Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

0988. Μακρυγιάννης (Τρε Μπιεν)


Υπάρχει μια φράση που χρησιμοποιώ, σχετικά συχνά, και την έχω πάρει από τα Απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη. Δεν είναι ότι ακριβώς διάβασα, γιατί η μνήμη κάνει τα δικά της, μα αυτό που απέμεινε. Πρόκειται, λοιπόν, για τη φράση:

Τρε-μπιεν είπε ο Ναύαρχος και απεχώρησε.

την οποία χρησιμοποιώ όταν έχω πάει κάπου και φεύγω ευχαριστημένος, ή και αδιάφορος, για ότι είδα ή άκουσα.

Παραθέτω το απόσπασμα στο οποίο εμφανίζεται η εν λόγω φράση, έτσι όπως εμφανίζεται:

Εκεί οπούφκιαχνα τις θέσες εις τους Μύλους (Κοντά στο Ναύπλιο) ήρθε ο Ντερνυς (Derigny Anri Gautier, Γάλλος ναύαρχος) να με ιδή. Μου λέγει ‘Τι κάνεις αυτού; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες. Τι πόλεμον θα κάνετε με τον Μπραϊμη αυτού;’ – Του λέγω, είναι αδύνατες οι θέσεις κι’ εμείς, όμως είναι δυνατός ο θεός όπου μας προστατεύει. Και θα δείξωμεν την τύχη μας σ’ αυτές τις θέσεις τις αδύνατες. Κι αν είμαστε ολίγοι εις το πλήθος του Μπραϊμη, παρηγοριόμαστε μ’ ένα τρόπον, ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν. Κι όταν κάνουν αυτήνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν. Η θέση οπού είμαστε σήμερα εδώ είναι τοιούτη και θα ιδούμεν την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς. – τρε-μπιεν, λέγει κι αναχώρησε ο ναύαρχος.

Η υπογράμμιση δική μου.

Το πλήρες κείμενο των Απομνημονευμάτων του Στρατηγού μπορείτε να το βρείτε εδώ.



28/10/2014

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

0987. Στους “Φακίρηδες” Σήμερα



Πρωινή, σύντομη, βόλτα, με τη Δ., στους Φακίρηδες σήμερα το πρωί. Η θάλασσα ήρεμη, η μικρή παραλία στο μαύρο της το χάλι. Από τη μία ο όγκος των φυκιών που είχε ξεβραστεί, με τη θαλασσοταραχή των προηγούμενων ημερών, και είχε καλύψει μεγάλο μέρος της και από την άλλη το σκουπιδαριό της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ελπίζω το καλοκαίρι οι Φακίρηδες να έχουν απαλλαγεί από τα φύκια, τα οποία προσωπικά αντιπαθώ, και να μείνουν καθαρά τα βότσαλα και οι πέτρες που χάρισαν στην παραλία το όνομά της. Όσο για την ανθρώπινη δραστηριότητα και τη ρύπανση που προκαλεί δεν υπάρχει, θαρρώ, σωτηρία. Τα δέκα, δεκαπέντε λεπτά που μείναμε στην παραλία ήταν αρκετά για να τραβήξω κάμποσες φωτογραφίες με το Samsung S III Neo ή GT-I9301I, όπως αυτoπροσδιορίζεται. Παραθέτω κάποιες από αυτές:







Ένα κλικ μακριά: O.P.A. και Η Καρδιά Μου:


Έτη Πολλά, και από εδώ, σε Δήμητρες και Δημήτρηδες.

26/10/2014