Κυριακή, 8 Αυγούστου 2010

0722. Δυο Λέξεις

Έβδομος τόμος του έργου “Ιστορία Του Ευρωπαϊκού Πνεύματος” του Παναγιώτη Κανελλόπουλου (έκδοση: Το Βήμα Βιβλιοθήκη). Κεφάλαιο εβδομηκοστό ένατο, αφιερωμένο στον Ρέμπραντ. Στη μέση της σελίδας 282 διαβάζω:

Υπάρχει και «γοτθικό» ύφος στο πνεύμα του Ρέμπραντ. Ας παρατηρήσουμε στο σημείο τούτο ότι την απόδοση σκηνών της Καινής Διαθήκης την είχε αποσκορακίσει ο εικονοκλαστικός Καλβινισμός των Ολλανδών. . .

Στο επόμενο, ογδοηκοστό, Κεφάλαιο, όπου ο συγγραφές αναφέρεται στο Λόπε ντε Βέγκα και το έργο του, και, χαμηλά, στη σελίδα 322 γράφει:

Αλλά και τα άλλα του έμμετρα και πεζά έργα, που δεν έχουν καμιά σχέση με το θέατρο, και που τα επιμελήθηκε ιδιαίτερα, επιθυμώντας να αρυσθεί απ’ αυτά τη δόξα του, γεμίζουν παραπάνω από είκοσι τόμους.

Οι δυο λέξεις που δεν γνώριζα την ακριβή σημασία τους ήταν, όπως θα ήδη καταλάβατε:

“Αποσκορακίσει” και “αρυσθεί”.

Έψαξα, λοιπόν, και βρήκα. Ιδού:

αποσκορακίζω
ρ. (αποσκοράκισα)

Ετυμολογία
[<μτγν. αποσκορακίζω <πρόθ. από + φρ. ες κόρακας]

Ερμηνεία
1. στέλνω στο ανάθεμα
2. απορρίπτω, αποβάλλω κάτι ως άχρηστο
3. (για αρχ. κείμ.) απορρίπτω, αφαιρώ χωρίο ως μη γνήσιο.

Παραδείγματα
αποσκοράκισαν τη φλυαρία (Κ. Γεωργουσόπουλος)

Και

αρύομαι ρ. [<αρχ. αρύομαι] αντλώ, λαμβάνω πληροφορίες ή υλικά αγαθά από κάποια πηγή αρύεται το υλικό της μελέτης του από τα δημοτικά τραγούδια.

Ετυμολογία
[<αρχ. αρύομαι]

Ερμηνεία
αντλώ, λαμβάνω πληροφορίες ή υλικά αγαθά από κάποια πηγή

Παραδείγματα
αρύεται το υλικό της μελέτης του από τα δημοτικά τραγούδια

Ένα κλικ μακριά, αδυναμίες είναι αυτές!, Raymond Lefevre και “Romeo And Juliet” του Nino Rota, βεβαίως.





08/08/2010

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Το "κομμάτι" ήταν κ α τ α π λ η κ τ ι κ ό -εννοώ το ROMEO & JULIET, Raymond Lefevre!!!- Ίσως γιατί βρίσκομαι στο τελείωμα της ανάγνωσης του : "Η ξυπόλυτη των Αθηνών" (Φιλομήλα Λαπατά) και με έχει συνεπάρει η "αύρα" ... μιας άλλης εποχής.
Να ΄σαι καλά aeipote που μας ταξιδεύειες!

aeipote είπε...

Χαίρομαι που σας άρεσε. Ο Lefevre είναι πλέον από τους αγαπημένους μου και στην ίδια σειρά με τον Paul Mauriat. Το κακό είναι ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν δίσκοι του ούτε για δείγμα. Περίεργο αυτό με την "Ξυπόλητη των Αθηνών". Έχω δωρίσει, προσφάτως, αντίτυπα του βιβλίου σε δύο κυρίες αλλά εγώ δεν έχω αξιωθεί να το διαβάσω.

Ευχές για . . . δροσιά!