Γράμματα Στον Μακρυγιάννη και Άλλα Λαϊκά”, του 1979:

28/10/2014