Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2008

0541. Μίλα Μου Για Αγάπη

Ο τίτλος της παρούσας εγγραφής αποτελεί μετάφραση του “Parlez-Moi DAmour”. Πρόκειται για τον τίτλο ενός μουσικού άλμπουμ του Paul Mauriat που είχα αγοράσει στις 26 Ιουνίου του 1972 από τα Χαυτεία (δισκοπωλείο “Πολύδωρος”) με κόστος 129,5 Δρχ. τότε, ή 0,38 ευρώ σήμερα. Δε θυμάμαι τι με τράβηξε, στην ηλικία των δεκαεπτά ετών τότε, να αγοράσω ένα τέτοιο δίσκο. Ίσως το εξώφυλλο, ίσως μια έμπνευση της στιγμής.

Άλλες εποχές τότε. Εποχές που “χωρούσαν” έναν ενορχηστρωτή όπως ο Paul Mauriat. Το μόνο σίγουρο ότι τον δίσκο αυτόν, αν και όχι με την πρώτη, τον αγάπησα. Τώρα που μεγάλωσα (!) μάλιστα τον εκτιμώ ιδιαιτέρως. Μου κάνει ευχαρίστηση να τον ακούω και πραγματικά τον απολαμβάνω. Την 1 Δεκεμβρίου 2004 τον μετέφερα σε CD το οποίο ακούγεται, θα έλεγα, αρκετά καλά. Το άσχημο είναι ότι άλμπουμ του Paul Mauriat είναι γενικώς δυσεύρετα και όχι μόνο στην Ελλάδα. Το δε “Parlez-Moi DAmour” (PHILIPS 6332056) ούτε καν στο διαδίκτυο έχω μπορέσει να το εντοπίσω.

Βέβαια από τις 17 Σεπτεμβρίου 2004 έχω στην κατοχή μου οκτώ άλμπουμ του σε αντίγραφα CD τα οποία θεωρώ εξαιρετικά. Τι τα θέλετε όμως; Τα αντίγραφα, όπως πολλές φορές το έχω πει, είναι “άτιμο πράγμα”! Άμα θέλουν παίζουν, άμα δε θέλουν, και περάσει και ο καιρός, δεν παίζουν! Μπήκα, λοιπόν, στην διαδικασία να αποκτήσω αυθεντικά άλμπουμ, και κατά προτίμηση όχι τα διάφορα “Best” που κυκλοφορούν, του Paul Mauriat. Δυσκολεύομαι πολύ.

Σήμερα, που ήταν μισοαργία, ημιαργία στην καθομιλούμενη, μια βόλτα στο Metropolis της Ομόνοιας απέδωσε ένα “Now And Then”, Ιταλικής προέλευσης, και κόστους 4,90 ευρώ. Βεβαίως το αγόρασα και μοιάζει καλούτσικο. Συνέχισα με μια βόλτα στο Μοναστηράκι, και στην οδό Ηφαίστου, η οποία ουδέν πρόσφερε. Paul Mauriat δεν υπάρχει ούτε για δείγμα. Στη συνέχεια πλατεία Συντάγματος και “Public”. Τίποτα και πάλι. Α! Συνυπολογίστε και το Fnac της Γλυφάδας, το οποίο επισκέφθηκα το Σάββατο, και στο οποίο, βεβαίως, δεν βρήκα ούτε μισό δίσκο του συμπατριώτη τους.

Δεν απελπίζομαι όμως! Γνωρίζω ότι ο επιμένων νικά. Είναι θέμα χρόνου, έστω και με την έννοια του έτους ή των ετών, να βρεθούν τα που ζητώ. Εδώ ή στο εξωτερικό. Μέχρι τότε εγώ θα ψάχνω. Και είναι γνωστό. Όποιος ψάχνει βρίσκει! Από το “Now And Then”, που αναφέραμε, ακούγεται η “Πηνελόπη”.


27/10/2008

2 σχόλια:

violet είπε...

Ειστε πολυ τυχερος να έχετε στην κατοχή σας ανάλογες συλλογές.
Θυμάμαι τη μαγεία που ένιωσα όταν πρωτοάκουσα το Love is blue και τη χαρα μου να μπορω να το παιζω.

Ευχομαι καλη επιτυχία στην αναζήτησή σας... και πολύ ορθά :"όποιος ψάχνει, βρίσκει"

Καλο σας βραδυ

aeipote είπε...

Καλημέρα!

Πολλές φορές αισθάνομαι ότι είμαι. Αν βρω και το χρόνο να ακούω περισσότερη μουσική, θαρρώ, θα ευτυχίσω! Και πώς το "Love Is Blue" παίζετε;

Ευχαριστώ πολύ για την ευχή, χρειάζεται!