Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2008

0537. Αναμνήσεις

Το έχω ήδη γράψει, εδώ, ότι μεταγράφω, ή μεταφέρω αν επιθυμείτε, τις εγγραφές του χειρόγραφου ημερολογίου μου σε ηλεκτρονική μορφή (MS Word και PDF). Τον Ιανουάριο του 2008 βρισκόμουνα στην μεταγραφή των εγγραφών του έτους 1995. Οκτώβριος του 2008 πια και, υπόδειγμα σταθερότητας, παραμένω στο 1995. Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες και όχι μόνο. Προχθές, πάντως, κατάφερα να μεταγράψω την προτελευταία εγγραφή. Μια εγγραφή που έκρυβε μια μικρή έκπληξη μιας και μου θύμισε περιστατικά που είχα ξεχάσει. Μου θύμισε κάποια λογάκια της θυγατέρας μου Β. ηλικίας τρεισήμισι ετών τότε. Γι’ αυτό λατρεύω τα ημερολόγια, γιατί μπορούν να σου θυμίσουν γεγονότα, περιστατικά και λόγια που πέρασαν αλλά δεν πάνε. Ιδού το σχετικό απόσπασμα:

19. 07/11/95 <> [0941] <> Τετράδιο 10, Σελίδα 102
. . .

Η Β. που λίγες μέρες πριν, και στην προσπάθεια της να την πάρω μαζί μου στο γραφείο όπου θα έπινα τον καφέ μου, είπε (ή απείλησε;):

“Να με πάρεις στο γραφείο γιατί θα φτάσω μέχρι φόνο!”

Και ήταν σοβαρή και αξιολάτρευτη!

Και μια φορά ακόμα. Όταν από το κρεβάτι μας την μεταθέσαμε στο δικό της (για να όλοι κοιμηθούμε) μέσα στα (ψευτο)αναφιλητά της ακούστηκε να λέει (ή να δηλώνει;):

“Θα τους σκοτώσω. . . και τους δύο!”

Βάλαμε με την Ε. τα χαμόγελα και τα γέλια. Τι εξυπνοπούλι, Χριστέ μου!
Ας είναι πάντα γερό. Αυτό και όλα τα παιδάκια του κόσμου.

. . .
Ελπίζω κάποια στιγμή να ολοκληρώσω την μεταγραφή, και συνεπώς τη διάσωση, όλων των εγγραφών όλων των ετών και να απολαύσω όλα τα πλεονεκτήματα (αναζήτησης, συσχέτισης, εκτύπωσης, αντιγραφής) της ηλεκτρονικής μορφής τους.


Ακούγεται η Αλέκα Κανελλίδου στο τραγούδι της αγαπημένης Νινής Ζαχά “Κι Ήρθε Το Πρωί”.


17/10/2008

Δεν υπάρχουν σχόλια: