Λοιπόν. Το Huawei P20 Pro μου, μοντέλο CLT-L29, παρουσίασε πρόβλημα. Συγκεκριμένα αρνείται να συνεργαστεί και να συνδεθεί με τον Η/Υ μου με το καλώδιό του “USB to USB-C”. Τον τελευταίο καιρό το P20, για συντομία, έκανε κόνξες στο βύσμα USB-C και με βασάνιζε μέχρι να συνδεθεί. Τις προηγούμενες ημέρες πέρασε στην τέλεια άρνηση. Αδύνατον να συνδέσω P20 και Η/Υ. Η αμφίπλευρη σύνδεση του καλωδίου γινόταν και ο Η/Υ κοιμόταν.
Εκείνο που κατάφερνα να κάνω, μετά από δυο τρεις προσπάθειες, ήταν να φορτίζω το P20 με το ίδιο καλώδιο. Για μεταφορά αρχείων, κυρίως φωτογραφιών, ούτε λόγος. Βρέθηκα έτσι με πάνω από τριακόσιες (300) φωτογραφίες στο κινητό που έπρεπε να μεταφέρω στον Η/Υ. Έκανα, λοιπόν, τη σκέψη «βρε δεν πάω στην πρωτεύουσα να αγοράσω καινούργιο (με το συμπάθιο κιόλας για το «γ») καλώδιο μήπως και λύσω το πρόβλημα;».
Ήθελα να αγοράσω και μία καινούργια θήκη, για το κινητό με την προδοτική συμπεριφορά, και κάποια, ως συνήθως, βιβλία και το αποφάσισα. Θα επισκεπτόμουν την πρωτεύουσα. Έκλεισα και μία συνάντηση με τον φίλο μου τον Σταύρο, στην επί της οδού Εμμανουήλ Μπενάκη «Λέσβο» για ουζάκι, ήρθε το πράγμα και έδεσε.
Όπως το συνηθίζω, για τις σε εποχή κοροναϊού μετακινήσεις μου, κάλεσα το πρωί, της Πέμπτης 21 Οκτωβρίου. Την Τάξιπλον για ταξί. Ατυχώς δεν υπήρχε διαθέσιμο ταξί για κλείσιμο ραντεβού, αν και τηλεφώνησα τουλάχιστον δύο ώρες νωρίτερα, και μου πρότειναν να τηλεφωνήσω λίγο πριν την επιθυμητή ώρα αναχώρησής μου. Το έπραξα.
Από παραδρομή είπα στην κοπέλα του τηλεφωνικού κέντρου «. . . για το κέντρο της Γλυφάδας» για να προσθέσω αμέσως μετά «. . . συγγνώμη για το κέντρο της Αθήνας» (με το συμπάθιο κιόλας για το διπλό «γ»). Η κοπέλα κράτησε το πρώτο. Ο οδηγός του ταξί, που ήρθε στην Τ47, δεν είχε περιθώριο για την Αθήνα. Του ζήτησα να με αφήσει στον σταθμό metro του Ελληνικού.
Είχα να χρησιμοποιήσω metro από την Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2020. Κάπου, δηλαδή, το ευχαριστήθηκα που θα χρησιμοποιούσα το metro συνυπολογιζομένου ότι την 11:30 δεν τη λες και ώρα αιχμής. Κατέβηκα λοιπόν υπό την γη, φόρτισα την κάρτα μου, με 10+1 εισιτήρια, και επιβιβάστηκα σε έναν συρμό. Οι συνεπιβάτες στο χώρο μου προσεκτικοί και τυπικοί. Εξαίρεση δύο κοπέλες οι οποίες κάθισαν όπου τους γούσταρε. Αποβιβάστηκα στον σταθμό της Ακρόπολης.
Ζούσα μέρες του 2018. Τότε που, ως εργαζόμενος, κατέβαινα, στον ίδιο σταθμό, και περπατούσα μέχρι το γραφείο μου, στην περιοχή της Ομόνοιας. Η γνωστή διαδρομή. Λόρδου Βύρωνα, Σέλλεϊ, Αδριανού, Αγίας Φιλοθέης, Πλατεία Μητροπόλεως, Ευαγγελιστρίας, Αγίου Μάρκου, Αιόλου, Πατησίων. Ηλιόλουστη η μέρα και ο κόσμος αρκετός. Εκείνο που παρατήρησα ήταν τα πολλά καινούργια (με το συμπάθιο κ.λ.π.) «φαγάδικα».
Η πρώτη στάση ήταν σε ένα κατάστημα με κινέζικα είδη, στην Χαλκοκονδύλη 32. Αγόρασα ένα καλώδιο “USB to USB-C” και μία θήκη για το άπιστο κινητό. Κοψοχρονιά. Τέσσερα (4) ευρώ το καθένα. Συνέχισα με την «Πρωτοπορία». Για δεύτερη φορά, η πρώτη στην προηγούμενη επίσκεψή μου, δεν βρήκα το πρώτο βιβλίο από αυτά που ζητούσα. Έφυγα. Σε ένα χαρτοπωλείο, επί της Μπενάκη, αγόρασα δύο ανταλλακτικά Faber-Castell . . . για το Parker στυλό μου.
Είχε έρθει η ώρα (13:00) για το με τον Σταύρο ουζάκι στην παραδοσιακή «Λέσβο». Συναντηθήκαμε. Καθίσαμε. Φάγαμε. Ήπιαμε. Συζητήσαμε. Περάσαμε καλά! Δώρο του Σταύρου ένα στικάκι (USB) με μουσικές της επιλογής του. Τα γούστα μας στη μουσική παρόμοια.
Όταν χωριστήκαμε ανηφόρησα προς την Ιπποκράτους. Στόχος να αγοράσω μια πλαστική θήκη/βιτρίνα, από το εκεί κατάστημα “Fasma”, για το Qman τανκ που είχα συναρμολογήσει. Το έπραξα. Κόστος; 22,50 €. Μία θήκη, παρόμοιων διαστάσεων, τρία χρόνια πριν, και από το ίδιο κατάστημα, μου είχε κοστίσει 16 €. Κάθε πέρυσι και καλύτερα.
Μετά το “Fasma” σειρά είχε το βιβλιοπωλείο «Πολιτεία», με τις πολλές εισόδους. Μπήκα, και βγήκα, σε, και από, δύο. Όταν βγήκα από την πρώτη είχα αγοράσει τα:
- Στοχασμοί - Σοπενχάουερ (Στιγμή)
- Πολιτεία Πέμπτος τόμος - Πλάτων (Κάκτος), για τη Βα
- Προβλέψεις – Θεόδωρος Μόδης (ΠΕΚ)
Όταν βγήκα από τη δεύτερη (που οδηγούσε στο γνωστό υπόγειο με τα βιβλία λογοτεχνίας) τα:
- Οι Φωνές του Ποταμού Παμάνο – Jaume Cabre (Πάπυρος)
- Δόκτωρ Τζέκυλ & Κύριος Χάϋντ – Στήβενσον (Ερατώ)
- Σκέψεις - Νοβάλις (Στιγμή)
- Η Πόλη της Καταχνιάς – Κάρλος Ρουίθ Θαφόν (Ψυχογιός)
Η κάθοδος στην πρωτεύουσα είχε ολοκληρωθεί. Ταξάκι, από την οδό Ακαδημίας,
και επιστροφή στη βάση (Τ47).
Τώρα αν έχετε απορίες σχετικά με τη συμπεριφορά του άπιστου κινητού (μου) μετά λύπης σας πληροφορώ ότι, όχι! Το καινούργιο καλώδιο δεν λειτούργησε. Με πολλούς κόπους και ψάξιμο κατάφερα να κατεβάσω στον Η/Υ τις τετρακόσιες, και πλέον, φωτογραφίες που είχαν μαζευτεί στο κινητό. Για όσους ενδιαφέρονται, τη λύση την έδωσε το “Wetransfer”. Ας είναι καλά!
Να προσέχετε, να είσαστε Καλά!
Ένα κλικ μακριά Desireless και “Voyage Voyage”:
